اخبار | تكنولوژي | آموزش | طراحي سايت و سئو

گزارش مشاوران اوباما كه قرار است هفته جاري توسط موسسه سياست خاورنزديك واشنگتن رسماً منتشر شود مي افزايد: "چنين حمله اي از سوي اسرائيل شايد حركت ايران را به طور موقت كُند نمايد و در عين حال ممكن است آمريكا بهاي سنگيني بر اثر واكنش هاي شديد تلافي جويانه در سراسر منطقه بپردازد."

اين گزارش تاكيد مي كند: "دولت بايد طرح منصرف كردن بانك هاي بين المللي از رابطه با ايران را به شركت هاي بزرگ صنعتي و تجاري گسترش دهد."

همچنين اين سند خواهان به اشتراك گذاشتن اطلاعات با كميته تحريم هاي سازمان ملل براي اطمينان از اجرايي شدن اقدامات تحريمي سازمان ملل (عليه ايران) شده است.به نوشته فايننشال تايمز نگراني فزاينده آمريكا از برنامه هسته اي ايران روز گذشته زماني از جانب درياسالار مايك مولن، رئيس ستاد مشترك ارتش آمريكا مورد تاكيد قرار گرفت كه وي ادعا كرد: "آمريكا معتقد است ايران مواد كافي براي ساخت بمب را در اختيار دارد." گزارش مزبور مي افزايد: "آمريكا بايد از همه توان خود براي جلوگيري از فروش سامانه «اس-300»روسيه به ايران استفاده كند و در همان حال توان و ظرفيت اسرائيل را براي ادامه تهديد ايران از طريق ارائه هواپيماهاي مدرن تر به اين رژيم افزايش دهد." روزنامه كومرسانت روسيه ماه گذشته گزارش داد: "مسكو قرارداد فروش «اس -300» به ايران را دست كم تا زمان ديدار «ديميتري مدوديف»، رئيس جمهور روسيه با همتاي آمريكايي وي در نشست ماه آوريل در لندن به تعويق انداخته است."

قابل ذكر است گزارش مشاوران اوباما قرار است هفته جاري رسماً توسط موسسه سياست خاورنزديك واشنگتن منتشر شود. اين گزارش حاصل كار تحليل گران آمريكايي از جمله دنيس راس، مشاور تازه منصوب شده كلينتون در امور خليج فارس و آسياي جنوب غربي است و به علاوه گري سيمور و رابرت اينهورن كه قرار است از سوي اوباما به عنوان مشاوران معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي در كاخ سفيد و وزارت خارجه مشغول به كار شوند نيز در تهيه آن دخالت داشته اند.

هرچند اين سه تن براي خدمت در دولت آمريكا از موسسه سياست خاور نزديك واشنگتن جدا شده و گزارش يادشده نيز مربوط به زماني است كه اين افراد در آن موسسه مشغول به كار بودند اما همه آنها، پيش نويس اين گزارش كه به عبارتي سياست خارجي آمريكا در قبال ايران را شكل مي دهد امضا كرده اند.

دولت اوباما اعلام كرده است مشغول بازنگري سياست خود در قبال ايران مبتني بر تمايل مذاكره مستقيم با جمهوري اسلامي است و در عين حال هشدار داده يك ايران هسته اي مي تواند مسابقه تسليحاتي مخربي را در منطقه دامن بزند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

علي‌رغم هراس‌ تاريخيِ دست‌راستي‌هاي ستيزه‌جوي حزب جمهوري‌خواه، آنچه اكنون بايد براي همگان روشن شود اين است كه ايالات متحد يك چه‌گوارا را به عنوان رئيس‌جمهور خود انتخاب نكرده است. اما علي‌رغم اميد‌هاي برخي از آنها كه به اوباما راي داده‌اند و بيم‌هاي منتقدان چپگراي سخت‌گير، آمريكا حتي رونالد ريگان ديگري را هم انتخاب نكرده است. پس ايالات متحد چه چيزي را انتخاب كرده؟ پاسخ هنوز چندان واضح نيست، دقيقاً به‌خاطر روش و منش اوباما در مقام يك سياستمدار.

در اينجا دو مساله را بايد از هم جدا كرد. يكي آنچه اوباما در مقام رئيس‌جمهور واقعاً مي‌خواهد بدان برسد. دوم آنچه كه او، با در نظر گرفتن واقعيت‌هاي ساختار جغرافياي سياسي و ركود جهاني، احتمالاً مي‌تواند به‌دست آورد. بايدن معاون رئيس‌جمهور، 25 ژانويه امسال دومين نكته [ركود اقتصادي] را صراحتاً به عنوان «بدتر از آنچه هر كسي فكرش را مي‌كرد» توصيف كرد كه «هر روز هم بدتر و بدتر مي‌شود».

در اين مورد ما از اوباما چه مي‌دانيم؟ او به عنوان يك رهبر سياسي به طرز غير‌معمولي باهوش و تحصيل‌كرده است، و سياستمداري موقر، محتاط و بسيار موفق است. اما به‌واقع بين دو حيطه وسيع دستكاري صرفاً جزئي [در ساختار آمريكا] و تغييرات بنيادين، كدام‌يك را انتخاب مي‌كند؟ احتمالاً موضعي در ميانه اين طيف. و احتمالاً آنچه او به‌واقع انجام خواهد داد و به‌دست خواهد آورد، هر قدر هم كه باهوش و زيرك باشد، بيشتر تابع محدوديت‌هاي سيستم جهاني است تا انتخاب‌هاي خود وي.

تا امروز ما جز اشاراتي جزئي در پنج عرصه‌اي كه او هدايتش را بر عهده داشته نديده‌ايم: مشاركت عمومي، جغرافياي سياسي، محيط زيست، مسائل اجتماعي داخلي، و اداره كردن ركود اقتصادي. قضاوت اوليه خيلي سخت و پيچيده است.

آنچه واضح است اينكه او در حوزه مشاركت عمومي خوش درخشيده است. انتخابات او خود معياري براي اين قضيه است. مطمئناً صرف انتخاب يك رئيس‌جمهور آفريقايي‌- آمريكايي حد‌اعلاي يك تمايل هميشگي در ايالات متحده از 1945 است - از طرح پرزيدنت ترومن مبني بر ادغام نيروهاي ارتش، تا تصميم ديوان عالي در مورد جداسازي سياهان و سفيد‌پوستان در مدارس، تا تلاش‌هاي ترگود مارشال در ديوان عالي، تا انتصاب كالين پاول به عنوان رئيس هيأت مشترك رهبران نظامى آمريكا، تا انتصاب موفق پاول و كاندوليزا رايس به عنوان وزير امور خارجه آمريكا. اما همچنان اين انتخابات پيشرفت مهمي محسوب مي‌شود كه دو سال پيش كمتر كسي انتظار آن را داشت.

اوباما به تلاش خود در زمينه شهروندي ادامه خواهد داد. اما با آزمايش سياسي مهمي در مورد مساله مهاجرت روبرو است. هنوز نشانه‌اي دال بر اينكه او چگونه از پس اين موضوع بر مي‌آيد، وجود ندارد. او بايد به كمك بخش عظيمي از شالوده سياسي‌اش كوشش كند. با در نظر گرفتن ميزان بيكاري رايج و حد‌و‌حدود قابل انتظار آن در ايالات متحد، ممكن است اوباما هر‌گونه تصميم‌گيري را به تعويق بيندازد. اما با اين‌حال صورت مساله پاك نمي‌شود و صرفاً حل و رفع آن سخت‌تر مي‌شود. به‌علاوه حل نكردن اين مساله تاثيرات منفي زيادي بر توانايي جهان در غلبه بر ركود اقتصادي خواهد داشت.

وضع ژئوپوليتيكي اوباما از اين هم نا‌اميد‌كننده‌تر است. درگيري اسرائيلي/ فلسطيني احتمالاً في‌الحال قابل حل نيست. حداقل چيزي كه لازم است صورت پذيرد اين است كه حماس در مذاكرات در نظر گرفته شود و يك پاي مذاكره باشد. انتصاب جورج ميچل به عنوان نماينده ويژه ايالات متحده به احتمال زياد از اين موضوع خبر مي‌دهد. اما اين امر به سختي براي كسب يك راه‌حل سياسي با‌دوام كافي خواهد بود. اسرائيلي‌ها در سنگرهاي خود پناه گرفته‌اند و حتي حاضر نيستند درباره هيچ‌يك از چيز‌هايي كه ناسيوناليست‌هاي فلسطيني مي‌توانند بپذيرند فكر كنند.

من شكي ندارم كه عراقي‌ها اوباما را وادار خواهند كرد تا وعده‌اش را مبني بر عقب‌نشيني در طول 16 ماه عملي كند. و معتقد نيستم كه اوباما چيزي بيش از درگيري لفظي با ايران انجام دهد. اما او در پاكستان مسير منتهي به فاجعه را آغاز كرده و همين مساله به‌شدت چگونگي مديريت او را در هفته اول كاري خود زير سؤال برد. حكومت پاكستان ضعيف است و ممكن است به‌زودي از هم فروپاشد. و اگر چنين شود، اوباما هيچ گزينه قابل دفاعي نخواهد داشت.

مشكل عمده اين است كه اوباما هنوز زبان مغرور و پر طمطراق قدرت هژمونيك سابق را انكار نكرده است. در سخنراني مراسم تحليف او به دنيا گفت: «‌بدانيد كه آمريكا... يكبار ديگر آماده است تا بر جهان رهبري كند.» اما نكته اين است كه جهانيان از آمريكا مي‌خواهند تا [در كنار ساير كشورها در اداره جهان] مشاركت كند نه اينكه به رهبري آن بيانديشد. گمان نمي‌كنم كه اوباما تا‌كنون متوجه اين واقعيت شده باشد.

به‌علاوه، او خشت اول را در آمريكاي لاتين كج نهاد. او در مورد چاوز عوام‌فريبي كرد، و بدتر از آن، سخن رئيس‌جمهور برزيل، لوئيس ايناسيو لولا داسيلوا، را گوش نگرفت كه؛ آمريكاي لاتين تا وقتي كه اوباما تحريم كوبا را بي‌قيد و شرط بر ندارد شعار تغيير او را باور نخواهد كرد.

فعاليت‌هاي اوليه او در حوزه محيط زيست مثبت است: در انتصاب‌هايش، در تصميمات اجرايي‌اش، و در اشاراتش به ديگر كشورها مبني بر اينكه ايالات متحده آماده ايفاي نقش در اقدامات جمعي‌اي است كه دانشمندان ضروري مي‌دانند. اما اين‌جا هم، چنان‌كه در ديگر ابعاد، مساله بر سر اين است كه او چقدر با سرعت و جسورانه عمل مي‌كند.

سياست‌گذاري در مورد مسائل اجتماعي داخلي هم مساله مورد ترديدي است. اوباما سياست‌هاي سقط‌جنين را به حالت اوليه خود برگردانده كه همان سياست‌هاي دولت كلينتون بودند و اين مساله به‌وضوح او را از خط‌مشي ريگان/ بوش متمايز مي‌كند. او حكم به بسته‌شدن گوانتانامو و زندان‌هاي مخفي سيا داد،‌ در حالي‌كه مي‌توانست آن را تا يك‌سال به‌خاطر تصميم‌گيري درباره آنها كه در حال حاضر زنداني‌اند، به تاخير بيندازد. اين مساله كه او تا چه اندازه مانع از شبكه عظيمي از تعرضات حكومت به زندگي خصوصي مردم خواهد شد، همچنان محل سؤال است. همچنين هنوز معلوم نيست كه او چقدر به وعده‌اش مبني بر خنثي كردن محدوديت‌هاي جدي بر روي اتحاديه‌ها كه در دولت قبل نسبت به توانايي سازماندهي آنها اعمال شده بود، عمل خواهد كرد.

و نهايتاً، به حوزه‌اي مي‌رسيم كه در آن كمترين راه گريز را دارد؛ ركود جهاني. او به وضوح آماده افزايش مداخله گسترده دولتي در اقتصاد است. اما هر رهبر سياسي ديگري هم در دنيا واقعاً همين‌طور است. او آشكارا حاضر است تا بر به‌اصطلاح اقدامات اجتماعي- دموكراتيك بيفزايد تا از رنج اقتصادي بر طبقه كارگر بكاهد. اما هر رهبر سياسي ديگري هم در دنيا واقعاً همين‌طور است. اين‌جا هم مساله اين است كه چقدر اين اقدامات با شهامت و گستاخانه خواهد بود. او گروهي از كينز‌گرايان محتاط را براي پست‌هاي كليدي انتخاب كرد كه شامل هيچ‌يك از اقتصاددان كينزي چپ‌گرا همچون جوزف استيگليتز، پل كروگمن، آلن بلايندر، يا جيمز گالبرايت نمي‌شود. اين افراد همه معتقدند كه اقدامات محتاطانه، جز از دست‌دادن وقت فايده‌اي ندارد. شايد اوباما يك سال بعد تيم اقتصادي خود را به‌گونه‌اي تغيير دهد كه افراد صريح‌تر و جسور‌تر را در بر‌گيرد، ولي احتمالاً آن موقع كمي دير است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

فريدون زرنگار

راديو فردا

جو بايدن معاون رئيس جمهوري آمريكا در كنفرانس امنيتي مونيخ در اوائل ماه جاري ميلادي گفته بود كه اكنون زمان فشار دادن دكمه باز شروع در روابط ايالات متحده آمريكا و روسيه فرا رسيده است.با اين جمله دست كم كارشناسان روابط روسيه و آمريكا كمي مشغوليات پيدا كرده‌اند و تنها در طول چند هفته يك رشته پيشنهادها و چند نظرگاه تئوريك دقيق و مولد هم ارائه كرده‌اند كه ظاهراً مي‌توانند به گسترش روابط دو كشور كمك كنند.آلكساندر گولتس معاون سردبيري يك سايت اينترنتي روسي در مقاله‌اي كه با اين جمله‌ها آغاز مي‌شود، تحليلي درباره روابط روسيه و آمريكا ارائه كرده است كه نكات مهم آن را در زير مي‌خوانيد:به اعتقاد آقاي گولتس، با اين حال يك پرسش كليدي هنوز بي‌پاسخ مانده است. اين پرسش كه چرا دولت ولاديمير پوتين بايد مايل به بهبود مناسبات خود با آمريكا باشد. از نظر واشينگتن همه چيز كاملاً روشن است. روسيه اگر در حاشيه مدار سياست‌هاي خارجي آمريكا قرار نداشته باشد، قطعاً در مركز اين مدار نيست.وي در توضيح اين موضوع مي‌نويسد كه در حال حاضر عراق، ايران و افغانستان در كانون سياست خارجي آمريكا قرار دارند و بالطبع چين، كشوري كه مهم‌ترين شريك اقتصادي و در عين حال مهم‌ترين رقيب آمريكا در قرن حاضر است. و تصادفي هم نبود كه وزير امور خارجه آمريكا در اولين سفر خارجي خود به مسكو نرفت بلكه راهي پكن شد. بنابراين و ظاهراً در اين شرايط واشينگتن نياز چنداني به پوتين و شركايش ندارد.آقاي گولتس در مقاله خود مي‌نويسد: رابرت گيتس وزير دفاع ايالات متحده با كمال آزردگي مي‌گويد، مسكو نشانه‌هايي متضاد مي‌فرستد. از يك سو آمادگي خود را براي كمك به آمريكا در افغانستان، از جمله اجازه استفاده از خاك روسيه براي انتقال محموله‌هاي غيرنظامي، اعلام مي‌كند و از طرف ديگر همه اقدامات ممكن را براي جلوگيري از به ثمر رسيدن تلاش‌هاي آمريكا به كار مي‌گيرد. مثلاً ترغيب قرقيزستان براي بستن پايگاه هوايي آمريكا در اطراف بيشكك.او ادامه مي‌دهد: بنابراين سياست آمريكا در برابر روسيه كم و بيش روشن است. احترام به موقعيت يك ابر قدرت از هم پاشيده و ضعيف و دادن فرصتي طلايي براي مذاكرات همه جانبه در باره سلاح‌هاي استراتژيك تهاجمي. چنين گفتگوهايي مقام روسيه را بالا مي‌برد. بنابراين در اين رابطه بي‌اهميت نبود كه هيلاري كلينتون هنگام ديدار خود از چين آشكارا گفت كه دولت جديد آمريكا قصد ندارد رابطه خود را با ديگر كشورها به دفاع از حقوق بشر وابسته كند.خانم كلينتون در پكن گفت كه اولويت سياست خارجي آمريكا بر رعايت سه اولويتي كه با كلمه «دي»، يعني دفنسز (دفاع)، ديپلماسي و دولوپمنت (توسعه) شروع مي‌شوند، قرار دارد، و همين جا بود كه منتقدين گفتند خانم كلينتون «دي» چهارم يعني دموكراسي را كنار گذاشته است. به نوشته آقاي گولتس اولويت‌هاي ذكر شده از سوي خانم كلينتون دلالت بر پيروزي كامل سياست ولاديمير پوتين دارد كه هدف اصلي‌اش اطمينان داشتن از اينكه، غرب در امور داخلي و به اصطلاح دموكراسي مستقل روسيه دخالت نمي‌كند.بر پايه همين اطمينان از عدم مداخله غرب بود كه روسيه در برابر پروژه استقرار سامانه‌هاي موشكي در اروپاي شرقي آنچنان واكنش نشان داد و آمريكا را تهديد به مقابله به مثل كرد و پيشاپيش دست به تمهيداتي براي مقابله با اين كار زد، از جمله قانع كردن قرقيزستان به بستن پايگاه هوايي آمريكا در اين كشور.اكنون روسيه خوشحال از اين است كه آمريكا حاضر است همانند زمان جنگ سرد با روسيه به مذاكره بنشيند و درباره حقوق بشر سكوت كند. اين موقعيت به روسيه اين امكان را مي‌دهد با به درازا كشاندن گفتگوهاي چند ساله درباره سلاح‌هاي استراتژيك و همكاري با آمريكا در امور افغانستان و ايران نشان دهد كه روسيه بار ديگر قد علم كرده است. اما به اعتقاد آقاي گولتس، مشكل اين است كه ولاديمير پوتين نيازي به آن ندارد زيرا روسيه در بحران است و روابط خوب با آمريكا و غرب هم پولي با خود نمي‌آورد بنابراين كمكي به اوضاع در روسيه نخواهد كرد. چون با خزانه خالي نمي‌توان مردم گرسنه را با اين دلخوش كرد كه روسيه بار ديگر قد علم مي‌كند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

فكر مي كنم مقام هاي آمريكا بايد اين هشدار برژينسكي را بايد جدي بگيرند

برژينسكي  مشاور امنيت ملي جيمي كارتر در مصاحبه اخيرش با شبكه ان بي سي اظهار داشت:

" درگيريهاي فزاينده اي بين طبقات اجتماعي درحال شكل گيري است و اگر مردم بيكار و آزرده شوند احتمال بروز شورش نيز وجود دارد ! " وي افزود : “ در سال 1907 كه آمريكا با بحران بانكي گسترده اي روبرو بود و بانكها در حال ورشكستگي بودند ، نا آرامي هايي در خيابانها روي داد . " دستكم 6/3 ميليون شغل در سراسر آمريكا از هنگام آغاز ركود در دسامبر 2007 از بين رفته است . ميزان بيكاري در ماه گذشته به 6/7 درصد ( 6/11 ميليون نفر ) رسيد . اوايل هفته جاري ، گزارش جديد بانك مركزي آمريكا حاكي از آن بود كه نرخ بيكاري در آمريكا به 8/8 درصد خواهد رسيد و باعث خواهد شد كه اقتصاد آمريكا براي اولين بار از سال 1991 به مدت يك سال كامل با ركود مواجه شود . كاخ سفيد به اميد احياي اقتصادي قوانيني را به مرحله اجرا گذاشته است كه شامل بسته تشويقي 787 ميليارد دلاري است .

برژينسكي  همچنين به دولت جديد آمريكا پيشنهادهايي داده است .ازجمله او پيشنهاد داد كه صندوق داوطلبانه وحدت ملي تشكيل شود كه اعانه دهندگان آن عبارتند ازافرادي كه در سالهاي اخير ثروتمند شده اند . او اظهار داشت: “ اكنون طبقه ثروتمند كجاست ؟ چرا آنها كاري انجام نمي دهند ؟ افرادي كه ميلياردها و ميليونها دلار به دست آورده اند من هم مانند پاولسون و رابين وزراي سابق خزانه داري فكر مي كنم . چرا ثروتمندان با هم متحد نمي شوند و صندوق وحدت ملي تشكيل نمي دهند كه مقداري از پولهاي هنگفتي را كه به دست آورده اند به آن بازگردانند ؟ برژينسكي گفت: “ من در مورد اين مسئله نگرانم زيرا ما در آينده ميليونها نفر بيكارخواهيم داشت ، مردم واقعا با مشكلات جدي روبرو هستند و اين مشكلات تا بهبود شرايط ادامه خواهد داشت . “ در همين حال مجله تايم ديروز با اشاره به اظهارات مدير اطلاعات ملي آمريكا، فاش ساخت ركود اقتصادي تهديدي امنيتي براي غرب است. تايم مي نويسد: آدميرال بلر اخيرا اعلام كرده است كه بحران اقتصادي ممكن است در اين مقطع زماني تهديدي براي امنيت جهاني باشد. كارشناسان امور امنيتي نيز اعلام كرده‌اند كه ركود اقتصادي پيشتر ناآرامي‌هاي اجتماعي و بي‌ثباتي‌هاي سياسي در برخي نقاط مهم دنيا به وجود آورده است. آنها هشدار داده‌اند كه طولاني‌تر شدن ركود اقتصادي در جهان مي‌تواند امنيت آمريكا و غرب را به مخاطره بياندازد.مدير اطلاعات ملي آمريكا اعلام كرده كه پايان ركود اقتصادي مهمترين چالش فعلي دولت آمريكاست.وي معتقد است كه اگر اين بحران اقتصادي طولاني شود ممكن است تهديدي امنيتي براي كل كشور آ‌مريكا به وجود آورد.بلر با تاكيد بر خطر بي‌ثباتي‌هاي سياسي در كشورهاي هم پيمان واشنگتن هشدار داده كه هر چه قدر اين بحران اقتصادي طولاني‌تر شود، احتمال صدمه ديدن منافع استراتژيك آمريكا جدي‌تر خواهد شد.كارشناسان حتي براين باورند كه اگر بحران اقتصادي در يكسري از كشورها يك يا دو سال ديگرادامه يابد، خطر ناآرامي‌هاي جدي كه حكومت‌ها را تهديد كند بسيار زياد است.بلر هشدار داده كه از هر 4 كشور يكي پيشتر تجربه ناآرامي‌ها به خاطر ركود اقتصادي را دارد.اما وي عنوان كرد كه ناآرامي‌ها هنوز در كشورهاي مهم دنيا رخ نداده است. براي نمونه به ناآرامي‌هاي اجتماعي و خشونت اخير در لتوني، يك عضو اتحاديه‌ اروپا و ناتو و سقوط دولت ايسلند به خاطر بحران بانكداري در اين كشور اشاره كرد.اين نوع ناآرامي‌ها در اروپا عادي شده است. در يونان و حتي فرانسه نيز اين اغتشاشات به خاطر شرايط نامساعد اقتصادي انجام شده است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

منبع : روزنامه جام جم  

هواپيماهاي بدون سرنشيني كه از لاس وگاس آمريكا كنترل مي‌شوند، تروريستها را در افغانستان در فاصله‌اي با بيش از12‌هزاركيلومتر در هم مي‌كوبند. اين صحنه‌اي از يك فيلم علمي تخيلي نيست.وزارت دفاع آمريكا پنتاگون، اين روباتهاي پرنده را براي پيروزي در جنگ عليه طالبان و القاعده بكار گرفته است و علاوه بر آن مي‌كوشد بار ديگر همه ابزارهاي خود را براي يافتن اسامه بن لادن رهبر پنهان شده القاعده امتحان كند.از سال 2001، ارتش آمريكا شمار هواپيماهاي بدون سرنشيني را كه بر فراز عراق و افغانستان پرواز مي‌كنند، 25 برابر كرده و تعداد آنها را به بيش از 5 هزار فروند رسانده است. از اين هواپيماها از دهه 60 ميلادي براي انجام ماموريت هاي جاسوسي و شناسايي استفاده مي‌شد اما از سال 2002 از آنها براي بمباران و حملات مرگبار عليه دشمنان همچون هواپيماهاي جنگنده نيز استفاده مي‌شود.هر يك از هواپيماهاي بدون سرنشين «پرداتور» توان حمل 4موشك و 2 بمب 225 كيلوگرمي را دارد. اين ويژگي موجب شده تا كاركرد اين هواپيماها در زمينه بمباران و كشتار، از حالت ثانويه خارج شده و از اواسط سال 2008 ميلادي به مهم‌ترين ماموريت آنها تبديل شود. با اين حال، «رابرت گيتس» وزير دفاع آمريكا سال گذشته از «فقدان بينش و برنامه كافي» در پنتاگون براي بهره گيري موثر از اينگونه هواپيماها در بمبارانها ابراز تاسف كرد.وي گفت: «اينگونه هواپيماها براي بسياري از جنگهاي مدرن، ايده آل هستند و بطور مثال، از آنها مي‌توان براي از بين بردن شورشياني كه در حال برنامه ريزي براي ايجاد تله انفجاري در يك خيابان و بالابردن ميزان مخاطرات براي سربازان آمريكايي هستند، بخوبي بهره برد.»بيش از 30 حمله با پرداتور از ماه آگوست - مرداد گذشته -‌ توسط آمريكا عليه پايگاههاي القاعده در پاكستان انجام شده است. اولين اقدام جنگنده‌هاي آمريكايي نيز كه دو روز پس از سوگند «باراك اوباما» به عنوان رئيس‌جمهور، از او مجوز گرفت، حمله فرامرزي با يك هواپيماي بدون سرنشين به يك منطقه كوهستاني پاكستان بود. از آن زمان تاكنون، چند حمله ديگر عليه مواضع شبه نظاميان طالبان انجام شده و كشته و زخمي شدن دهها نفر را به همراه داشته است.كارشناسان معتقدند استفاده از هواپيماهاي بدون سرنشين از بروز تنشهاي ديپلماتيك ميان آمريكا با متحدي همچون پاكستان كه اجازه نمي‌دهد از فضاي كشورش براي تهاجم استفاده شود، جلوگيري مي‌كند.«آندرو بروكس» ، تحليلگر موسسه بين‌المللي براي مطالعات راهبردي در آمريكا در اين باره گفت: «اگر يك هواپيماي داراي سرنشين، سرنگون و خلبان آن اسير شود ، واكنش آمريكا وضعيتي ناآرام را بوجود خواهد آورد.»به عقيده كارشناسان، بكارگيري هواپيماهاي بدون سرنشين در درگيريها، بزرگترين انقلاب در زمينه كشتار جمعي از زمان پايان جنگ سرد است، زيرا اين هواپيماها قابل ديدن نيستند و مي‌توانند يك هدف را به مدت بيش از 24 ساعت و از ارتفاع بسيار بالا تحت نظر بگيرند. به عنوان مثال، «گلوبال هاوك» به ارتفاع 60 هزار پا برابر با 2/18 كيلومتر دست يافته است. در سال 2007، هواپيماهاي بدون سرنشين آمريكا بيش از 60 هزار ساعت پرواز داشتند و شليك 99 موشك را در كارنامه خود به ثبت رساندند. با اين حال، بسياري از كارشناسان ترديد دارند ‌كه اينگونه هواپيماها بتوانند بطور كامل جايگزين جنگنده‌هاي داراي سرنشين بشوند. «گارث جنيكس»، كارشناس مجله «جينز» انگليس كه ويژه امور دفاعي است، مي‌گويد كه هنوز عوامل فني و نيز، اخلاقي بسياري وجود دارد كه بايد در مورد هواپيماهاي بدون سرنشين به نتيجه برسد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

اكثر توجه جامعه اطلاعاتي آمريكا در اين مقطع زماني بر اين موضوع متمركز است كه بحران اقتصادي چگونه مي‌تواند نآرامي‌هاي داخلي در كشورهايي كه بر تصميمات سياست خارجي آمريكا تاثير داشته باشد، ايجاد كند.جيمز استينبرگ،معاون وزير خارجه امريكا نيز گفته است كه دولت واشنگتن همچنين نگران تضمين اين موضوع كه آمريكا جايگاه خود را به عنوان رهبر جهان حفظ كند، است.نگراني واشنگتن اين است كه اگر ديگر از آمريكا به عنوان رهبر جهان در پايان دادن به بحران اقتصادي جهان ياد نشود، ديگر كشورها آمريكا را سپر بلا خود مي كنند، استفاده از سياست حمايت از صنايع داخلي افزايش مي‌يابد و سيستم اقتصادي جهان ممكن است شروع به از هم پاشيدن كند.مقامات امور اطلاعاتي آمريكا در حال بررسي تاثير اين بحران بر شرق و مركز اروپا هستند. سوالي كه در اين راستا مطرح شد اين است كه آيا روسيه با توجه به اينكه خود با بحران اقتصادي روبرو مي‌باشد ممكن است در راستاي نفوذ هر چه بيشتر در شرق اروپا كه به خاطر بحران اقتصادي ضعيف شده،گام بردارد.روس‌ها به رغم مواجه با بحران اقتصادي همچنان به افزايش نفوذ خود در آسياي ميانه تلاش مي‌كند. اخيرا روس‌ها قرقيزستان را متقاعد كردند كه پايگاه هوايي آمريكا(ماناس) را در اين كشور تعطيل كند. اين در حالي است كه اين پايگاه به ارسال مايحتاج نيروهاي خارجي در افغانستان بسيار كمك مي‌كرد.پس از آن بود كه‌ روس‌ها استفاده از خاك ازبكستان را براي ارسال مايحتاج نيروهاي خارجي در افغانستان پيشنهاد كردند.روس ها مي گويند: ما به آمريكايي‌ها كمك خواهيم كرد اما آنها از حيات خلوت‌هاي ما بيرون بروند.دولت اوباما همچنين در حال بررسي اين است كه آيا بار ديگر ناآرامي‌هاي سياسي دهه هاي 80 و 90 در منطقه آمريكاي لاتين به خاطر بحران اقتصادي تكرار مي‌شود؟واشنگتن نگران اين است كه چين و هند از قدرت اقتصادي لازم براي خارج كردن دنيا از ركود اقتصادي برخوردار نباشند.يكسري از كارشناسان نيز معتقدند كه جامعه اطلاعاتي آمريكا براي بررسي و حل و فصل چنين موضوعات گسترده‌اي از صلاحيت وتوان لازم برخوردار نيست.ملوين گودمن يك تحليل‌گر ارشد سابق امور شوروي سابق در سازمان سيا مي‌گويد كه اعتبار سازمان سيا در تحليل‌هاي اقتصادي به خاطر يكسري پيش‌بيني‌هاي نادرست در مورد روند اقتصادي اتحاد جماهير شوروي زير سوال رفته است.كارشناسان معتقدند كه با توجه به بحران مالي در سراسر جهان،لزوم تبادل اطلاعات در ميان دولت هاي مختلف احساس مي‌شود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

درياسالارمايك مولن،رئيس ستاد مشترك ارتش آمريكا روز يكشنبه 11/12/87 در مصاحبه با شبكه خبري سي ان ان  گفت :

"ايران سوخت هسته اي كافي براي توليد بمب دارد. وي در پاسخ به سئوالي در مورد توانايي ايران براي توليد سلاح هسته اي بيان كرد:

 "ما بر اين باوريم كه آنها سوخت كافي براي توليد يك بمب را در اختيار دارند."

آقاي مولن به سي ان ان گفت كه ايران داراي سلاح هسته اي، پيامد بسيار بدي براي منطقه و جهان به دنبال خواهد داشت.

آمريكا و اسرائيل، ايران را متهم به تلاش براي دستيابي به سلاح هسته اي مي كنند اما ايران هدف برنامه هسته اي خود را توليد برق اعلام مي كند و غني سازي اورانيوم را از حقوق طبق قوانين بين المللي مي داند.

آژانس بين المللي انرژي اتمي در گزارش اخير خود گفت كه از سرعت گسترش مركز غني سازي اورانيوم ايران در نطنز كاسته شده، اما ذخيره سوخت اتمي توليدي اين مركز در شش ماه اخير به دو برابر افزايش يافته است. آژانس در اين گزارش اعلام كرده كه به رغم تحقيقات شش ساله در باره برنامه اتمي ايران، به يافتن پاسخ اين پرسش نزديك تر نشده است كه ماهيت اين برنامه صلح آميز است يا خير.

محمد البرادعي، مديركل اين نهاد وابسته به سازمان ملل در همين رابطه به خبرنگاران گفته بود ايران براي حل مناقشه هسته اي اين كشور كماكان با آژانس بين المللي انرژي اتمي همكاري نمي كند. او در عين حال تاكيد كرد كه ايران به تعهدات خود در اجازه دادن به بازرسان اين آژانس براي بازرسي از تاسيسات هسته اي عمل مي كند. آژانس  انرژي اتمي خواهان آن است كه ايران به برخي سئوال ها در زمينه فعاليت هاي هسته اي خود در گذشته پاسخ روشن و شفاف دهد. شوراي امنيت سازمان ملل متحد تا كنون چهار قطعنامه درباره برنامه هسته اي  ايران به تصويب رسانده و تحريم هايي را مقرركرده است. اين شورا خواهان تعليق فعاليت هاي غني سازي اورانيوم از سوي ايران است اما ايران اين درخواست را غيرقانوني خوانده و به برنامه غني سازي اورانيوم ادامه داده است.

ادعاي مولن درحالي مطرح مي شود كه شواهد حكايت ازجدي ترشدن ديپلماسي مذاكره مستقيم و بدون پيش شرط با تهران در دولت اوباما دارد با توجه به اين مطلب به نظر مي رسد اظهارات مولن  تلاشي  براي شكستن اخرين مقاومتها دربرابرديپلماسي اوباما است. با اين حال اين اظهارات در تعارض آشكار با مواضع محتاطانه رابرت گيتس وزيردفاع امريكا است او درهمين روزيكشنبه درباره برنامه هسته اي ايران گفت :

" تهران در شرايط كنوني امادگي داشتن سلاح اتمي را ندارد."  گيتس در ادامه افزود اكنون كه بهاي نفت كاهش يافته است وايران نيزبه شدت به درامدهاي نفتي خود متكي است ودرنتيجه چنين وضعي تاثير تحريم هاي اقتصادي را برايران تشديد مي كند استفاده ازديپلماسي ازبخت بيشتري برخورداراست.

جالب تر آنكه دنيس بلررئيس اطلاعات ملي امريكا نيزهمانند رابرت گيتس ، درماه گذشته با اذعان به احتمال هسته اي شدن ايران دراينده تاكيد كرد ايران دومجموعه ازسه مجموعه فعاليتهايي را كه براي يك برنامه سلاح هاي هسته اي  لازم است ؛ يعني حصول به فن اوري غني سازي اورانيوم و سامانه هاي موشكهاي بالستيك كه قادر به حمل سلاح هاي هسته اي لازم است ،در اختيار دارد. وي همچنين به نقل از سازمانهاي اطلاعاتي امريكا ادعا كرد ايران تلاش براي ساخت يك كلاهك هسته اي را كه سومين بخش اين فعاليت هاست به حال تعليق دراورده است . هر چند در بدو امر به نظر ميرسد اين ادعاهاي دوگانه و بعضا متناقص

درباره برنامه هسته اي ايران در بين مقامات امريكايي حاكي از سر در گمي امريكا در زمينه تحليل واقعيتهاي هسته اي ايران و نحوه مواجهه و برخورد با ان است ولي اظهارات مولن به نوعي ميتواند بيانگر اين واقعيت باشد كه برنامه هسته اي ايران به نقطه بدون بازگشت رسيده و كاخ سفيد چاره اي جزء در پيش گرفتن شعار انتخاباتي اوباما در زمينه تهران يعني ديپلماسي مذاكره مستقيم و بدون پيش شرط ندارد

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

گزارش جديد مركز برآورد اطلاعات ملي آمريكا ( NIE ) درباره ايران در ماه آتي ميلادي منتشرخواهد شد. اسرائيل بي صبرانه منتظر انتشار گزارش جديد مركز برآورد اطلاعات ملي آمريكا ( NIE ) است كه درماه آينده ميلادي منتشر مي شود. درادامه اين خبر آمده است : دولت باراك اوباما در حال تنظيم سياست خود در قبال برنامه هسته اي ايران است و انتشار اين گزارش پايه هاي سياست جديد واشنگتن در قبال تهران را رقم مي زند. كاخ سفيد تصميم به مذاكره با ايران گرفته اما هنوز با پرسشهايي درباره برنامه هسته اي تهران مواجه است و از همين رو گزارش NIE مي تواند پاسخ برخي از پرسشها را بدهد.

گزارش جديد NIE در حالي منتشرخواهد شد كه گزارش سال قبل اين مركز كه حاصل تلاش 16 نهاد اطلاعاتي آمريكا بود به شدت خشم تل آويو را برانگيخت و از آن زمان فشارهاي زيادي بر اين مركز وارد شد تا گزارش خود درباره ايران را نادرست بخواند. شدت اين فشارها به جايي رسيد كه "توماس فينگر" معاون سابق شواري اطلاعات ملي آمريكا كه مسئول تهيه گزارش 16 نهاد اطلاعاتي آمريكا ( NIE ) درباره ايران بود بر صحت و درستي اين گزارش و صلح آميز بودن برنامه هسته اي تهران تاكيد كرد.

دكتر "توماس فينگر" كه در آذر ماه سال جاري از سمت خود بازنشسته شده با اعلام اين مطلب در جمع خبرنگاران گفت كه من با اطمينان كامل از نتايج گزارشي كه تهيه آن مدتها طول كشيد دفاع كرده و مي گويم كه ايران از سال 2003 ميلادي برنامه نظامي هسته اي نداشته است.

فينگر همچنين اعلام كرد كه ايران در تاسيسات نطنز هيچگونه تخلفي را انجام نداده و هيچ گونه انحرافي در بخش غني سازي اورانيوم اين مركز ديده نشده است.

 سازمان برآورد اطلاعات ملي آمريكا( NIE ) دوشنبه 12 آذر 1386 گزارشي را منتشر كرد كه در آن به صلح آميز بودن برنامه هسته اي ايران اشاره و اعلام شده است كه آمريكا از سال 2003 ميلادي به خوبي از اين مطلب آگاهي داشته است كه تهران در پي توليد سلاحهاي هسته اي نيست .

در برآورد اطلاعات ملي آمريكا كه در سال گذشته از سوي شوراي اطلاعات ملي اين كشور مطرح شد، آمريكا اعتراف كرد كه ايران از سال 2003 به بعد برنامه اي در جهت توليد تسليحات هسته اي نداشته، اما با اين حال مقامات دولت بوش به اتهامات و لفاظيهاي بي‌ اساس خود درباره تسليحاتي بودن برنامه هسته‌ اي ايران ادامه دادند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

اما روساي جمهور نمي توانند براي هميشه به عنوان نماد كاريزما باقي بمانند چرا كه بايد به حل و فصل مشكلات جامعه خود بپردازند.اعتبار و تأثيرگذاري روساي جمهور همواره با توجه به موفقيت در رفع وحل و فصل چالشها و مشكلات كاهش يا افزايش پيدا مي كند. جورج واشنگتن، آبراهام لينكلن و فرانكلين روز ولت تنها به خاطر اقداماتي كه انجام دادند به شهرت و اعتبار رسيدند نه به خاطر خصوصيات و ويژگيهاي فردي خود. اين كه اوباما در ابتداي آغاز فعاليتهاي انتخاباتي خود چه اهدافي در سر مي پرورانيد يا اينكه راي دهندگان در مورد جنگ عراق چه نظراتي داشتند خيلي مهم نيست چراكه ميزان موفقيت يا عدم موفقيت اوباما تا حد زيادي به كاميابي وي در مديريت بحران اقتصادي فعلي بستگي دارد. اوباما براي اينكه بتواند در اذهان مردم به عنوان رئيس جمهور بزرگ باقي بماند بايد جهان سرمايه داري را از اين بحران عظيم اقتصادي نجات دهد.

بازگرداندن اعتماد به مردم آمريكا و جهان اولين و شايد هم مهمترين كار اوباما باشد. در زمان انتخاب اوباما شور و هيجان زيادي در كشور وجود داشت و مردم به آينده خوش بين بودند. هر چند كه اين موضوع تأثيري نا مطلوب در اقتصاد كشور داشته است و شركتها و موسسات و حتي مردم هنوز هم خيلي خريد و فروش و فعاليت اقتصادي نمي كنند. لازم است اين نكته را يادآور شوم كه انجام فعاليتهاي اقتصادي شريان اصلي و قلب تپنده سرمايه داري است. نظام سياسي و اقتصادي كشور همينك سرگرم ارائه كمكهاي مالي به شركتهاي خودرو سازي است اما هنوز هم معضل و مشكل اصلي و اوليه يعني عدم اعتماد به نظام مالي ترميم نشده است. اما چگونه مي توان اعتماد را به مردم و بازار برگرداند؟ تحقق اين امر چندان هم آسان نيست. اعتماد به نفس بيش از اندازه جورج بوش موجب نگراني مردم شده است. به اعتقاد من خونسردي جورج بوش بيشتر به دليل بي خبري كامل وي از واقعيتهايي است كه در اطراف او مي گذرد. به نظر من بوش از آنچه كه در آمريكا، عراق و افغانستان اتفاق مي افتد كاملاً بي اطلاع است. فرانكلين روزولت نيز در ابتدا بسيار خوش بين بود اما بهاي گزافي براي درك و شناخت مشكلات پرداخت. روزولت در اولين سخنراني غير رسمي خود به تشريح نظام بانك داري در آمريكا پرداخت و از مردم خواست تا براي شكوفايي نظام بانكي كشور به وي كمك كنند.

اوباما بايد مردم را نسبت به ثبات و پيش بيني پذير بودن نظام مالي مطمئن كند. اسونسن كه بي شك بعد از واردن بافت موفق ترين سرمايه گذار در دهه هاي اخير بوده است بر اين باور است كه بازارها نياز به آرامش و ثبات دارند و اقدامات دولت بوش موجب بي ثباتي و غير قابل پيش بيني شدن بازارها شده است. اقدامات دولت وي موقتي بوده است و واكنش آن نسبت به مشكلات هر سازمان متفاوت بوده است. علاوه براين منطق انجام كارهاي دولت وي بسيار اشتباه و نادرست است. تمامي اين اقدامات موجب فرار سرمايه شده است)). راه حل اسونسن براي رفع اين بحران بسيار ساده و نظام مند است. و مي گويد: ((دولت بايد تمامي سرمايه هاي موجود در بازار پول را به مدت 6 ماه بدون هر گونه محدوديتي تضمين كند و درجه خطر پذيري (ريسك) معاملات مردم را كاهش دهد. دولت هم اكنون هيچ كمكي به تسهيل روند سرمايه هاي خصوصي نمي كند)).

آخرين كار اوباما براي به دست آوردن اعتماد مردم، اصلاح نظام فعلي اقتصاد است. كابينه اوباما وارث دولتي خواهد بود كه تعهدات فوق العاده زيادي را در بخش خصوصي، مالكيت بانك ها، تضمين بدهي بخش تجاري و دادن وام به صنعت خودروسازي متقبل شده است. عدم پايبندي و اجراي اين تعهدات در قبال اقتصاد و بازار سرمايه همانند راهبرد خروج از عراق و بسيار پيچيده و دشوار است. اما اگر اوباما بتواند دست به اصلاح مقررات و قوانين دولتي بزند مردم ساير كشورها نيز باز هم به نظام اقتصادي آمريكا اعتماد خواهند كرد.

اوباما با چالشهاي سختي روبه رو خواهدبود. اما موضوعاتي از قبيل عراق، روسيه، پاكستان، چين يا افغانستان هيچ يك به اندازه بازگرداندن اعتماد به مردم آمريكا دشوار نخواهد بود. هر چند صحبت از اين موضوع از انجام آن بسيار آسان تر است ولي اگر اوباما موفق به انجام اين مهم شود مردم آمريكا نيز به قدرت فوق العاده وي ايمان خواهند آورد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،