اخبار | تكنولوژي | آموزش | طراحي سايت و سئو

كتاب‌هايي را كه بايد به كتابخانه بدهم توي جعبه چيدم، به مادرم اطمينان دادم امسال چندتا راه جديد براي تزيين تخم‌مرغ‌ها ياد گرفته‌ام، مدل موهايم را كمي تغيير دادم، سررسيد سادهٔ جيبي با جلد چرم قرمز خريدم، پايان‌نامهٔ برادرم را ويرايش كردم و قول گرفتم بعد از دفاع بنشيند از روي هر غلط املايي‌اش يك صفحه بنويسد، نوزده‌تا ايميل را جواب دادم، ظرف غذاي مرغ و جوجه‌ها را هم تميز كردم. كارهاي اصلي‌ام تقريباً تمام شده، آمده‌ام بالاي ميز دارم سقف يخچال را دستمال مي‌كشم و يواشكي به تو فكر مي‌كنم. تصميم نداري بيايي؟

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

وقتي پيشاني‌اش را بوسيدم، مثل آدم‌هاي خوشبخت براي دوربين ادا درآورد. مزهٔ دهانم خوني شد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

معلم بهداشت كلاس اولمان طوري دربارهٔ ميكروب‌ آدم‌خوار زير ناخن‌هاي بلند برايمان گفت كه بعد از اين‌همه سال كوتاه نگه مي‌دارمشان. كاش بتوانم پيدايش كنم و از تو برايش بگويم و خواهش كنم اندازهٔ حرف زدن دربارهٔ ضررهايي كه براي سلامتي‌ام داري، حوصله داشته باشد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

سقف پايين آمده بود و تو اصلاً حواست نبود بايد زودتر جنازه‌ات را بيرون بكشي. فقط مي‌توانستي به ادامهٔ همان ديوار كه احتمالاً قسمتي از اتاق كوچكت بود تكيه بدهي و با آن دستت كه بيشتر مي‌لرزيد، پيچ راديوي جيبي‌ات را بچرخاني و التماس كني توي برنامهٔ بعدي‌اش بگويد همهٔ اين‌ها را خواب ديده‌ايم.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

چانه زدن بلد نيستم. اگر پول كافي براي خريدن چيزي نداشته باشم يا داشته باشم و به نظرم بيايد ارزش واقعي‌اش كمتر از عددي است كه فروشنده مي‌گويد، تشكر مي‌كنم و مي‌آيم بيرون. بدون آن‌كه دلم بخواهد چند تا كلمه اين‌ور و آن‌ورترش را امتحان كنم. رابطه‌ام با بقيهٔ زندگي هم تقريباً همين‌جوري است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

بالشش را جابه‌جا كردم و قرص را بردم سمت دهانش و وقتي گفت مي‌خواهد ليوان را خودش بردارد، مقاومت نكردم. شايد توقع داشتم ساعت هشت صبح يك روز تعطيل، خدايم به اندازهٔ كافي برايم وقت داشته باشد و كاري كند كه براي چند ثانيه ليوان از دست‌هاي پيرمرد روي زمين نيفتد. چيز تازه‌اي پيش نيامد، طبق معمول برايم وقت نداشت.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

بعضي وقت‌ها اگر توانستيد، با آن‌هايي كه بقچهٔ نان و پنير روي دوششان گرفته‌اند و لباسشان بوي نم و دريا دارد و نشاني بيمارستاني را از شما مي‌پرسند كه تمام زندگي‌شان روي يكي از تخت‌هاش افتاده، مهرباني كنيد. نگران شلوغ‌تر شدن شهرتان هم نباشيد. به خدا اگر قصد ماندن داشتند، حالشان اين نبود. به خدا همين كه بتوانند، پر درمي‌آورند و مي‌روند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،