اخبار | تكنولوژي | آموزش | طراحي سايت و سئو

«وَانْقَطَعَ الرَّجاء» براي بقيهٔ عمر. 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

انگار با يك چاقوي كند افتاده باشند به جانم. پاره‌پاره‌ام كنند، خون تمام زمين را بپوشاند، جنازه‌ام بو گيرد؛ اما هنوز زنده باشم.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

توي آن روزهاي سياه براي رفيقم نوشته بودم: «اگه قرار نيست خوب شه، كاش لااقل راحت شه». چطور توانسته بودم؟

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

يك نفر كه زورش خيلي بيشتر است، بردارد قصهٔ اين روزهايمان را بنويسد. كلمه به كلمه، با اسم‌هاي مستعار و سخت. دربارهٔ مردمي كه سنگ به شكم‌هايشان بسته بودند و عوض خون، توي رگ‌هايشان زهر جاري بود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

انگار به برق وسط چشم‌هايمان شليك كرده‌اند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

از بند اول انگشت اشاره‌ام خجالت مي‌كشم. 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

يك گور دسته‌جمعي از اين سر تا آن سر نقشه هست كه به‌نوبت مي‌رويم سرجايمان دراز مي‌كشيم. بي‌غسل و كفن، بي‌احترام و تشييع، بي‌سنگ‌قبر.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

بيشتر از همهٔ روزهاي زندگي‌ام لازم دارم خدا داشته باشم و هرچقدر دست‌هايم را بالا مي‌برم، نمي‌گيردشان.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

پرسيدم: «يعني ممكنه رماتيسم باشه؟» ابرويش را بالا برد و گفت: «حالت خوبش اينه كه رماتيسم باشه». بعد، يخبندان شد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

معلممان تعريف كرده بود «ضحاك بايد مغز دو تا آدم را مي‌خورد» و من آن روز تا خانه دويده بودم كه ثابت كنم قصه راست نيست، كه بقيه طور ديگري برايم تعريفش كنند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،