اخبار | تكنولوژي | آموزش | طراحي سايت و سئو

همهٔ جرئتم را توي انگشت‌هام جمع كردم و به‌جاي «بيشتر مواظب خودت باش» يك قلب گندهٔ قرمز برايش فرستادم كه گرومپ‌گرومپ مي‌كرد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

از زنگ تلفن خانه مي‌ترسم. از لرزش گوشي. از تماس‌هاي بي‌پاسخ كه با ۹۱۱ شروع مي‌شوند. از پچ‌پچه‌هاي اول صبح گوشهٔ آشپزخانه كه بيشترشان خبر مرگ‌اند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

حتي به نصفِ نصف آن پرودگار «جبار» و «منتقم» و «قوي» هم راضي شده‌ام؛ اما ديگر نيست.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

كاش توي قصه‌اي زندگي مي‌كرديم كه واقعاً غول داشت. اينجا تا چشم كار مي‌كند، طلسم است و چراغ جادوهاي قلابي.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

كاش يك نفر خبر خوبي برايمان بياورد يا كوچك‌ترين نشانه از خبري كه حتي راست نيست اما خوب است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

سوپ انگشت اشاره، پيشكش براي پادشاه.

* رفيقم آن روز گفته بود «اگه افتادي مردي و بلاگفا مثل چند سال پيش تركيد، كجا دنبال آرشيو لعنتيت بگردم؟» و همان روز شروع كردم به بردن چيزهايي كه توي بلاگ نوشته بودم به جاي ديگري. نه به خاطر روزي كه افتادم مردم، به خاطر اينكه كمپوت سيبش خيلي خوشمزه بود و خودش درست كرده بود و وقتي آن‌طور بلندبلند مي‌خنديد، در اصل داشت گريه مي‌كرد: كانال تلگرام خواندن ندارد

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

آقاي مسن پشت دخل معتقد بود «فقط يه شجريان داريم. اوناي ديگه يا نسبت خانوادگي باهاش دارن يا تشابه فاميلي. مثل خورشيد و ماه كه يكي‌ان».

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

يك روز مچ خودت را كنار بشقاب گل سرخي موردعلاقه‌ات مي‌گيري كه عوض هويج و كرفس و بادام‌زميني و بقيهٔ چيزهايي كه دوست داشتي، قوطي‌ قرص تويش چيده‌اي.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

هر دفعه كه به آن خيابان مي‌رسم، تكه‌اي از تنم را ريزريز مي‌كنم و به خاك برمي‌گردانم. به خاك خياباني كه يك روز خانه‌ام بود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

گوشهٔ اتاق كوچكت پتو را سفت دورت پيچيده‌اي و آن‌طور كه دلت مي‌خواهد و شايد كمي سبكت كند، گريه نمي‌كني. حق نداري گريه كني. خانه در محاصره است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،