اخبار | تكنولوژي | آموزش | طراحي سايت و سئو

/* /*]]>*/

درپي اعلام خبربازگشايي مرزهاي تركيه وارمنستان ازروزشانزدهم آوريل  2009          (27 فروردين ماه ) سالجاري ميلادي ، مقامات دولت باكو ، آنكارا را صرفا" به قطع صادرات گاز تهديد كردند . عليرغم سكوت رسانه هاي باكو درباره نگراني عميق مقامات آذري به خاطر بهبود روابط آنكارا با ايروان ، رسانه هاي خبري تركيه از جمله روزنامه هاي حريت و رفرانس Referans درشماره اخير گزارش دادند: جمهوري آذربايجان از طريق كانال هاي ديپلماتيك به دولت تركيه هشدار جدي داده است كه ، در صورت بازگشايي مرز با ارمنستان ، صادرات گاز باكو به آنكارا متوقف خواهد شد . به نوشته روزنامه هاي چاپ تركيه ، الهام علي اف رئيس جمهوري آذربايجان علاوه بر ديپلمات ها از طريق شخص خاص ديگري- كه رسانه ها از آن بي اطلاعند - اين هشدار را به طور صريح به اطلاع مقامات بلند پايه تركيه رسانده است . درهمين حال، كارشناسان امضاي تفاهمنامه همكاري گازي بين جمهوري آذربايجان وروسيه وانجام مذاكرات گازي ميان باكو ومسكوطي هفته گذشته راهشداري ازسوي باكو به مقامات آنكارا ارزيابي كرده اند . در اين ارتباط ، المار محمدياراف وزير امور خارجه جمهوري آذربايجان روز گذشته ( پنجشنبه ) درتفليس به خبرنگاران گفت : بازگشايي مرزهاي تركيه و ارمنستان منافع ملي جمهوري آذربايجان را تهديد مي كند. دراين شرايط ، متيو برايزا رئيس آمريكايي گروه ميانجيگر مينسك سازمان امنيت وهمكاري اروپا osce براي حل مناقشه قره باغ - كه در حال حاضر در باكو به سر مي برد - با استقبال كشورش از بازگشايي مرزهاي ارمنستان و تركيه ، اين حادثه را اقدامي مناسب و موثر براي تسريع در روند حل مناقشه قره باغ كوهستاني دانست .

در حالي كه ، اطلاعات دقيقي از ميزان صادرات گاز جمهوري آذربايجان به تركيه اعلام نشده و ارقام متفاوتي دراين زمينه بيان مي شود ، در يك جمع بندي كلي تهديد باكو عليه آنكارا مشكوك و مبهم ارزيابي مي شود . اين تهديد بيشتر شبيه تباني است .

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

Function VBGetSwfVer(i) on error resume next Dim swControl, swVersion swVersion = 0 set swControl = CreateObject("ShockwaveFlash.ShockwaveFlash." + CStr(i)) if (IsObject(swControl)) then swVersion = swControl.GetVariable("$version") end if VBGetSwfVer = swVersion End Function function FlashRequest() {} function Player_DoFSCommand() {}
اسرائيل براي اينكه تصميم بگيرد به ايران حمله كند يانه تا كي مي تواند صبر كند؟حريت، روزنامه تركيه در چاپ انگليسي خود زير عنوان"فرصت عوض شدن براي ايران رو به اتمام است" به نقل از يك گزارش خبرگزاري رويترز از نيويورك مي نويسد ديپلمات ها ميگويند ايران برغم پيشنهادي كه آمريكا براي مذاكره داده است از فرصتي زياد برخوردار نيست، و تاكيد بر بهبود مناسبات نيز احتمال محدوديت هاي خاص خود را دارد. حريت مي نويسد در اين ميان و همزمان با بالاگرفتن اميد به پيروزي يك ميانه رو در انتخابات ايران، بسياري مي پرسند اسرائيل چقدر صبر خواهد كرد تا تصميم بگيرد به تاسيسات اتمي ايران حمله بكند، يا نه.حريت مي نويسد به گفته ديپلمات ها اگرتلاش باراك اوباما رئيس جمهوري آمريكا براي بهبود مناسبات با ايران نتواند تهران را متقاعد سازد كه از پيگيري برنامه هاي اتمي اش(غني سازي اورانيوم) دست بردارد، آمريكا در شوراي امنيت سازمان ملل متحد وارد تلاش براي وضع تحريم هاي تنبيهي جديد عليه ايران خواهد شد. اما فعلا برنامه هاي مربوط به وضع چهارمين دور تحريم هاي بين المللي عليه ايران دست كم تا برگزاري انتخابات رياست جمهوري ايران در ماه ژوئن (خرداد) معلق گذاشته ميشود.حريت مي نويسد تحليل گران ميگويند پرسش مهم تر از انتخابات ايران اين است كه اسرائيل براي اينكه ببيند رويكرد آمريكا به ايران ثمر بخش است يا نه، تا تصميم بگيرد به تاسيسات اتمي ايران حمله كند يا نه، حاضر است تا چه وقت صبر كند.حريت مي نويسد مارك فيتزپاتريك، مقام سابق در وزارت امورخارجه آمريكا و كارشناس در امور جلوگيري از اشاعه و گسترش تسليحات اتمي در انستيتوي بين المللي تحقيقات استراتژيك معتقد است ايران براي تغيير در موضع اتمي اش، پس از برگزاري انتخابات، فرصت زيادي نخواهد داشت. وي ميگويد اسرائيل تا ابد منتظر نمي ماند و مي افزايد من نمي توانم پيش بيني كنم چندماه طول خواهد كشيد، اما تصور هم نميكنم ايران بيشتر از چند ماه وقت داشته باشد. ايران فعلا اين فرصت را دارد و بهتر است از آن استفاده كند.حريت مي نويسد بنظر ميرسد رهبر جديد اسرائيل نيز همين نظر را دارد. بنجامين نتانياهو نخست وزير اسرائيل، و چند دستيار نظامي اش، در اين هفته به مجله اتلانتيك گفتند اسرائيل مدتي طولاني صبر نخواهد كرد.اين مجله اظهارات يكي از دستياران وي را در ارتش نقل ميكند كه گفته است كه جدول زماني اسرائيل بر پايه چند ماه تنظيم شده است نه چند سال.             t    
 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

/* /*]]>*/

توافق كشورهاي گروه 20 لختي پيش از بسته شدن بازارهاي مالي اروپا اعلام شد كه باعث رشد چشمگير شاخص هاي اصلي شد. گوردون براون در اظهارات خود متذكر شد كشورهاي عضو گروه 20 متعهد شده اند تا پايان سال آينده در مجموع به ميزان پنج هزار ميليارد دلار براي به گردش درآوردن چرخ اقتصاد خود هزينه كنند و اين تصميم را «بزرگترين محرك اقتصادي در تاريخ» خواند. آقاي براون اقدام هاي زير را نيز به عنوان موارد توافق به دست آمده بر شمرد: كنترل شديدتري بر نحوه پرداخت پاداش و مواجب مديران بانك ها اعمال خواهد شد. يك نهاد مالي تازه بين المللي موسوم به «هيات ثبات مالي» ايجاد خواهد شد كه با همكاري با صندوق جهاني پول از ادامه همكاري هاي بين المللي و فرامرزي اطمينان حاصل كند. مقررات دقيق تري بر عملكرد صندوق هاي سرمايه گذاري تاميني و موسسات برآورد اعتبار اعمال خواهد شد. كشورهاي فقيرتر جهان تا 100 ميليارد دلار كمك مالي دريافت خواهند كرد. تقويت آي ام اف اجلاس گروه بيست شايد بيش از هر سازمان به نفع صندوق بين المللي پول تمام شده باشد. براساس تصميم تازه، منابعي كه اين سازمان به طور اختصاصي براي كمك به كشورهاي بحران زده در اختيار خواهد داشت به 500 ميليارد دلار افزايش خواهد يافت. اين رهبران قرار است در ادامه سال جاري بار ديگر ديدار كنند. همچنين بودجه موسوم به «اس دي آر» اين سازمان كه همه اعضا مي توانند از آن استفاده كنند به 250 ميليارد دلار افزايش خواهد يافت. آقاي براون گفت كه «سازمان همكاري اقتصادي و توسعه» روز پنجشنبه فهرستي از گريزگاه هاي اقتصادي را منتشر خواهد كرد و آنهايي كه مقررات بين المللي را رعايت نمي كنند با اقدامات قانوني مواجه خواهند شد. وي گفت كه اعضاي گروه 20 با استانداردها و تحريم هاي سخت عليه آنهايي كه در آينده قانوني عمل نكنند موافقت كرده اند. گفته مي شود كه اوباما نقشي كليدي در ميانجيگري براي حل اختلافات ميان فرانسه و چين بر سر گريزگاه هاي مالياتي بازي كرده است. گروه 20 قرار است در ادامه سال جاري طي اجلاسي ميزان پيشرفت ها در زمينه توافقات حاصله را بررسي كند. اجلاس گروه بيست در شرايطي برگزار شد كه آلمان و فرانسه، به ويژه بريتانيا و آمريكا را تهديد كرده بودند كه در صورت بي توجهي به لزوم تغيير مقررات مراودات مالي جهاني، اجلاس را ترك خواهند كرد كه اين موضوع تا پيش از پايان اجلاس رخ نداد. نيكولاساركوزي رييس جمهوري فرانسه پس از اجلاس گفت توافق به دست آمده «بيش از حد اميد و انتظار ما بوده است». آنگلامركل صدر اعظم آلمان نيز گفت موازيني كه مورد توافق قرار گرفت بنياد بازارهاي مالي جهان را شفاف تر مي سازد و موافقت به دست آمده را «مصالحه اي تقريبا تاريخي» خواند. خط اعتباري براي فقرا در جريان برگزاري اجلاس، تظاهركنندگان در اطراف آن تجمع كردند اما تعداد آنها كمتر از روز چهارشنبه در مركز تجاري لندن بود. چند صد نفر در اطراف «مركز اكسل» در شرق لندن - محل برگزاري اجلاس - دست به تظاهراتي كه «پر سر و صدا اما مسالمت آميز» توصيف شد زدند كه گروه هاي مختلف از جمله «ائتلاف جنگ را متوقف كنيد» را در بر مي گرفت. در جريان اجلاس همچنين كشورهاي گروه 20 قول ارائه 100 ميليارد دلار كمك براي كشورهاي درحال توسعه را دادند كه بيش از حد انتظار بود. اين پول از طريق وام دهندگان چند مليتي همچون بانك توسعه آسيا توزيع خواهد شد. اين گامي است كه مي تواند در كوتاه مدت وضع را براي فقيرترين كشورها بهتر كند چرا كه امكان دسترسي به 250 ميليارد دلار اعتبار تجاري را به آنها مي دهد. اين پول امكان آن را فراهم خواهد كرد تا اجناس و موادي كه در بنادر آفريقا در حال پوسيدن هستند دوباره به حركت درآيند. رابرت پستون اديتور اقتصادي بي بي سي مي گويد كه مقررات شديدتر مالي كه توسط گروه 20 اتخاذ شد يك گام مهم بود. اما اكونوميست چنين تحليل مي كند: وقتي اجلاس قدرت هاي جهان در سال 1993 در لندن باگمنامي خود پايان يافت، تفكر حمايت از صنايع داخلي چنان قدرت داشت كه بسياري گفتند بهتر بود كه اصلاچنين اجلاسي برگزار نمي شد. در آستانه برپايي اجلاس گروه بيست در لندن در روز پنجشنبه گذشته، دوم آوريل، براي مدتي اين طور به نظر رسيد كه تاريخ تكرار مي شود. اما رهبران شركت كننده در اين اجلاس براي تامين پول در شرايطي كه پول كمي موجود است، از خود ثبات و هوش نشان دادند. البته در تصميماتي كه آنها اتخاذ كردند نقاط ضعف بسياري وجود دارد تا بتواند موجب شود اقتصاد جهان بازده بيشتري داشته باشد و امور مالي جهان قانونمندتر شود. اما حداقل مي توان گفت بهتر از اين بود كه اصلاچنين اجلاسي برگزار نمي شد. صندوق بين المللي پول در مركز ثقل برنامه رهبران اين اجلاس قرار داشت. آن ها معتقدند اين صندوق مي تواند يك تريليون دلار ديگر بودجه براي اقتصاد جهان تامين كند بدون آن كه خطر افزايش بيش از حد بودجه كشورها يا مداخله دولت ها را در بر داشته باشد. اين راهكار جادويي توانست گروه بيست را از متعهد شدن برهاند. گوردون براون، نخست وزير انگليس توانست بخش اعظم 5 تريليون دلار از هزينه هاي دولتي را كه دولت هاي سرتاسر جهان متعهد شده بودند به رهانيدن اقتصاد هايشان از ركود در سال 2009 تا 2010 اختصاص دهند، محقق سازد. در شرايطي كه دولت هاي پرهزينه اي چون آمريكا و انگليس در برابر محدوديت هايشان قد علم كرده اند، كشورهايي چون آلمان خودسرانه متقاعد شده اند كه هرچه انجام داده اند كافي است. اين امر موجب شده است كه صندوق بين المللي پول به يك ناجي براي تامين آخرين بودجه تبديل شود، هرچند همه بودجه هايي كه موظف به تامين آ ن ها شده است جديد نيستند. پيش از اين ژاپن و اتحاديه اروپا موافقت خود را براي تخصيص بودجه اي هر يك معادل 100 ميليارد دلار به صندوق بين المللي پول اعلام كرده بودند. كشورهاي ثروتمندي چون آمريكا 500 ميليارد دلار اعتبار اختصاص مي دهند. اين توافق ها چندين هفته پيش صورت گرفته بود. صندوق بين المللي پول نيز 250 ميليارد دلار از پول خود رابه اعضاي خود بر اساس سهميه شان تخصيص مي دهد. اما مشخص نيست كه آيا اين پول مي تواند از سوي كشورهاي غني به سوي كشورهاي فقير هدايت شود يا خير. اهميت تخصيص منابع جديد بودجه اي به جهان در حال توسعه نبايد كم تلقي شود. تا كنون تلاش رهبران گروه بيست توانسته است از بروز ركود دهه 30 ميلادي جلوگيري كند. اما اگر بانك ها، كسب و كارها و خانوارهاي جهان غرب همچنان به تقلاي خود براي كاهش بدهي هايشان ادامه دهند، افزايش بيكاري و افزايش آلام ممكن است پيش رو باشد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

با توجه به عضويت 14 كشور در اين كريدور و اقدام به بررسي 15 كشور ديگر براي عضويت در اين مسير، اين امر بيانگر تقاضاي بسيار بالايي براي استفاده از اين كريدور است. در صورت فعال شدن اين كريدور براي ايران حدود 180 هزار شغل در بخش هاي مرتبط با امور حمل و نقل بار و مسافر به وجود خواهد آمد. مزيت چشمگير حمل و نقل ريلي اهميت حفاظت از منابع فسيلي ودرآمدهاي حاصل از آن بر هيچ كس پوشيده نيست. در عين حال اثرات مخرب زيست محيطي، هزينه ها و تجديد ناپذيري منابع فسيلي ازجمله مسائلي هستند كه توجه به آنها ضرورت دارد. هم اكنون بخش حمل و نقل ريلي با وجود سهم 16 درصدي از حمل و نقل بار و مسافر در كشور تنها 2 درصد مصرف گازوئيل را به خود اختصاص مي دهد. آمار بانك جهاني حاكي از آن است كه ميزان مصرف سوخت در راه آهن براي حمل هزار تن بار بالغ بر 6/7 ليتر و در حمل و نقل جاده اي شاخص مزبور برابر 33 ليتر است. بر همين اساس براي جابه جايي هر يكهزار تن ــ كيلومتر بار توسط راه آهن 26 ليتر سوخت صرفه جويي مي شود كه با توجه به حمل متوسط سالانه 10 ميليارد تن ــ كيلومتر بار در بخش ريلي سالانه 260 ميليون ليتر سوخت صرفه جويي مي شود كه با فروش بشكه اي 40 دلار سالانه مي توان 118 واگن با قيمت 500 ميليون دلار به ناوگان حمل و نقل ريلي كشور افزود. حال اگر شبكه ريلي كشور از 8400 كيلومتر فعلي به 16 هزار كيلومتر با فرض احداث سالانه 1000 كيلومتر و به تبع آن افزايش جابه جايي بار و مسافر در كشور از 10 ميليارد تن ــ كيلومتر به 20 تا 25 ميليارد تن ــ كيلومتر در 8 سال آينده برسد سالانه 650 ميليون ليتر در سوخت صرفه جويي مي شود. چابهار دروازه طلايي در كريدور شمال ــ جنوب چابهار به عنوان يكي از بنادر مهم در جنوب ايران و در بخش شمالي درياي عمان قرار گرفته است. اين بندر به علت موقعيت استراتژيك و دستيابي به آب هاي آزاد بين المللي جايگاه ويژه اي در مبادلات ايران با ديگر كشورهاي منطقه دارد. از سوي ديگر اين بندر به علت نزديكي به كشورهايي نظير افغانستان، پاكستان و آسياي ميانه با اتصال به شبكه ريلي كشور اهميت ويژه اي در ترانزيت كالابه اين كشورها خواهد داشت؛ همچنين اين بندر به عنوان تنها بندر اقيانوسي ايران، يكي از نقاط كليدي در حاشيه خليج فارس و درياي عمان بوده و در كريدور شمال ــ جنوب نقش مهمي ايفا خواهد كرد. منطقه آزاد چابهاريكي از 5 نقطه جهان است كه قابليت تبديل شدن به يك مگاپورت را دارد. با توجه به موقعيت اين بندر در صادرات و واردات نيازمندي هاي 11 كشور جهان و كشورهاي آسياي جنوبي با 5/1 ميليارد نفر جمعيت، منطقه چابهار را به عنوان نقطه استراتژيك ارزان، مطمئن و سهل الوصول نسبت به ديگر كريدورهاي ترانزيتي جهان براي خود انتخاب خواهند كرد. فعاليت بندر چابهار هر ساله بيشتر شده به گونه اي كه سال 86 با ظرفيت 5/2 ميليون تن در سال 2 ميليون تن كالاتخليه و بارگيري شده است و با اجراي طرح و توسعه اين ظرفيت به 6 ميليون تن در سال خواهد رسيد. همچنين فاصله زياد آن از تنگه هرمز باعث مي شود تا در صورت بروز جنگ، دشمن نتواند مشكلاتي براي واردات كالاهاي مورد نياز كشور به وجود آورد. از اين رو توسعه و تجهيز هر چه بيشتر اين بندر به امكانات و تجهيزات بارگيري و احداث اسكله هاي مسافربري و احداث خط ريلي از چابهار به مشهد و متصل شدن به شبكه ريلي كشور براي تسهيل در حمل و نقل كالاو مسافر از جـنـوب بـه شـمال كشور و بعكس با هدف كم كردن هزينه حمل و نقل بر قيمت كالا، كم كردن زمان و سرعت در جابه جايي، كوتاه كردن هر چه بيشتر مسير ترانزيت، ايمني و صرفه جويي در سوخت بسيار ضروري و مفيد فايده خواهد بود. لزوم احداث خطوط راه آهن چابهار به مشهد با توجه به مزاياي بندر چابهار و موقعيت استراتژيك آن اهميت اجرايي شدن خط آهن چابهار به مشهد كه سال هاست مردم استان ها و شهرهاي اين مسير انتظار آن را مي كشند بيش از پيش نمايان مي شود. احداث اين خط ضمن برطرف كردن مشكلات اقتصادي اقشار آسيب پذير با ايجاد هزاران فرصت شغلي پايدار در استان ها و شهرهاي محل گذر اين خط، وضعيت اقتصادي مردم اين مناطق را بهبود خواهد بخشيد. اجراي اين پروژه مهم مي تواند شهرهايي را كه در طول مسير ريلي قرار دارند، آباد كند. با توجه به موقعيت استراتژيكي چابهار و سيستان و بلوچستان كه به عنوان دروازه تجارت 5 قاره دنيا مطرح است و 1200 كيلومتر مرز آبي و خاكي با كشورهاي مسير جنوب شرق آسيا و كشورهاي حوزه خليج فارس دارد ، يكي از مناطق بسيار مهم و باارزش براي ترانزيت كالابه كشورهاي شمال ايران است. احداث اين خط ريلي موجب خواهد شد بخش خصوصي بتواند از موقعيت استراتژيك بندري چابهار كه تنها بندر ايراني ساحل اقيانوس هند است، سرمايه گذاري در طرح هاي اقتصادي اين بندر را در اولويت برنامه هاي خود قرار دهد. حمل سالانه بيش از 6 ميليون تن كالاهاي ترانزيتي از مجموع 20 ميليون تن كالاي كريدور شمال ــ جنوب در پايانه بار بندر چابهار به وسيله اين خط ريلي موجب خواهد شد تا صدها تاجر از كشورهاي توليدكننده كالاو مصرف كننده آن در كشورهاي افغانستان، پاكستان، كشورهاي آسياي ميانه و غيره براي تسهيل در انجام كارهاي تجاري خود از طريق اين بندر استراتژيك عمل كنند. ضمن اين كه ايجاد اين خط، تجارت سنتي مرزنشينان و بندرنشينان جنوب و شرق كه متاسفانه در حال حاضر رنگ قاچاق به خود گرفته است را سروسامان خواهد بخشيد. رقابت ايران و پاكستان پاكستان در حال ساخت و توسعه بندري به نام گوادر است. بندر گوادر پاكستان در مقايسه با كراچي فاصله بيشتري با هند دارد و لذا از موقعيتي استراتژيك برخوردار است. بعلاوه پتانسيل تجاري اين بندر بسيار بالاست. اين بندر طرحي درازمدت نيست و در آينده نزديك با ظرفيت كامل خود به راه خواهد افتاد. در حال حاضر فاز اول اين بندر در حال اتمام است. 75 درصد هزينه هاي اين فاز را چيني ها تامين كرده اند. فاز دوم اين بندر نيز تا سال 2010 به اتمام خواهد رسيد. ايران تنها در صورتي برنده اين رقابت خواهد بود كه زيرساخت ها و امكانات و تجهيزات لازم براي توسعه بندر چابهار را به وجود آورد. در غير اين صورت پاكستان گوي رقابت را از ايران خواهد ربود. منافع بالقوه حاصل از ترانزيت در ايران ايران، با بهره گيري از مزيت ترانزيت ، مي تواند منافع بسياري را كسب كند و جايگاه اقتصادي خود را در سطوح منطقه اي و جهاني ارتقا بخشد. اين مهم، مستلزم 3 عنصر مهم است: درك واقعيات، بهره گيري از فرصت ها و كسب آمادگي هاي لازم براي رقابت با رقباي منطقه اي و بين المللي. طرح كريدور شمال ــ جنوب يك فرصت استثنايي و بي نظير اقتصادي و تجاري براي ايران در جهت تقويت و حمل كالاي ترانزيتي در اسرع زمان با هزينه كمتر و ايمني بيشتر به شمار مي رود. به منظور شناسايي پتانسيل درآمد ترانزيت از مسير ايران، بررسي زير كه براساس گزارش صندوق بين المللي پول در سال 2006 ارائه شده، گوياي بسياري از واقعيت هاست: حجم تجارت جهاني (ميانگين صادرات و واردات ــ FOB) در سال 2005 بالغ بر 10368 ميليارد دلار بوده است. سهم تجارت در آسيا در همين سال بالغ بر 2706 ميليارد دلار بوده است. چنانچه 10 درصد از ارزش تجارت را طبق نرم جهاني، متعلق به بخش حمل و نقل بدانيم، سهم آسيا رقمي بالغ بر 270 ميليارد دلار خواهد بود. اگر از سهم 44 درصدي تجارت كشورهاي شمال اروپا، روسيه، آسياي ميانه، حوزه اقيانوس هند و جنوب شرقي آسيا كه بالغ بر 1100 ميليارد دلار است صرف نظر كنيم و سهم ترانزيت و حمل و نقل كالارا در مسير كريدور شمال - جنوب، كه يكي از 10 كريدور مهم دنياست تنها 10 درصد تعيين كنيم، به ارزشي معادل 27 ميليارد دلار در بخش حمل و نقل بين المللي خواهيم رسيد. چنانچه ارزش ترانزيت عبوري از ايران را در اين كريدور با وجود نقش اصلي و جايگاه بنادر، تنها معادل 30 درصد در نظر بگيريم، به ارزش ترانزيت 1/8 ميليارد دلاري خواهيم رسيد كه رقم بسيار قابل توجهي است. مزيت هاي كريدور شمال ــ جنوب 1 ــ افزايش سرعت، تجارت و ترانزيت. 2 ــ كاهش چشمگير اقتصاد وابسته كشور به درآمدهاي نفتي. 3 ــ درآمد بالغ بر يك ميليارد دلار در سال براي كشورهايي كه در مسير اين رهگذر هستند. 4 ــ افزايش حجم مبادلات كالاميان هند و پاكستان و كشورهاي اسكانديناوي با كشورهاي روسيه و آسياي مركزي. 5 ــ بهبود وضع معيشتي مردم شرق كشور ازجمله استان سيستان و بلوچستان و شهر چابهار از طريق ترانزيت كالابه كشورهاي همسايه. 6 ــ همكاري مناسب بنادر ايراني با بنادر روسيه و قزاقستان كه بستر مناسبي را براي همكاري بيشتر اين كشور فراهم مي كند و به طور كلي كاهش تنش ميان كشورهاي حاشيه خزر. 7 ــ كاهش وابستگي تجارت و ترانزيت كشورهاي جنوبي آسيا به كانال سوئز. 8 ــ ايجاد قطب هاي خارجي جديد توليدي، اقتصادي و تجاري در منطقه. راهكارها 1 ــ انجام سرمايه گذاري هاي گسترده در بخش هاي مختلف حمل و نقل بويژه بخش دريايي، ايجاد تسهيلات و زيرساخت هاي حمل و نقل و مرتفع شدن موانع و رونق ترانزيت مسير كريدور. 2 ــ ايفاي نقش فعال در برقراري ارتباط تجاري و اقتصادي بين كشورهاي عضو اكو در چارچوب همكاري ها و موافقتنامه هاي مختلف تجاري، در زمينه ترانزيت كالاهاي صادراتي و وارداتي كشورهاي عضو. 3 ــ حمايت هاي دولتي و ارزاني خدمات و كوتاهي مسير، ارائه تسهيلات لازم به منظور تسريع در ترانزيت كالااز طريق كشور 4 ــ مكلف كردن كليه سازمان هاي دولتي در رفع موانع و تسهيل امر ترانزيت كالااز كشور. 5 ــ تجهيز و توسعه بنادر به تجهيزات تخليه و بارگيري، توسعه ظرفيت هاي جديد در زيرساخت ها و ناوگان ريلي و جاده اي. 6 ــ توسعه و تجهيز هر چه بيشتر بندر چابهار به امكانات و تجهيزات بار گيري و احداث اسكله هاي مسافري و احداث خط ريلي چابهار به مشهد. 7 ــ فراهم كردن امكانات و تسهيلات گسترده در بخش هاي مختلف حمل و نقل بخصوص دريايي و ريلي.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

تدابير پليس نيويورك براي جنگ احتمالي ايران...
عصر ايران
پليس نيويورك گمان مي كند چنانچه اسرائيل دست به حمله عليه تاسيسات اتمي ايران بزند آنگاه گروه هاي اسلامي، اعضاي جامعه يهوديان اين شهر را تهديد خواهند كرد.
مقامات پليس نيويورك درصدد تشديد تدابير امنيتي در اماكن متعلق به يهوديان براي مقابله با پيامدهاي ناشي از حمله احتمالي اسرائيل به ايران هستند.خبرگزاري آسوشيتدپرس گزارش داد: "دپارتمان پليس نيويورك (NYPD) طرح هايي براي افزايش تدابير امنيتي در تاسيسات متعلق به يهوديان از جمله كنيسه هاي نيويورك تدوين كرده تا از اين طريق با اقدامات تلافي جويانه ناشي از ماجراجويي احتمالي اسرائيل برضد ايران مقابله كند."براساس اين گزارش پليس نيويورك گمان مي كند چنانچه اسرائيل دست به حمله عليه تاسيسات اتمي ايران بزند آنگاه گروه هاي اسلامي، اعضاي جامعه يهوديان اين شهر را تهديد خواهند كرد.از اين رو طرحي شامل استقرار افسران اضافي كاملاً مجهز در كنيسه ها، مراكز جامعه يهودي و دفاتر ديپلماتيك اسرائيل در شهر نيويورك آماده شده است.بزرگترين سازمان پليس نيويورك براي اولين بار طي هفته جاري فاش كرد كه پيش از اين در سال 2008 نيز به دنبال ترور عماد مغنيه، يك فرمانده ارشد حزب الله، اقدامات احتياطي مشابهي را در نيويورك به كار گرفته بود.«ميك سيلبر» يك كارشناس ارشد اطلاعاتي پليس نيويورك گفت: "در صورتي كه يك اقدام تلافي جويانه در نيويورك در شرف اقدام باشد ما يك طرح عملياتي داريم كه ظرف چند ساعت عاملان را شناسايي مي كند."ريموند كلي يك مامور پليس گفت: "با گذشت بيش از هفت سال از حملات 11 سپتامبر متوجه شده ايم كه مقابله با تروريسم در حال حاضر بخشي دائمي از ماموريت ماست."برپايه اين گزارش فرماندهان نظامي آمريكا و اسرائيل در طول هفته هاي اخير هشدار داده اند كه ايران در آستانه رسيدن به ظرفيت توليد سلاح هسته اي است.به علاوه مدت هاست كه مقامات اسرائيلي، ايران مجهز به سلاح اتمي را جدي ترين تهديد عليه امنيت خود تلقي مي كنند.سيلبر در خصوص تشديد تنش بين ايران و اسرائيل گفت: "اين تنش، پليس نيويورك را وادار كرده تا براي مقابله با هر گونه اقدام متقابل كه ممكن است به ويژه در نيويورك رخ دهد به حال آماده باش دربيايد."پيشتر در سال 1992 پس از آنكه اسرائيل يك رهبر حزب الله لبنان را ترور كرد سفارت آن در آرژانتين هدف قرار گرفت و در سال 1994 نيز مركز يهوديان آميا در شهر بوينس آيرس آرژانتين منفجر شد كه ايران و حزب الله همچنان متهمان اصلي اين حادثه از نگاه صهيونيست ها هستند ولي تاكنون مستندي در اين باره ارائه نشده است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

فايننشال تايمز
خبرگزاري فارس، خبرگزاري «ريا نووستي» روسيه
روزنامه بريتانيايي "فايننشال‌تايمز" در گزارشي به نقل از كارشناسان آمريكايي نوشت كه واشنگتن در حال بررسي پذيرش موضع ادامه غني‌سازي اورانيوم ايران است و احتمالا در اين زمينه در برابر اهداف هسته‌اي تهران تسليم مي‌شود.
اين روزنامه نوشت: "مقامات آمريكايي در حال بررسي پذيرش تمايل ايران براي ادامه غني‌سازي اورانيوم هستند. ديپلمات‌ها به عنوان بخشي از بازبيني سياست‌ها كه "باراك اوباما" ماموريت آن را صادر كرده است، در حال بحث و بررسي پذيرش اصرار ايران براي اجراي روند غني‌سازي اورانيوم هستند". "مارك فيتزپت" كارشناس سابق وزارت خارجه آمريكا كه در حال حاضر در "موسسه بين‌المللي مطالعات استراتژيك" مشغول به فعاليت مي باشد، گفت: "بن‌بست اساسي بين تقاضاي غرب براي نبود غني‌سازي و تقاضاي ايران براي ادامه غني‌سازي وجود دارد. سازش آشكاري بين دو موضع ديده نمي‌شود". "تريتا پارسي" رئيس شوراي ايراني-آمريكايي نيز معتقد است: "ملاحظه قابل رشدي (در واشنگتن) وجود دارد، مبني بر اينكه راه‌حل غني‌سازي صفر درصد هر چند كه هنوز گزينه مطلوب است، اما امكانپذير نيست". وي افزود: "آمريكا هنوز گزينه صفر (غني‌سازي صفر درصد) را به عنوان موضع ابتدايي خود در پيش گرفته، اما اين نكته را نيز ملاحظه مي‌كند كه در پايان توافقات احتمالي به اين نقطه نخواهد رسيد".در بخشي از اين گزارش به قطعنامه سازمان ملل براي كندتر كردن پيشرفت برنامه هسته‌اي ايران اشاره و تاكيد شده است كه با اين وجود ايران همچنان به برنامه هسته‌اي خود ادامه مي‌دهد. پارسي افزود: "در محافل سياسي ايران، موضوع غني‌سازي به عنوان يك حق به موضوعي غيرقابل مذاكره تبديل شده است"."رابرت وود" سخنگوي وزارت خارجه آمريكا ماه گذشته در پاسخ به اين سوال كه آيا دولت آمريكا گزينه موافقت با قابليت غني‌سازي محدود ايران را بررسي مي‌كند يا نه، گفت: "نمي‌دانم ... اجازه دهيد تا بازبيني تكميل شود و آنگاه ما سياست‌هايمان را اعلام مي‌كنيم". در ادامه آمده است: "برخي از تحليلگران معتقدند كه اولويت بايد اين باشد كه دسترسي بيشتري به بازرسان سازمان ملل براي كسب اطلاعات بيشتر درباره برنامه غني‌سازي ايران در نطنز داده شود و شكاف‌هاي موجود در اطلاعات درباره برنامه هسته‌اي ايران پر شوند".
در خاتمه گفته مي شود: "موضع آمريكا مبني بر اينكه ايران به سمت قابليت توسعه تسليحات هسته‌اي، نه لزوما به سمت توليد خود تسليحات، به پيش مي‌رود، با اصرار بوش كه ايران به دنبال تسليحات هسته‌اي مي باشد، متفاوت است".

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

گيسو جهانگيري: نقش مردم افغانستان در تصميم‌گيري و نظارت و كنترل و ابراز عقيده، تقريبا صفراست. از مردم نه تنها پرسشي نمي‌شود، بلكه مكانيسم‌هايي نيز وجود ندارند كه مردم بتوانند مثلا از طريق نشريه، تريبون‌هاي مختلف و رسانه‌ها، حرفي بزنند و ابراز وجود كنند. اوضاع افغانستان با گذشت هفت سال از قرارداد بن، آنچنان تغييري نكرده است. كوشش زيادي براي نهاد سازي، دولت و ملت سازي و نوع اشتراك اجتماعي مردم  صورت نگرفته و مي‌توان به جرات گفت كه ما با شكست پروژه‌هاي بين‌المللي در افغانستان روبرو هستيم.

در عين حال به نظر مي‌رسد كه روند ناديده گرفتن زنان، پايمال كردن حقوق‌شان و رفتارهايي از نوع طالبان با آنها كماكان در حال بازتوليد است و بحث حقوق زنان،  به عنوان بحث غيرعمده پس زده مي‌شود.

توجه داشته باشيد كه در زمان طالبان، توجه افكار عمومي روي شرايط زندگي و قوانين  معطوف به سركوب زنان بود.  براي همين حركت‌هاي سبمليكي، مانند حضور زنان در مجلس يا ايجاد وزارت‌خانه زنان انجام شد اما هيچ كار جدي براي مرزبندي يا انگشت‌نما كردن رژيم طالبان در اين كشور صورت نگرفت. يك حافظه ‌جمعي در اين مورد كه چرا چنين تجربه تلخي به مردم افغانستان تحميل شد، شكل نگرفت. روند صلح از طريق عدالت انتقالي پيش نرفت و به‌طور كلي، جامعه افغانستان با قوانين طالبان مرزبندي نكرد.

ديگر اين كه ما جنبش زنان در افغانستان نداريم تا بتواند صداي زنان را رسا و آگاهانه به ديگران و  تصميم‌ گيرندگان برساند. شرايط زنان در كل كشور، به جز كابل و يكي دو شهر بزرگ تغيير زيادي نكرده و اين به صد سال عقب ماندگي و خوانش‌هاي مختلف از رسوم و مذهب بر مي‌گردد. همين نمونه جديد قانون براي زنان شيعه را نگاه كنيد.

بله، سوال هم اينجاست كه چرا  كشورهاي حاضر در افغانستان،  در مورد قانون جديد يا شلاق زدن زني در دره سوات واكنش نشان مي‌دهند اما اهميتي براي براي بسترسازي و آماده كردن جامعه افغانستان براي تغييرات مدني قائل نيستند؟

اين ناشي از سياست‌هاي تبليغاتي نهادهاي بين‌المللي است كه مجبورند به افكار عمومي كشورهاي خود جواب دهند. مسلما مردم آلمان و فرانسه و آمريكا از رهبران سياسي خود مي پرسند، شما شعار تامين امنيت و دمكراسي افغانستان را داديد و در اين هفت سال چه كرده‌ايد؟ براي همين، اين دولت‌ها در قبال اين اتفاق‌ها، سروصداهاي كوچكي‌مي‌كنند تا مردم خود را ساكت نگاه دارند. اين‌ها را نبايد زياد جدي گرفت. مهم اين است كه در داخل افغانستان نسبت به اين وقايع، عكس‌العمل درخور نشان داده شود. در معاملات امروزي و در چراع سبزهايي كه دارند نشان مي‌دهند، از برخي به عنوان طالبان خوب نام مي‌برند. مردم افغانستان بايد آگاه باشند و بپرسند كه طالبان خوب چه كساني هستند.

شما دلايل سكوت يا  عدم آگاهي مردم افغانستان را در چه مي‌بينيد؟  چرا مثلا زن‌ها خودشان را كنار كشيده‌اند و قانون اخير بدون سر وصدا و مقاومت تصويب مي‌شود؟

افغانستان از معدود كشورهاي جهان است كه جمعيت زنان آن با ۴۸ درصد در اقليت است. مرگ و مير زنان در زمان زايمان خيلي بالاست. ميزان بيسوادي بسيار بالاست. متاسفانه در ۷ سال گذشته نيز مراكز آموزشي گسترش نداشته‌اند و دانشگاه‌ها هم كاري نكرده‌اند. ادغام مذهب و سنت در اين جامعه نيز مزيد بر علت است. برخي خوانش‌ها كه به نام مذهب انجام مي‌شوند، در حقيقت سنت‌هاي چند صد ساله‌اند. در جنوب افغانستان وقتي بين دو قوم اختلاف پيش ميايد، براي آرام كردن تنش، به هم زن مي دهند. علت تداوم اين رسم‌ها، جنگ و بي‌سوادي و كمبود فرهنگ و ناآرامي‌هاي گذشته‌اند.

شما كه از نزديك با زنان افغاني ارتباط داريد ، فرياد آنها را چگونه مي‌شنويد؟ چه خواست‌هايي دارند؟ چقدر  به حقوق خود واقف هستند؟

بييند با اين قانون جديد، بحث محدوديت بيرون رفتن زنان مطرح شده است. زن شيعه بدون اجازه همسر نمي‌تواند از خانه بيرون برود. تصور كنيد يك نماينده بخواهد سر كار برود  و شوهرش به او بگويد نرو. دسترسي به آموزش، حق انتخاب لباس، حق اشتغال و از اين قبيل حق زن افغاني به تنهايي نيست و مرد بايد او را همراهي كند. اين جامعه شديدا مردسالار است. وقتي طالبان با يك برنامه ده ماده‌اي آمد كه خنديدن ممنوع، كوچه رفتن ممنوع، مدرسه رفتن ممنوع، جامعه عكس‌العمل نشان نداد. علت اين بود كه طالبان به گونه‌اي، برخي رسوم ناشايست را فرموله كرد. آيا همه زنان افغانستان فرياد دارند؟ حتما همين‌طور است. زنان مي‌دانند كه زنداني شرايط فرهنگي و اجتماعي هستند اما شايد ندانند كه چگونه بايد از اين بحران بيرون بيايند. لازمه اين تغيير اين است كه زنان و مردان خوشفكر دست به دست هم بدهند و جلودار شوند.

شما صحبت زنان و مردان خوشفكر را مي‌كنيد، در حالي‌كه روند مهاجرت در افغانستان رو به رشد است و مهاجران پيشين هم برنگشته‌اند. چگونه مي‌توان اميدوار بود كه نيروهاي پيشرو دور هم جمع شده و همت كنند؟

هيچ تغيير و آزادي از بيرون جامعه به كسي داده نمي‌شود. البته مداخله‌هاي زيادي كه در افغانستان مي‌شود، كار مردم را سخت‌تر مي‌كند.  بايد همت جمعي چند ده ساله براي مبارزه با بي‌سوادي بشود. سطح سواد كنوني بايد ارتقاء يابد. الان كودكان افغانستان روزي دو سه ساعت مدرسه مي‌روند و اين كافي نيست. از ميان اين سيستم آموزشي، نخبه بيرون نميآيد. در اين هفت سال، بسيج براي سواد آموزي و فرهنگ سازي از مسائل حاشيه‌اي بوده و مسائل نظامي و سياسي، تقدم داشته‌اند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

راديو فرانسه
به قلم : آرش اديب زاده
طي هفته گذشته در "واشنگتون" چند مقام بلند پايه آمريكايي و ژاپني ، كشوري كه با ايران روابط نزديكي دارد ، در ارتباط با دوره جديد مناسبات دولت آمريكا با جمهوري اسلامي ايران مذاكراتي را برگزار كردند.
به گفته يكي از مسئولين سفارت ژاپن در تهران ، "آكيرو شيراتو " سفير ژاپن در ايران و "توشيرو سوزوكي" معاون بخش خاور ميانه و آفريقاي وزارت امور خارجه ژاپن ، براي انجام مذاكراتي چند روزه در "واشنگتون" حضور داشتند.
در اين ميان ، خبرگزاري فرانسه به نقل از يكي از مسئولين كاخ سفيد متذكر شد كه مقامات بلند پايه ژاپني با اعضاي شوراي ملي امنيت ايالات متحده آمريكا نيز ديدار و مذاكره كرده اند.
در همين چهارچوب ، "تاتسوئو آريما" فرستاده ويژه ژاپن در خاور ميانه از امروز سفري چهار روزه را به ايالات متحده آمريكا آغاز كرده است و قرار است در "واشنگتون" با همتاي آمريكايي خود "جورج ميتچل" ديدار و مذاكره كند.
وزارت امور خارجه ژاپن در اين زمينه با انتشار بيانيه اي اعلام كرد كه "تاتسوئو آريما" در اين سفر قرار است در باره وقايع اخير و اوضاع خاور ميانه و خصوصأ در مورد نوع سياستي كه بايد جامعه جهاني در آينده در باره خاور ميانه اتخاذ كند ، با همتاي خود گفتگو كند.
ژاپن كشوري است كه پس از انقلاب 1979 ، همواره با ايران روابط تجاري و سياسي نزديكي داسته است ، گرچه در سال 2006 به دنبال نگراني هاي جامعه جهاني در ارتباط با برنامه هسته اي ايران ، دولت ژاپن از ادامه همكاري با جمهوري اسلامي در پروژه بزرگترين مركز استخراج نفت در ايران خودداري كرد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

/* /*]]>*/

از هم پاشاندن شبكه هاي تروريستي در افغانستان و به ويژه در پاكستان و محدود ساختن توانايي هاي آنها براي برنامه ريزي و اجراي حملات تروريستي در سطح جهاني.

تقويت و توسعه يك حكومت توانمند، حسابده و موثر براي افغانستان جهت خدمت رساني به مردم اين كشور كه توانايي تامين امنيت داخلي خود را با حمايت هاي اندك جامعه جهاني داشته باشند.

 توسعه، افزايش و خودكافيي نيروهاي امنيتي افغانستان كه قادر به مبارزه با شورشيان و تروريستان شوند و بعداً تقليل تلاش هاي ايالات متحده امريكا در اين زمينه.

 حمايت ازتلاش ها براي تقويت و حمايت از حكومت ملكي پاكستان و حكومت مبتني بر قانون اساسي در اين كشور به شمول سرعت بخشيدن به تامين فرصت هاي اقتصادي براي مردم پاكستان

 شامل ساختن فعال جامعه جهاني براي توجه و حمايت از اين اهداف در افغانستان و پاكستان با مديريت مهم سازمان ملل متحد. مسير جديد پيش رواين ها اهداف عمده‌ي ما اند. اين ها به شيوه هاي جديد فكر كردن نيازمند اند، يك استراتيژي فراگير ديپلوماتيك كه بتواند تلاش هاي ما را به واسطه‌ي مشاركت عمومي در داخل و منطقه حمايت كند و نيز رسيدن به اين فهم كه ما تمام امكانات بين المللي، توانايي هاي ديپلوماتيك، اطلاعاتي، نظامي و اقتصادي خود را در آن بكار مي بريم. اين ها به تغيير اساسي در سطوح مديريتي، منابع و توجه به كمك هاي خارجي ما نيز وابسته اند. تلاش هاي ديپلوماتيك ما بايد بر مبناي ايجاد يك توافق عمومي استوار شود، كه اهداف عمده‌ي ما را حمايت كند. به خاطر دسترسي به اين اهداف، ما يك ميكانيزم ديپلوماتيك را به شمول يك «گروه ارتباط» و يك گروه اقتصادي و امنيتي منطقه‌اي ايجاد خواهيم كرد. تلاش هاي سه جانبه امريكا- پاكستان- افغانستان كه از 24-26 فبروري سال 2009 آغاز شده است، ادامه خواهد يافت و جلسه‌ي بعدي قرار است در ماه مي در واشنگتن برگزار گردد. ايالات متحده امريكا بايد بر «كاهش اطمينان» كه در افغانستان و پاكستان با آن رو به رو است، غلبه كند، زيرا آنجا بسياري ها فكري مي‌كنند كه ما شريك دراز مدت و قابل اطمينان نيستيم. ما بايد به مردم افغانستان تعهدات خود را براي ايجاد يك دولت قوي و قانونمند از طريق پيشرفت اقتصادي به اثبات برسانيم. ما بايد مردم پاكستان را براي ايجاد يك اقتصاد با ثبات، دموكراسي قوي و يك جامعه مدني فعال، حمايت و كمك كنيم. يك استراتيژي ارتباطي موثر و مبتكرانه بايد ايجاد گردد. اين استراتيژي جديد هيچ گونه شانس موفقيت نخواهد داشت، مگر با هماهنگي بيشتر ملكي- نظامي در ميان سازمان هاي ايالات متحده امريكا، بالابردن منابع بيشتر ملكي و راه هاي جديدي كه ما چگونه اين منابع را در كجا و چگونه به مصرف مي‌رسانيم. براي مدت مديدي، ايالات متحده امريكا و ديگر نهادهاي كمك رسان بين المللي در پاكستان و افغانستان از فقدان سازمان يافتگي رنج مي بردند. بخش اعظم كمك هاي توسعه‌اي صرف مشاوران و مديران بين المللي اين نهادها شده است و به صورت واقعي هيچ گونه تاثيري بر ميزان موثريت كمك هاي ما نداشته است. ما بايد مطمين شويم كه كمك هاي ما براي افغانستان و پاكستان، اهداف ما را تقويت و كمك مي‌كند. اين كمك ها بايد براي تقويت ظرفيت هاي حكومت به ترتيبي به مصرف برسد كه بدون دستيابي به نتايج، دسترسي به آن محدود باشد. كمك هاي اضافي به افغانستان با يك ميكانيزم محكم و مطمين از شيوه‌ي حسابدهي حكومت آن كشور صورت خواهد گرفت. در كشوري با هفتاد درصد نفوس روستايي كه طالبان در آنجا از ميان جوانان بيكار سربازگيري مي‌كنند، تطبيق استراتيژي ملكي ما ضروري است؛ ايجاد اشتغال در سكتور زراعتي باعث مي‌گردد تا يك قدم حياتي در جهت كاهش قدرت القاعده و متحدان اش برداشته شود. افزايش كمك ها به پاكستان مشروط به همكاري آن كشور در جهت نابودي پناهگاه هاي القاعده و ديگر گروه هاي تروريستي خواهد بود و نيز بستگي به تعهدات آن كشور در جهت ايجاد اصلاحات اقتصادي و بالا بردن سطح زندگي مردم عادي اش در ايالت سرحد، مناطق قبايلي و ايالت بلوچستان، خواهد داشت. خلاصه‌اي از پيشنهاد ها براي افغانستان و پاكستان:قدم هاي آتي بايد به ترتيب برداشته شوند: نابودي پناهگاه هاي القاعده، موثر سازي و گسترش كنترول حكومت دموكراتيك پاكستان و خودكفاسازي افغانستان اين كشور را قادر به مبارزه با شورشيان ساخته و تعهدات ما را در توسعه اقتصادي و سياسي اين كشور پايدارتر مي سازد.

 اجراي مبتكرانه و هماهنگي ملكي – نظامي استراتيژي مبارزه عليه شورش ها در افغانستاننيروهاي نظامي ما در افغانستان، به شمول نيروهاي تازه نفسي كه رئيس جمهور دستور افزايش آنها را صادر كرده است، بايد دو اولويت اساسي را دنبال كنند: 1 (تامين امنيت جنوب و شرق افغانستان براي جلوگيري از بازگشت القاعده و متحدان شان و تامين زمينه‌اي مناسب جهت گسترش كنترول حكومت افغانستان و ايجاد نهاد هاي موثر حكومتي؛ و2) فراهم سازي آموزش براي افزايش شمار نيروهاي امنيتي افغان، براي به عهده گرفتن رهبري موثر مبارزه عليه شورشگري و زمينه سازي براي كاهش نقش شركاي ما در اجراي عمليات نظامي. استراتيژي مبارزه عليه شورشگري ما بايد زمينه سازي امنيت مردم و مبتني بر تقويت اداره هاي محلي حكومت و توسعه اقتصادي اين كشور باشد. ما نيازهاي امنيتي را تامين مي كنيم و فرصت و زمان كافي را براي تقويت ثبات و فعاليت هاي بازسازي فراهم مي نماييم. براي جلوگيري از حملات آينده بر ايالات متحده امريكا و متحدان مان- به شمول توده هاي مردم محل- توسعه يك استراتيژي ارتباطي بر عليه كمپاين اطلاعات تروريستان، يك نياز ضروري است. اين در عراق به خوبي به اثبات رسيد (جايي كه ارتش ايالات متحده امريكا تلاش موثري را در اين زمينه به اجرا گذاشت) و در افغانستان نيز به خاطر ترميم و بازسازي چهره امريكا و متحدان ما نيز از اولويت هاي اساسي است. برنامه‌ي استراتيژي ارتباطي ما شامل مطبوعات، تيلكام و راديو خواهد بود تا چگونه بهترين گزينه ها را براي تبليغات جهت مبارزه عليه كمپاين ترور دشمن، راه اندازي كنيم

 تامين منابع و تقدم كمك هاي ملكي در افغانستاندر كنار تقويت ظرفيت هاي ملكي، ما ارتباط و حكومت افغانستان را تقويت خواهيم كرد. افزايش دراماتيك متخصصان ملكي افغان براي تسهيل توسعه و انكشاف در ساختار ها و نهاد هاي افغانستان مشخصاً در سطوح ولايتي و محلي، تقويت زير ساخت ها و ايجاد اقتصاد جايگزين در تمام سطوح اجتماعي افغانستان به ويژه زراعت، ضرورت عمده است. ايالات متحده امريكا نقش مهمي در فراهم سازي اين متخصصان دارد، اما متحدان ما نيز در پاسخ دهي موثر به نيازهاي افغانستان مسؤول اند، شركاي ما به شمول ملل متحد، نهادهاي بين المللي و نهادهاي غير حكومتي بايد نقش و حضور خود را در افغانستان افزايش ببخشند

 افزايش نيروهاي امنيتي افغانستان: اردو و پوليس اين كشوربراي اطمينان از موفقيت ماموريت نظامي امريكا در شرق و جنوب افغانستان، نيروهاي امنيتي اين كشور از لحاظ تعداد و ظرفيت بايد تقويت و افزايش بيابند. در آغاز اين كار نيازمند آن است كه شمار سربازان اردوي ملي را به 134000 و پوليس را به 82000 تن در ظرف دو سال آينده با توسعه منابع بيشتر، افزايش بدهيم. جامعه جهاني بايد مسؤوليت تامين منابع را براي تقويت نيروهاي امنيتي افغانستان به عهده بگيرد. ما هم چنان ديگر گروه هاي امنيتي افغانستان را هم مانند نيروهاي تامين كننده امنيت مردم، بايد حمايت نماييم. حقوق و امتيازهايي كه به نيروهاي امنيتي افغان پرداخته مي شود، با ميزان حقوق و امتيازهايي كه شورشيان در يافت مي‌كنند، بايد قابل رقابت باشد. در اين مدت، شرايط امنيتي تغيير مي‌كند ولي ما بايد توجه خود را به افزايش شمار نيروهاي امنيتي افغانستان متمركز سازيم، از عواملي هم مانند: وضعيت عمومي امنيتي، توانايي هاي نيروهاي امنيتي افغانستان و توسعه نيروهاي محلي امنيتي كه پروسه ادغام آنها را به ساختار هاي نيروهاي امنيتي افغانستان فراهم سازيم.

 تقويت نقش حكومت افغانستان در قانونمندسازيكمك بين المللي براي رسيدن به يك نتيجه‌ي موفقانه در انتخابات افغانستان، ضروري است. ما همه كاري هاي ضروري را براي تامين امنيت پروسه مشروعيت ثبت نام رأي دهندگان، انتخابات و شمارش آرا به كار مي بريم. با حضور جامعه جهاني بايد نيروهاي امنيتي افغان را كمك نماييم تا امنيت انتخابات را قبل، در جريان و بعد از آن تامين كند. حضور ناظران بين المللي براي اطمينان از مشروعيت انتخابات در مراكز رأيدهي، نياز است. مشروعيت عمومي حكومت نيز به دليل گسترش فساد وناتواني در فراهم سازي خدمات اساسي براي مردم افغانستان در طول هفت سال گذشته، زير سوال رفته است. در جايي كه سيستم ها و نهادهاي افغانستان از كيفيت بالاي كمك ها و نظارت برخوردار بوده، پيشرفت نيز وجود داشته است. ايجاد اين گونه حمايت ها در سطوح ولايتي و محلي به واسطه‌ي مربياني كه مسؤولان را مشوره داده و كار آنان را نظارت كنند و مصرف كمك ها از طريق نهاد هاي افغانستان، كيفيت كمك ها را بلند خواهد برد و براي حكومت افغانستان مشروعيت بيشتر را فراهم مي سازد.

 تشويق حكومت افغانستان به تلاش ها جهت مصالحه با شورشيانمادامي كه ملاعمر و ديگر رهبران تندرو طالبان در رديف القاعده قرار دارند، آنها مصالحه پذير نيستند و ما هيچ گونه معامله اي با آنها به انجام نخواهيم رساند. جنگ در افغانستان بدون متقاعد ساختن شورشياني كه اعتقادات ايديولوژيك ندارند، و بدون بريدن آنها از القاعده و پذيرش قانون اساسي افغانستان، به پيروزي نخواهد رسيد. برنامه عملي مصالحه نبايد به ميكانيزمي براي تطبيق سياست هاي قرون وسطايي بدل شود و نيز نبايد ارزش هاي چون برابري جنسيت و حقوق بشر را پايمال كند. ما اين روند را از طريق ايجاد دو دستگي در ميان طالباني كه اعتقادات راسخ دارند و آناني كه اعتقادات متزلزل دارند، به انجام خواهيم رسانيد. پروسه‌ي ادغام شورشيان بايد از طريق حكومت افغانستان، مديريت شود. يك اداره ولايتي بايد درچوكات رياست مستقل ارگان هاي محلي به هدف مصالحه و زير رهبري والي ها، ايجاد گردد. ما بايد با استفاده از درس هاي عراق و ديگر كشور ها هم چنان راه هايي را جستجو كنيم كه شورشيان را كه به روند مصالحه پيوسته اند، مورد حمايت قرار دهيم.

 شامل ساختن اداره هاي محلي و ولايتي در روند ظرفيت سازي ماما نياز داريم كه با حكومت افغانستان در زمينه‌ي كمك هاي ملكي و برنامه هاي ظرفيت سازي براي تقويت ارگان هاي محلي كار كنيم تا آنها بتوانند به صورت مستقيم و بيشتر به مردم رسيدگي نموده و با آنها ارتباط داشته باشند.

 ايجاد شكاف در رابطه با موادمخدر و شورشگريدر كنار عوامل بين المللي در تجارت مواد مخدر، مواد مخدر افغانستان به دليل ارتباط اش با شورشگري باعث نگراني جدي شده است، واقعيتي كه باعث گسترش فساد شده و اقتصاد اين كشور را منحرف كرده است. ناتو يا نيروهاي بين المللي ياري امنيت و نيروهاي امريكايي صلاحيت دارند تا مستقيماً واحدهاي مبارزه با مواد مخدر افغانستان را در جهت كاهش ترافيك مواد مخدر كمك كنند. اين صلاحيت هاي جديد شامل ويران سازي لابراتوارهاي مواد مخدر، مخفيگاه هاي آن و مواد مورد نياز براي تهيه آن است كه باعث مي‌گردد تا رابطه ميان تامين منابع مالي شورشيان و فساد را كه از تجارت ترياك/هيرويين به وجود آيد به هم بريزد و باعث كاهش آن گردد. برنامه هاي معيشت بديل كليد اساسي مبارزه عليه مواد مخدر است كه به صورت غم انگيزي مبتلا توسعه نيافته و به تامين منابع آن پرداخته نشده است. با اين حال، تجارت مواد مخدر به سختي مقاومت خواهد كرد، ولي اين گونه برنامه ها، افغان ها را قادر خواهند ساخت تا به زرع كشت حلال بپردازند. هدف گيري آناني كه به كشت كوكنار مي پردازند، ادامه خواهد يافت، اما توجه به سطوح بالاي قاچاقچيان مواد مخدر معطوف خواهد شد.

 بسيج حمايت هاي بين المللي براي كمك به اهداف مان در افغانستانما نياز داريم تا به يك فهم مشترك در ارتباط به افغانستان، دست بيابيم. ما به ديگر بازيگران نيز فرصت هايي را فراهم مي‌سازيم تا منافع خود را درهمكاري با ما در اين كشور دنبال كنند.

 تقويت همكاري هاي افغانستان – پاكستانمانياز به تقويت ميكانيزم‌ هاي دوجانبه و سه‌جانبه همكاري داريم. در روند بازبيني اين استراتيژي، نهادهاي داخلي افغانستان و پاكستان براي ديدار به واشنگتن آمدند. اجماع جديد اين است كه همكاريهاي دوجانبه و سه جانبه ادامه يافته و افزايش پيدا كنند.

 مشاركت و جلب توجه اسلام آباد به تهديدهاي متعارفنابود سازي موفقانه پناهگاه هاي افراطيون در پاكستان، نيازمند آن است تا رهبري ملكي و نظامي پاكستان شديداً در اين روند مشاركت كنند. اين مشاركت به شيوه‌اي محترمانه بايد تطبيق شود، در واقع با حمايت مقام هاي ملكي و دموكراتيك آن كشور.

 تقويت ظرفيت هاي پاكستان براي مبارزه با افراط گراييبراي تقويت تلاش هاي ما توسعه ظرفيت هاي عملياتي نيروهاي امنيتي پاكستان حياتي است، زيرا آنان را قادر به مبارزه عليه شورشگري و مبارزه عليه تروريزم مي‌سازد. در پهلوي آن، اين مسأله شامل افزايش همكاري هاي نظامي امريكا در فراهم سازي هيلكوپتر ها و پويايي هوايي، آموزش و دادن تجهيزات نظامي به نيروهاي ويژه عملياتي و سرحدي آن كشور مي‌گردد.

 افزايش همكاري هاي سرحدي در پاكستانافزايش حمايت هاي اقتصادي به پاكستان- شامل حمايت مستقيم مالي، حمايت هاي انكشافي، سرمايه گذاري در زيرساخت ها و مشوره هاي تخنيكي در ساختن سياست سالم و منظم اقتصادي است- و تقويت رابطه هاي تجارتي براي اهداف مان، باعث مي‌گردد تا به با ثبات سازي اقتصاد، كمك كند. توجه ما در درازمدت به ظرفيت سازي، ايجاد اشتغال در سكتور زراعت، آموزش و زير ساخت ها، بايد معطوف گردد. حمايت هاي ما هم چنان تلاش هاي «توقف يافته ساخت و ساز» پاكستان را در مناطق غربي آن به عنوان بخشي از تلاش ها در مبارزه عليه شورشگري، تقويت خواهد كرد.

 اكتشاف ديگر عرصه هاي همكاري اقتصادي با پاكستانبه عنوان بخشي از تطبيق پروژه بازسازي قلمرو فرصت ها (كه ما به تازگي به كانگرس فرستاده ايم) و تشويق سرمايه گذاران خارجي در سكتور هاي كليدي، هم مانند عرصه انرژي، ما به تقويت همكاري هاي سه جانبه در فرصت هاي تجارتي منطقه نياز داريم. به اضافه اين، همكاري با اسلام آباد در عرصه ايجاد يك استراتيژي موثر براي مصرف كمك هاي جهاني، شانس آن كشور را براي به دست آوردن حمايت هاي بيشتر بين المللي مساعد خواهد ساخت.

 تقويت ظرفيت حكومت پاكستانتقويت حكومت ملكي ودموكراتيك پاكستان، در محراق توجه و تلاش هاي ما قرار دارد. كمك هاي كليدي براي ايجاد و اصلاحات در سطوح حكومت محلي در ايالت سرحدي و مناطق قبايلي پاكستان، ضروري است. ما نياز داريم تا اسلام آباد را در رساندن خدمات به مردم مناطقي كه از وجود شورشيان پاكسازي مي شوند، كمك كنيم. در اين صورت است كه فرصت خواهيم يافت تا از بازگشت مجدد شورشيان به اين مناطق جلوگيري كنيم. با شركاي بين المللي مان، ما نياز داريم تا سازمان هاي منطقه‌اي را در عرصه‌ي اقتصادي و امنيتي تقويت كنيم و نيز ميزان ديالوگ هاي موثر سياسي رابالا ببريم.

 درخواست كمك از متحدان مان براي افغانستان و پاكستانتلاش هاي ما با تهديدهاي مستقيمي در سطح جهاني، رو به رو است. براي دست يابي با حمايت سياسي متحدان مان، ما نياز داريم تا از آنها بخواهيم منابع مورد نياز را براي دست يابي به اهداف مشترك مان، فراهم سازند. آنها نيز هم مانند ما علايق مشابه در زمينه‌ي نابود سازي پناهگاه هاي القاعده و افراطيون در پاكستان و افغانستان دارند. متحدان مورد نظر ما، بايد بدانند كه اهداف جديد متشكل از عناصر ملكي و نظامي است كه در سرخط ديپلوماسي ما قرار دارد. براي ماموريت افغانستان، ما به سهم گيري در شمار نيروهاي نظامي، آموزشگران و مربيان، تقويت استراتيژيك و تجهيزات براي دوستان و متحدان مان، نياز داريم. ايالات متحده هم چنان خواستار تمويل بين المللي براي افزايش شمار متخصصان ملكي براي بلند بردن ظرفيت حكومت اين كشور در سطح ملي به ويژه در سطح ولايتي و محلي است. اداره معاونت ملل متحد در افغانستان بايد رهبري اكتشاف تمويل كنندگان را به صورت سيستماتيك براي افزايش ظرفيت هاي ملكي افغانستان به عهده بگيرد. به عنوان بخشي از مسؤوليت هماهنگي اش، ملل متحد بايد در اين زمينه ها درخواست هاي محكم داشته باشد و خلاها را در اين زمينه شناسايي كند. در پاكستان، ايالات متحده امريكا از متحدان اش خواهد خواست تا به صورت سه جانبه از طريق «دوستان دموكرات پاكستاني» در هماهنگي و توسعه اقتصادي آن كشور به شمول حمايت هاي مسقتيم مالي، توسعه زير ساخت ها، سرمايه گذاري و مشوره براي ايجاد يك اقتصاد سالم، كار كنند. همين طور، ما از آنها خواهيم خواست تا با فراهم سازي مشورت هاي فني در تقويت ظرفيت حكومت و تقويت نهاد هاي آن كشور، همكاري كنند. نتيجه گيريهيچ راه حل كوتاه مدت براي منافع امنيت ملي ايالات متحده امريكا در جهت دسترسي به اين اهداف در افغانستان و پاكستان وجود ندارد. خطر شكست بسيار واقعي است و دلايل ما نيز روشن اند. در 2009-2010، توانايي هاي طالبان بايد كاهش بيابد و جامعه بين المللي بايد در همكاري با پاكستان تهديد هايي را كه از سرحدات غربي آن كشور ايجاد مي گردد، نابود كند. استراتيژي جديد ما توجه به اين اهداف است كه – پناهگاه هاي امن افراطيون را در هردو كشور از هم پاشانده، از كار بياندازيم و سرانجام آنان را نابود كنيم، با تاكتيك‌هاي متفاوت- مابه اقدام‌هاي آني، تعهدات پايدار و منابع اساسي نياز داريم. ايالات متحده امريكا به همكاري با متحدان اش در منطقه متعهد است و جامعه جهاني بايد با اين چالش ها براي دسترسي به اهداف نظامي، اقدام كند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

 

تظاهرات شهروندان اروپايي دراستراسبورگ برضد ناتوبه صحنه جنگ با پليس تبديل شده است  درحالي كه درگيري شديدي بين پليس با تظاهر كنندگان گزارش مي شود صداي انفجارو گلوله نيزازهرطرف به گوش مي رسد بالگردهاي نظامي فرانسه نيزازاسمان تحركات تظاهر كنندگان را زير نظرگرفته اند وصدا اژيرامبولانسها ازهرطرف به گوش مي رسد واحدهاي پليس نيزبه شدت با تظاهركنندگان برخورد مي كنند درحالي كه شهروندان اروپايي براي تظاهرات  بر ضد ناتو به سمت پل اروپا درمرزالمان وفرانسه حركت مي كنند خبرها ازاستراسبورگ حاكي است ستونهاي دود پراكنده در فضا مربوط به چند ساختمان در نزديكي محل تظاهرات است كه به اتش كشيده شده است تظاهركنندگان معترض به نشست ناتو به سمت پليس بمب هاي اتش زا پرتاب مي كنند. دهها هزارنفرازشهروندان اروپايي براي شركت درتظاهراتي بزرگ ضد ناتودر مرزالمان با فرانسه به نام پل اروپا در حال حركت هستند. تردد خودروها از فاصله دو كيلومتر مانده به محل تظاهرات ممنوع است واحزاب ضد جنگ گروههاي صلح طلب و مردم در حالي كه پارچه نوشته هايي عليه ناتودردست دارند. گروه گروه به سمت اين محل حركت مي كنند ستونهايي از دود نيزدرفضا پيچيده شده است كه هنوز علت اصلي ان مشخص نيست پليس با تجهيزات كامل و خودروهاي ضد شورش در خيابانهاي منتهي به پل اروپا مستقر است و با پرتاب گاز اشك اور تلاش مي كنند مانع عبور تظاهر كنندگان شوند  

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،