اخبار | تکنولوژی | آموزش | طراحی سایت و سئو

گزارش مشاوران اوباما که قرار است هفته جاری توسط موسسه سیاست خاورنزدیک واشنگتن رسماً منتشر شود می افزاید: "چنین حمله ای از سوی اسرائیل شاید حرکت ایران را به طور موقت کُند نماید و در عین حال ممکن است آمریکا بهای سنگینی بر اثر واکنش های شدید تلافی جویانه در سراسر منطقه بپردازد."

این گزارش تاکید می کند: "دولت باید طرح منصرف کردن بانک های بین المللی از رابطه با ایران را به شرکت های بزرگ صنعتی و تجاری گسترش دهد."

همچنین این سند خواهان به اشتراک گذاشتن اطلاعات با کمیته تحریم های سازمان ملل برای اطمینان از اجرایی شدن اقدامات تحریمی سازمان ملل (علیه ایران) شده است.به نوشته فایننشال تایمز نگرانی فزاینده آمریکا از برنامه هسته ای ایران روز گذشته زمانی از جانب دریاسالار مایک مولن، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا مورد تاکید قرار گرفت که وی ادعا کرد: "آمریکا معتقد است ایران مواد کافی برای ساخت بمب را در اختیار دارد." گزارش مزبور می افزاید: "آمریکا باید از همه توان خود برای جلوگیری از فروش سامانه «اس-300»روسیه به ایران استفاده کند و در همان حال توان و ظرفیت اسرائیل را برای ادامه تهدید ایران از طریق ارائه هواپیماهای مدرن تر به این رژیم افزایش دهد." روزنامه کومرسانت روسیه ماه گذشته گزارش داد: "مسکو قرارداد فروش «اس -300» به ایران را دست کم تا زمان دیدار «دیمیتری مدودیف»، رئیس جمهور روسیه با همتای آمریکایی وی در نشست ماه آوریل در لندن به تعویق انداخته است."

قابل ذکر است گزارش مشاوران اوباما قرار است هفته جاری رسماً توسط موسسه سیاست خاورنزدیک واشنگتن منتشر شود. این گزارش حاصل کار تحلیل گران آمریکایی از جمله دنیس راس، مشاور تازه منصوب شده کلینتون در امور خلیج فارس و آسیای جنوب غربی است و به علاوه گری سیمور و رابرت اینهورن که قرار است از سوی اوباما به عنوان مشاوران معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای در کاخ سفید و وزارت خارجه مشغول به کار شوند نیز در تهیه آن دخالت داشته اند.

هرچند این سه تن برای خدمت در دولت آمریکا از موسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن جدا شده و گزارش یادشده نیز مربوط به زمانی است که این افراد در آن موسسه مشغول به کار بودند اما همه آنها، پیش نویس این گزارش که به عبارتی سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران را شکل می دهد امضا کرده اند.

دولت اوباما اعلام کرده است مشغول بازنگری سیاست خود در قبال ایران مبتنی بر تمایل مذاکره مستقیم با جمهوری اسلامی است و در عین حال هشدار داده یک ایران هسته ای می تواند مسابقه تسلیحاتی مخربی را در منطقه دامن بزند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

علی‌رغم هراس‌ تاریخیِ دست‌راستی‌های ستیزه‌جوی حزب جمهوری‌خواه، آنچه اکنون باید برای همگان روشن شود این است که ایالات متحد یک چه‌گوارا را به عنوان رئیس‌جمهور خود انتخاب نکرده است. اما علی‌رغم امید‌های برخی از آنها که به اوباما رای داده‌اند و بیم‌های منتقدان چپگرای سخت‌گیر، آمریکا حتی رونالد ریگان دیگری را هم انتخاب نکرده است. پس ایالات متحد چه چیزی را انتخاب کرده؟ پاسخ هنوز چندان واضح نیست، دقیقاً به‌خاطر روش و منش اوباما در مقام یک سیاستمدار.

در اینجا دو مساله را باید از هم جدا کرد. یکی آنچه اوباما در مقام رئیس‌جمهور واقعاً می‌خواهد بدان برسد. دوم آنچه که او، با در نظر گرفتن واقعیت‌های ساختار جغرافیای سیاسی و رکود جهانی، احتمالاً می‌تواند به‌دست آورد. بایدن معاون رئیس‌جمهور، 25 ژانویه امسال دومین نکته [رکود اقتصادی] را صراحتاً به عنوان «بدتر از آنچه هر کسی فکرش را می‌کرد» توصیف کرد که «هر روز هم بدتر و بدتر می‌شود».

در این مورد ما از اوباما چه می‌دانیم؟ او به عنوان یک رهبر سیاسی به طرز غیر‌معمولی باهوش و تحصیل‌کرده است، و سیاستمداری موقر، محتاط و بسیار موفق است. اما به‌واقع بین دو حیطه وسیع دستکاری صرفاً جزئی [در ساختار آمریکا] و تغییرات بنیادین، کدام‌یک را انتخاب می‌کند؟ احتمالاً موضعی در میانه این طیف. و احتمالاً آنچه او به‌واقع انجام خواهد داد و به‌دست خواهد آورد، هر قدر هم که باهوش و زیرک باشد، بیشتر تابع محدودیت‌های سیستم جهانی است تا انتخاب‌های خود وی.

تا امروز ما جز اشاراتی جزئی در پنج عرصه‌ای که او هدایتش را بر عهده داشته ندیده‌ایم: مشارکت عمومی، جغرافیای سیاسی، محیط زیست، مسائل اجتماعی داخلی، و اداره کردن رکود اقتصادی. قضاوت اولیه خیلی سخت و پیچیده است.

آنچه واضح است اینکه او در حوزه مشارکت عمومی خوش درخشیده است. انتخابات او خود معیاری برای این قضیه است. مطمئناً صرف انتخاب یک رئیس‌جمهور آفریقایی‌- آمریکایی حد‌اعلای یک تمایل همیشگی در ایالات متحده از 1945 است - از طرح پرزیدنت ترومن مبنی بر ادغام نیروهای ارتش، تا تصمیم دیوان عالی در مورد جداسازی سیاهان و سفید‌پوستان در مدارس، تا تلاش‌های ترگود مارشال در دیوان عالی، تا انتصاب کالین پاول به عنوان رئیس هیأت مشترک رهبران نظامی آمریکا، تا انتصاب موفق پاول و کاندولیزا رایس به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا. اما همچنان این انتخابات پیشرفت مهمی محسوب می‌شود که دو سال پیش کمتر کسی انتظار آن را داشت.

اوباما به تلاش خود در زمینه شهروندی ادامه خواهد داد. اما با آزمایش سیاسی مهمی در مورد مساله مهاجرت روبرو است. هنوز نشانه‌ای دال بر اینکه او چگونه از پس این موضوع بر می‌آید، وجود ندارد. او باید به کمک بخش عظیمی از شالوده سیاسی‌اش کوشش کند. با در نظر گرفتن میزان بیکاری رایج و حد‌و‌حدود قابل انتظار آن در ایالات متحد، ممکن است اوباما هر‌گونه تصمیم‌گیری را به تعویق بیندازد. اما با این‌حال صورت مساله پاک نمی‌شود و صرفاً حل و رفع آن سخت‌تر می‌شود. به‌علاوه حل نکردن این مساله تاثیرات منفی زیادی بر توانایی جهان در غلبه بر رکود اقتصادی خواهد داشت.

وضع ژئوپولیتیکی اوباما از این هم نا‌امید‌کننده‌تر است. درگیری اسرائیلی/ فلسطینی احتمالاً فی‌الحال قابل حل نیست. حداقل چیزی که لازم است صورت پذیرد این است که حماس در مذاکرات در نظر گرفته شود و یک پای مذاکره باشد. انتصاب جورج میچل به عنوان نماینده ویژه ایالات متحده به احتمال زیاد از این موضوع خبر می‌دهد. اما این امر به سختی برای کسب یک راه‌حل سیاسی با‌دوام کافی خواهد بود. اسرائیلی‌ها در سنگرهای خود پناه گرفته‌اند و حتی حاضر نیستند درباره هیچ‌یک از چیز‌هایی که ناسیونالیست‌های فلسطینی می‌توانند بپذیرند فکر کنند.

من شکی ندارم که عراقی‌ها اوباما را وادار خواهند کرد تا وعده‌اش را مبنی بر عقب‌نشینی در طول 16 ماه عملی کند. و معتقد نیستم که اوباما چیزی بیش از درگیری لفظی با ایران انجام دهد. اما او در پاکستان مسیر منتهی به فاجعه را آغاز کرده و همین مساله به‌شدت چگونگی مدیریت او را در هفته اول کاری خود زیر سؤال برد. حکومت پاکستان ضعیف است و ممکن است به‌زودی از هم فروپاشد. و اگر چنین شود، اوباما هیچ گزینه قابل دفاعی نخواهد داشت.

مشکل عمده این است که اوباما هنوز زبان مغرور و پر طمطراق قدرت هژمونیک سابق را انکار نکرده است. در سخنرانی مراسم تحلیف او به دنیا گفت: «‌بدانید که آمریکا... یکبار دیگر آماده است تا بر جهان رهبری کند.» اما نکته این است که جهانیان از آمریکا می‌خواهند تا [در کنار سایر کشورها در اداره جهان] مشارکت کند نه اینکه به رهبری آن بیاندیشد. گمان نمی‌کنم که اوباما تا‌کنون متوجه این واقعیت شده باشد.

به‌علاوه، او خشت اول را در آمریکای لاتین کج نهاد. او در مورد چاوز عوام‌فریبی کرد، و بدتر از آن، سخن رئیس‌جمهور برزیل، لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا، را گوش نگرفت که؛ آمریکای لاتین تا وقتی که اوباما تحریم کوبا را بی‌قید و شرط بر ندارد شعار تغییر او را باور نخواهد کرد.

فعالیت‌های اولیه او در حوزه محیط زیست مثبت است: در انتصاب‌هایش، در تصمیمات اجرایی‌اش، و در اشاراتش به دیگر کشورها مبنی بر اینکه ایالات متحده آماده ایفای نقش در اقدامات جمعی‌ای است که دانشمندان ضروری می‌دانند. اما این‌جا هم، چنان‌که در دیگر ابعاد، مساله بر سر این است که او چقدر با سرعت و جسورانه عمل می‌کند.

سیاست‌گذاری در مورد مسائل اجتماعی داخلی هم مساله مورد تردیدی است. اوباما سیاست‌های سقط‌جنین را به حالت اولیه خود برگردانده که همان سیاست‌های دولت کلینتون بودند و این مساله به‌وضوح او را از خط‌مشی ریگان/ بوش متمایز می‌کند. او حکم به بسته‌شدن گوانتانامو و زندان‌های مخفی سیا داد،‌ در حالی‌که می‌توانست آن را تا یک‌سال به‌خاطر تصمیم‌گیری درباره آنها که در حال حاضر زندانی‌اند، به تاخیر بیندازد. این مساله که او تا چه اندازه مانع از شبکه عظیمی از تعرضات حکومت به زندگی خصوصی مردم خواهد شد، همچنان محل سؤال است. همچنین هنوز معلوم نیست که او چقدر به وعده‌اش مبنی بر خنثی کردن محدودیت‌های جدی بر روی اتحادیه‌ها که در دولت قبل نسبت به توانایی سازماندهی آنها اعمال شده بود، عمل خواهد کرد.

و نهایتاً، به حوزه‌ای می‌رسیم که در آن کمترین راه گریز را دارد؛ رکود جهانی. او به وضوح آماده افزایش مداخله گسترده دولتی در اقتصاد است. اما هر رهبر سیاسی دیگری هم در دنیا واقعاً همین‌طور است. او آشکارا حاضر است تا بر به‌اصطلاح اقدامات اجتماعی- دموکراتیک بیفزاید تا از رنج اقتصادی بر طبقه کارگر بکاهد. اما هر رهبر سیاسی دیگری هم در دنیا واقعاً همین‌طور است. این‌جا هم مساله این است که چقدر این اقدامات با شهامت و گستاخانه خواهد بود. او گروهی از کینز‌گرایان محتاط را برای پست‌های کلیدی انتخاب کرد که شامل هیچ‌یک از اقتصاددان کینزی چپ‌گرا همچون جوزف استیگلیتز، پل کروگمن، آلن بلایندر، یا جیمز گالبرایت نمی‌شود. این افراد همه معتقدند که اقدامات محتاطانه، جز از دست‌دادن وقت فایده‌ای ندارد. شاید اوباما یک سال بعد تیم اقتصادی خود را به‌گونه‌ای تغییر دهد که افراد صریح‌تر و جسور‌تر را در بر‌گیرد، ولی احتمالاً آن موقع کمی دیر است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

فریدون زرنگار

رادیو فردا

جو بایدن معاون رئیس جمهوری آمریکا در کنفرانس امنیتی مونیخ در اوائل ماه جاری میلادی گفته بود که اکنون زمان فشار دادن دکمه باز شروع در روابط ایالات متحده آمریکا و روسیه فرا رسیده است.با این جمله دست کم کارشناسان روابط روسیه و آمریکا کمی مشغولیات پیدا کرده‌اند و تنها در طول چند هفته یک رشته پیشنهادها و چند نظرگاه تئوریک دقیق و مولد هم ارائه کرده‌اند که ظاهراً می‌توانند به گسترش روابط دو کشور کمک کنند.آلکساندر گولتس معاون سردبیری یک سایت اینترنتی روسی در مقاله‌ای که با این جمله‌ها آغاز می‌شود، تحلیلی درباره روابط روسیه و آمریکا ارائه کرده است که نکات مهم آن را در زیر می‌خوانید:به اعتقاد آقای گولتس، با این حال یک پرسش کلیدی هنوز بی‌پاسخ مانده است. این پرسش که چرا دولت ولادیمیر پوتین باید مایل به بهبود مناسبات خود با آمریکا باشد. از نظر واشینگتن همه چیز کاملاً روشن است. روسیه اگر در حاشیه مدار سیاست‌های خارجی آمریکا قرار نداشته باشد، قطعاً در مرکز این مدار نیست.وی در توضیح این موضوع می‌نویسد که در حال حاضر عراق، ایران و افغانستان در کانون سیاست خارجی آمریکا قرار دارند و بالطبع چین، کشوری که مهم‌ترین شریک اقتصادی و در عین حال مهم‌ترین رقیب آمریکا در قرن حاضر است. و تصادفی هم نبود که وزیر امور خارجه آمریکا در اولین سفر خارجی خود به مسکو نرفت بلکه راهی پکن شد. بنابراین و ظاهراً در این شرایط واشینگتن نیاز چندانی به پوتین و شرکایش ندارد.آقای گولتس در مقاله خود می‌نویسد: رابرت گیتس وزیر دفاع ایالات متحده با کمال آزردگی می‌گوید، مسکو نشانه‌هایی متضاد می‌فرستد. از یک سو آمادگی خود را برای کمک به آمریکا در افغانستان، از جمله اجازه استفاده از خاک روسیه برای انتقال محموله‌های غیرنظامی، اعلام می‌کند و از طرف دیگر همه اقدامات ممکن را برای جلوگیری از به ثمر رسیدن تلاش‌های آمریکا به کار می‌گیرد. مثلاً ترغیب قرقیزستان برای بستن پایگاه هوایی آمریکا در اطراف بیشکک.او ادامه می‌دهد: بنابراین سیاست آمریکا در برابر روسیه کم و بیش روشن است. احترام به موقعیت یک ابر قدرت از هم پاشیده و ضعیف و دادن فرصتی طلایی برای مذاکرات همه جانبه در باره سلاح‌های استراتژیک تهاجمی. چنین گفتگوهایی مقام روسیه را بالا می‌برد. بنابراین در این رابطه بی‌اهمیت نبود که هیلاری کلینتون هنگام دیدار خود از چین آشکارا گفت که دولت جدید آمریکا قصد ندارد رابطه خود را با دیگر کشورها به دفاع از حقوق بشر وابسته کند.خانم کلینتون در پکن گفت که اولویت سیاست خارجی آمریکا بر رعایت سه اولویتی که با کلمه «دی»، یعنی دفنسز (دفاع)، دیپلماسی و دولوپمنت (توسعه) شروع می‌شوند، قرار دارد، و همین جا بود که منتقدین گفتند خانم کلینتون «دی» چهارم یعنی دموکراسی را کنار گذاشته است. به نوشته آقای گولتس اولویت‌های ذکر شده از سوی خانم کلینتون دلالت بر پیروزی کامل سیاست ولادیمیر پوتین دارد که هدف اصلی‌اش اطمینان داشتن از اینکه، غرب در امور داخلی و به اصطلاح دموکراسی مستقل روسیه دخالت نمی‌کند.بر پایه همین اطمینان از عدم مداخله غرب بود که روسیه در برابر پروژه استقرار سامانه‌های موشکی در اروپای شرقی آنچنان واکنش نشان داد و آمریکا را تهدید به مقابله به مثل کرد و پیشاپیش دست به تمهیداتی برای مقابله با این کار زد، از جمله قانع کردن قرقیزستان به بستن پایگاه هوایی آمریکا در این کشور.اکنون روسیه خوشحال از این است که آمریکا حاضر است همانند زمان جنگ سرد با روسیه به مذاکره بنشیند و درباره حقوق بشر سکوت کند. این موقعیت به روسیه این امکان را می‌دهد با به درازا کشاندن گفتگوهای چند ساله درباره سلاح‌های استراتژیک و همکاری با آمریکا در امور افغانستان و ایران نشان دهد که روسیه بار دیگر قد علم کرده است. اما به اعتقاد آقای گولتس، مشکل این است که ولادیمیر پوتین نیازی به آن ندارد زیرا روسیه در بحران است و روابط خوب با آمریکا و غرب هم پولی با خود نمی‌آورد بنابراین کمکی به اوضاع در روسیه نخواهد کرد. چون با خزانه خالی نمی‌توان مردم گرسنه را با این دلخوش کرد که روسیه بار دیگر قد علم می‌کند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

فکر می کنم مقام های آمریکا باید این هشدار برژینسکی را باید جدی بگیرند

برژینسکی  مشاور امنیت ملی جیمی کارتر در مصاحبه اخیرش با شبکه ان بی سی اظهار داشت:

" درگیریهای فزاینده ای بین طبقات اجتماعی درحال شکل گیری است و اگر مردم بیکار و آزرده شوند احتمال بروز شورش نیز وجود دارد ! " وی افزود : “ در سال 1907 که آمریکا با بحران بانکی گسترده ای روبرو بود و بانکها در حال ورشکستگی بودند ، نا آرامی هایی در خیابانها روی داد . " دستکم 6/3 میلیون شغل در سراسر آمریکا از هنگام آغاز رکود در دسامبر 2007 از بین رفته است . میزان بیکاری در ماه گذشته به 6/7 درصد ( 6/11 میلیون نفر ) رسید . اوایل هفته جاری ، گزارش جدید بانک مرکزی آمریکا حاکی از آن بود که نرخ بیکاری در آمریکا به 8/8 درصد خواهد رسید و باعث خواهد شد که اقتصاد آمریکا برای اولین بار از سال 1991 به مدت یک سال کامل با رکود مواجه شود . کاخ سفید به امید احیای اقتصادی قوانینی را به مرحله اجرا گذاشته است که شامل بسته تشویقی 787 میلیارد دلاری است .

برژینسکی  همچنین به دولت جدید آمریکا پیشنهادهایی داده است .ازجمله او پیشنهاد داد که صندوق داوطلبانه وحدت ملی تشکیل شود که اعانه دهندگان آن عبارتند ازافرادی که در سالهای اخیر ثروتمند شده اند . او اظهار داشت: “ اکنون طبقه ثروتمند کجاست ؟ چرا آنها کاری انجام نمی دهند ؟ افرادی که میلیاردها و میلیونها دلار به دست آورده اند من هم مانند پاولسون و رابین وزرای سابق خزانه داری فکر می کنم . چرا ثروتمندان با هم متحد نمی شوند و صندوق وحدت ملی تشکیل نمی دهند که مقداری از پولهای هنگفتی را که به دست آورده اند به آن بازگردانند ؟ برژینسکی گفت: “ من در مورد این مسئله نگرانم زیرا ما در آینده میلیونها نفر بیکارخواهیم داشت ، مردم واقعا با مشکلات جدی روبرو هستند و این مشکلات تا بهبود شرایط ادامه خواهد داشت . “ در همین حال مجله تایم دیروز با اشاره به اظهارات مدیر اطلاعات ملی آمریکا، فاش ساخت رکود اقتصادی تهدیدی امنیتی برای غرب است. تایم می نویسد: آدمیرال بلر اخیرا اعلام کرده است که بحران اقتصادی ممکن است در این مقطع زمانی تهدیدی برای امنیت جهانی باشد. کارشناسان امور امنیتی نیز اعلام کرده‌اند که رکود اقتصادی پیشتر ناآرامی‌های اجتماعی و بی‌ثباتی‌های سیاسی در برخی نقاط مهم دنیا به وجود آورده است. آنها هشدار داده‌اند که طولانی‌تر شدن رکود اقتصادی در جهان می‌تواند امنیت آمریکا و غرب را به مخاطره بیاندازد.مدیر اطلاعات ملی آمریکا اعلام کرده که پایان رکود اقتصادی مهمترین چالش فعلی دولت آمریکاست.وی معتقد است که اگر این بحران اقتصادی طولانی شود ممکن است تهدیدی امنیتی برای کل کشور آ‌مریکا به وجود آورد.بلر با تاکید بر خطر بی‌ثباتی‌های سیاسی در کشورهای هم پیمان واشنگتن هشدار داده که هر چه قدر این بحران اقتصادی طولانی‌تر شود، احتمال صدمه دیدن منافع استراتژیک آمریکا جدی‌تر خواهد شد.کارشناسان حتی براین باورند که اگر بحران اقتصادی در یکسری از کشورها یک یا دو سال دیگرادامه یابد، خطر ناآرامی‌های جدی که حکومت‌ها را تهدید کند بسیار زیاد است.بلر هشدار داده که از هر 4 کشور یکی پیشتر تجربه ناآرامی‌ها به خاطر رکود اقتصادی را دارد.اما وی عنوان کرد که ناآرامی‌ها هنوز در کشورهای مهم دنیا رخ نداده است. برای نمونه به ناآرامی‌های اجتماعی و خشونت اخیر در لتونی، یک عضو اتحادیه‌ اروپا و ناتو و سقوط دولت ایسلند به خاطر بحران بانکداری در این کشور اشاره کرد.این نوع ناآرامی‌ها در اروپا عادی شده است. در یونان و حتی فرانسه نیز این اغتشاشات به خاطر شرایط نامساعد اقتصادی انجام شده است.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

منبع : روزنامه جام جم  

هواپیماهای بدون سرنشینی که از لاس وگاس آمریکا کنترل می‌شوند، تروریستها را در افغانستان در فاصله‌ای با بیش از12‌هزارکیلومتر در هم می‌کوبند. این صحنه‌ای از یک فیلم علمی تخیلی نیست.وزارت دفاع آمریکا پنتاگون، این روباتهای پرنده را برای پیروزی در جنگ علیه طالبان و القاعده بکار گرفته است و علاوه بر آن می‌کوشد بار دیگر همه ابزارهای خود را برای یافتن اسامه بن لادن رهبر پنهان شده القاعده امتحان کند.از سال 2001، ارتش آمریکا شمار هواپیماهای بدون سرنشینی را که بر فراز عراق و افغانستان پرواز می‌کنند، 25 برابر کرده و تعداد آنها را به بیش از 5 هزار فروند رسانده است. از این هواپیماها از دهه 60 میلادی برای انجام ماموریت های جاسوسی و شناسایی استفاده می‌شد اما از سال 2002 از آنها برای بمباران و حملات مرگبار علیه دشمنان همچون هواپیماهای جنگنده نیز استفاده می‌شود.هر یک از هواپیماهای بدون سرنشین «پرداتور» توان حمل 4موشک و 2 بمب 225 کیلوگرمی را دارد. این ویژگی موجب شده تا کارکرد این هواپیماها در زمینه بمباران و کشتار، از حالت ثانویه خارج شده و از اواسط سال 2008 میلادی به مهم‌ترین ماموریت آنها تبدیل شود. با این حال، «رابرت گیتس» وزیر دفاع آمریکا سال گذشته از «فقدان بینش و برنامه کافی» در پنتاگون برای بهره گیری موثر از اینگونه هواپیماها در بمبارانها ابراز تاسف کرد.وی گفت: «اینگونه هواپیماها برای بسیاری از جنگهای مدرن، ایده آل هستند و بطور مثال، از آنها می‌توان برای از بین بردن شورشیانی که در حال برنامه ریزی برای ایجاد تله انفجاری در یک خیابان و بالابردن میزان مخاطرات برای سربازان آمریکایی هستند، بخوبی بهره برد.»بیش از 30 حمله با پرداتور از ماه آگوست - مرداد گذشته -‌ توسط آمریکا علیه پایگاههای القاعده در پاکستان انجام شده است. اولین اقدام جنگنده‌های آمریکایی نیز که دو روز پس از سوگند «باراک اوباما» به عنوان رئیس‌جمهور، از او مجوز گرفت، حمله فرامرزی با یک هواپیمای بدون سرنشین به یک منطقه کوهستانی پاکستان بود. از آن زمان تاکنون، چند حمله دیگر علیه مواضع شبه نظامیان طالبان انجام شده و کشته و زخمی شدن دهها نفر را به همراه داشته است.کارشناسان معتقدند استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین از بروز تنشهای دیپلماتیک میان آمریکا با متحدی همچون پاکستان که اجازه نمی‌دهد از فضای کشورش برای تهاجم استفاده شود، جلوگیری می‌کند.«آندرو بروکس» ، تحلیلگر موسسه بین‌المللی برای مطالعات راهبردی در آمریکا در این باره گفت: «اگر یک هواپیمای دارای سرنشین، سرنگون و خلبان آن اسیر شود ، واکنش آمریکا وضعیتی ناآرام را بوجود خواهد آورد.»به عقیده کارشناسان، بکارگیری هواپیماهای بدون سرنشین در درگیریها، بزرگترین انقلاب در زمینه کشتار جمعی از زمان پایان جنگ سرد است، زیرا این هواپیماها قابل دیدن نیستند و می‌توانند یک هدف را به مدت بیش از 24 ساعت و از ارتفاع بسیار بالا تحت نظر بگیرند. به عنوان مثال، «گلوبال هاوک» به ارتفاع 60 هزار پا برابر با 2/18 کیلومتر دست یافته است. در سال 2007، هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا بیش از 60 هزار ساعت پرواز داشتند و شلیک 99 موشک را در کارنامه خود به ثبت رساندند. با این حال، بسیاری از کارشناسان تردید دارند ‌که اینگونه هواپیماها بتوانند بطور کامل جایگزین جنگنده‌های دارای سرنشین بشوند. «گارث جنیکس»، کارشناس مجله «جینز» انگلیس که ویژه امور دفاعی است، می‌گوید که هنوز عوامل فنی و نیز، اخلاقی بسیاری وجود دارد که باید در مورد هواپیماهای بدون سرنشین به نتیجه برسد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

اکثر توجه جامعه اطلاعاتی آمریکا در این مقطع زمانی بر این موضوع متمرکز است که بحران اقتصادی چگونه می‌تواند نآرامی‌های داخلی در کشورهایی که بر تصمیمات سیاست خارجی آمریکا تاثیر داشته باشد، ایجاد کند.جیمز استینبرگ،معاون وزیر خارجه امریکا نیز گفته است که دولت واشنگتن همچنین نگران تضمین این موضوع که آمریکا جایگاه خود را به عنوان رهبر جهان حفظ کند، است.نگرانی واشنگتن این است که اگر دیگر از آمریکا به عنوان رهبر جهان در پایان دادن به بحران اقتصادی جهان یاد نشود، دیگر کشورها آمریکا را سپر بلا خود می کنند، استفاده از سیاست حمایت از صنایع داخلی افزایش می‌یابد و سیستم اقتصادی جهان ممکن است شروع به از هم پاشیدن کند.مقامات امور اطلاعاتی آمریکا در حال بررسی تاثیر این بحران بر شرق و مرکز اروپا هستند. سوالی که در این راستا مطرح شد این است که آیا روسیه با توجه به اینکه خود با بحران اقتصادی روبرو می‌باشد ممکن است در راستای نفوذ هر چه بیشتر در شرق اروپا که به خاطر بحران اقتصادی ضعیف شده،گام بردارد.روس‌ها به رغم مواجه با بحران اقتصادی همچنان به افزایش نفوذ خود در آسیای میانه تلاش می‌کند. اخیرا روس‌ها قرقیزستان را متقاعد کردند که پایگاه هوایی آمریکا(ماناس) را در این کشور تعطیل کند. این در حالی است که این پایگاه به ارسال مایحتاج نیروهای خارجی در افغانستان بسیار کمک می‌کرد.پس از آن بود که‌ روس‌ها استفاده از خاک ازبکستان را برای ارسال مایحتاج نیروهای خارجی در افغانستان پیشنهاد کردند.روس ها می گویند: ما به آمریکایی‌ها کمک خواهیم کرد اما آنها از حیات خلوت‌های ما بیرون بروند.دولت اوباما همچنین در حال بررسی این است که آیا بار دیگر ناآرامی‌های سیاسی دهه های 80 و 90 در منطقه آمریکای لاتین به خاطر بحران اقتصادی تکرار می‌شود؟واشنگتن نگران این است که چین و هند از قدرت اقتصادی لازم برای خارج کردن دنیا از رکود اقتصادی برخوردار نباشند.یکسری از کارشناسان نیز معتقدند که جامعه اطلاعاتی آمریکا برای بررسی و حل و فصل چنین موضوعات گسترده‌ای از صلاحیت وتوان لازم برخوردار نیست.ملوین گودمن یک تحلیل‌گر ارشد سابق امور شوروی سابق در سازمان سیا می‌گوید که اعتبار سازمان سیا در تحلیل‌های اقتصادی به خاطر یکسری پیش‌بینی‌های نادرست در مورد روند اقتصادی اتحاد جماهیر شوروی زیر سوال رفته است.کارشناسان معتقدند که با توجه به بحران مالی در سراسر جهان،لزوم تبادل اطلاعات در میان دولت های مختلف احساس می‌شود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

دریاسالارمایک مولن،رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا روز یکشنبه 11/12/87 در مصاحبه با شبکه خبری سی ان ان  گفت :

"ایران سوخت هسته ای کافی برای تولید بمب دارد. وی در پاسخ به سئوالی در مورد توانایی ایران برای تولید سلاح هسته ای بیان کرد:

 "ما بر این باوریم که آنها سوخت کافی برای تولید یک بمب را در اختیار دارند."

آقای مولن به سی ان ان گفت که ایران دارای سلاح هسته ای، پیامد بسیار بدی برای منطقه و جهان به دنبال خواهد داشت.

آمریکا و اسرائیل، ایران را متهم به تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای می کنند اما ایران هدف برنامه هسته ای خود را تولید برق اعلام می کند و غنی سازی اورانیوم را از حقوق طبق قوانین بین المللی می داند.

آژانس بین المللی انرژی اتمی در گزارش اخیر خود گفت که از سرعت گسترش مرکز غنی سازی اورانیوم ایران در نطنز کاسته شده، اما ذخیره سوخت اتمی تولیدی این مرکز در شش ماه اخیر به دو برابر افزایش یافته است. آژانس در این گزارش اعلام کرده که به رغم تحقیقات شش ساله در باره برنامه اتمی ایران، به یافتن پاسخ این پرسش نزدیک تر نشده است که ماهیت این برنامه صلح آمیز است یا خیر.

محمد البرادعی، مدیرکل این نهاد وابسته به سازمان ملل در همین رابطه به خبرنگاران گفته بود ایران برای حل مناقشه هسته ای این کشور کماکان با آژانس بین المللی انرژی اتمی همکاری نمی کند. او در عین حال تاکید کرد که ایران به تعهدات خود در اجازه دادن به بازرسان این آژانس برای بازرسی از تاسیسات هسته ای عمل می کند. آژانس  انرژی اتمی خواهان آن است که ایران به برخی سئوال ها در زمینه فعالیت های هسته ای خود در گذشته پاسخ روشن و شفاف دهد. شورای امنیت سازمان ملل متحد تا کنون چهار قطعنامه درباره برنامه هسته ای  ایران به تصویب رسانده و تحریم هایی را مقررکرده است. این شورا خواهان تعلیق فعالیت های غنی سازی اورانیوم از سوی ایران است اما ایران این درخواست را غیرقانونی خوانده و به برنامه غنی سازی اورانیوم ادامه داده است.

ادعای مولن درحالی مطرح می شود که شواهد حکایت ازجدی ترشدن دیپلماسی مذاکره مستقیم و بدون پیش شرط با تهران در دولت اوباما دارد با توجه به این مطلب به نظر می رسد اظهارات مولن  تلاشی  برای شکستن اخرین مقاومتها دربرابردیپلماسی اوباما است. با این حال این اظهارات در تعارض آشکار با مواضع محتاطانه رابرت گیتس وزیردفاع امریکا است او درهمین روزیکشنبه درباره برنامه هسته ای ایران گفت :

" تهران در شرایط کنونی امادگی داشتن سلاح اتمی را ندارد."  گیتس در ادامه افزود اکنون که بهای نفت کاهش یافته است وایران نیزبه شدت به درامدهای نفتی خود متکی است ودرنتیجه چنین وضعی تاثیر تحریم های اقتصادی را برایران تشدید می کند استفاده ازدیپلماسی ازبخت بیشتری برخورداراست.

جالب تر آنکه دنیس بلررئیس اطلاعات ملی امریکا نیزهمانند رابرت گیتس ، درماه گذشته با اذعان به احتمال هسته ای شدن ایران دراینده تاکید کرد ایران دومجموعه ازسه مجموعه فعالیتهایی را که برای یک برنامه سلاح های هسته ای  لازم است ؛ یعنی حصول به فن اوری غنی سازی اورانیوم و سامانه های موشکهای بالستیک که قادر به حمل سلاح های هسته ای لازم است ،در اختیار دارد. وی همچنین به نقل از سازمانهای اطلاعاتی امریکا ادعا کرد ایران تلاش برای ساخت یک کلاهک هسته ای را که سومین بخش این فعالیت هاست به حال تعلیق دراورده است . هر چند در بدو امر به نظر میرسد این ادعاهای دوگانه و بعضا متناقص

درباره برنامه هسته ای ایران در بین مقامات امریکایی حاکی از سر در گمی امریکا در زمینه تحلیل واقعیتهای هسته ای ایران و نحوه مواجهه و برخورد با ان است ولی اظهارات مولن به نوعی میتواند بیانگر این واقعیت باشد که برنامه هسته ای ایران به نقطه بدون بازگشت رسیده و کاخ سفید چاره ای جزء در پیش گرفتن شعار انتخاباتی اوباما در زمینه تهران یعنی دیپلماسی مذاکره مستقیم و بدون پیش شرط ندارد

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

گزارش جدید مرکز برآورد اطلاعات ملی آمریکا ( NIE ) درباره ایران در ماه آتی میلادی منتشرخواهد شد. اسرائیل بی صبرانه منتظر انتشار گزارش جدید مرکز برآورد اطلاعات ملی آمریکا ( NIE ) است که درماه آینده میلادی منتشر می شود. درادامه این خبر آمده است : دولت باراک اوباما در حال تنظیم سیاست خود در قبال برنامه هسته ای ایران است و انتشار این گزارش پایه های سیاست جدید واشنگتن در قبال تهران را رقم می زند. کاخ سفید تصمیم به مذاکره با ایران گرفته اما هنوز با پرسشهایی درباره برنامه هسته ای تهران مواجه است و از همین رو گزارش NIE می تواند پاسخ برخی از پرسشها را بدهد.

گزارش جدید NIE در حالی منتشرخواهد شد که گزارش سال قبل این مرکز که حاصل تلاش 16 نهاد اطلاعاتی آمریکا بود به شدت خشم تل آویو را برانگیخت و از آن زمان فشارهای زیادی بر این مرکز وارد شد تا گزارش خود درباره ایران را نادرست بخواند. شدت این فشارها به جایی رسید که "توماس فینگر" معاون سابق شواری اطلاعات ملی آمریکا که مسئول تهیه گزارش 16 نهاد اطلاعاتی آمریکا ( NIE ) درباره ایران بود بر صحت و درستی این گزارش و صلح آمیز بودن برنامه هسته ای تهران تاکید کرد.

دکتر "توماس فینگر" که در آذر ماه سال جاری از سمت خود بازنشسته شده با اعلام این مطلب در جمع خبرنگاران گفت که من با اطمینان کامل از نتایج گزارشی که تهیه آن مدتها طول کشید دفاع کرده و می گویم که ایران از سال 2003 میلادی برنامه نظامی هسته ای نداشته است.

فینگر همچنین اعلام کرد که ایران در تاسیسات نطنز هیچگونه تخلفی را انجام نداده و هیچ گونه انحرافی در بخش غنی سازی اورانیوم این مرکز دیده نشده است.

 سازمان برآورد اطلاعات ملی آمریکا( NIE ) دوشنبه 12 آذر 1386 گزارشی را منتشر کرد که در آن به صلح آمیز بودن برنامه هسته ای ایران اشاره و اعلام شده است که آمریکا از سال 2003 میلادی به خوبی از این مطلب آگاهی داشته است که تهران در پی تولید سلاحهای هسته ای نیست .

در برآورد اطلاعات ملی آمریکا که در سال گذشته از سوی شورای اطلاعات ملی این کشور مطرح شد، آمریکا اعتراف کرد که ایران از سال 2003 به بعد برنامه ای در جهت تولید تسلیحات هسته ای نداشته، اما با این حال مقامات دولت بوش به اتهامات و لفاظیهای بی‌ اساس خود درباره تسلیحاتی بودن برنامه هسته‌ ای ایران ادامه دادند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

اما روسای جمهور نمی توانند برای همیشه به عنوان نماد کاریزما باقی بمانند چرا که باید به حل و فصل مشکلات جامعه خود بپردازند.اعتبار و تأثیرگذاری روسای جمهور همواره با توجه به موفقیت در رفع وحل و فصل چالشها و مشکلات کاهش یا افزایش پیدا می کند. جورج واشنگتن، آبراهام لینکلن و فرانکلین روز ولت تنها به خاطر اقداماتی که انجام دادند به شهرت و اعتبار رسیدند نه به خاطر خصوصیات و ویژگیهای فردی خود. این که اوباما در ابتدای آغاز فعالیتهای انتخاباتی خود چه اهدافی در سر می پرورانید یا اینکه رای دهندگان در مورد جنگ عراق چه نظراتی داشتند خیلی مهم نیست چراکه میزان موفقیت یا عدم موفقیت اوباما تا حد زیادی به کامیابی وی در مدیریت بحران اقتصادی فعلی بستگی دارد. اوباما برای اینکه بتواند در اذهان مردم به عنوان رئیس جمهور بزرگ باقی بماند باید جهان سرمایه داری را از این بحران عظیم اقتصادی نجات دهد.

بازگرداندن اعتماد به مردم آمریکا و جهان اولین و شاید هم مهمترین کار اوباما باشد. در زمان انتخاب اوباما شور و هیجان زیادی در کشور وجود داشت و مردم به آینده خوش بین بودند. هر چند که این موضوع تأثیری نا مطلوب در اقتصاد کشور داشته است و شرکتها و موسسات و حتی مردم هنوز هم خیلی خرید و فروش و فعالیت اقتصادی نمی کنند. لازم است این نکته را یادآور شوم که انجام فعالیتهای اقتصادی شریان اصلی و قلب تپنده سرمایه داری است. نظام سیاسی و اقتصادی کشور همینک سرگرم ارائه کمکهای مالی به شرکتهای خودرو سازی است اما هنوز هم معضل و مشکل اصلی و اولیه یعنی عدم اعتماد به نظام مالی ترمیم نشده است. اما چگونه می توان اعتماد را به مردم و بازار برگرداند؟ تحقق این امر چندان هم آسان نیست. اعتماد به نفس بیش از اندازه جورج بوش موجب نگرانی مردم شده است. به اعتقاد من خونسردی جورج بوش بیشتر به دلیل بی خبری کامل وی از واقعیتهایی است که در اطراف او می گذرد. به نظر من بوش از آنچه که در آمریکا، عراق و افغانستان اتفاق می افتد کاملاً بی اطلاع است. فرانکلین روزولت نیز در ابتدا بسیار خوش بین بود اما بهای گزافی برای درک و شناخت مشکلات پرداخت. روزولت در اولین سخنرانی غیر رسمی خود به تشریح نظام بانک داری در آمریکا پرداخت و از مردم خواست تا برای شکوفایی نظام بانکی کشور به وی کمک کنند.

اوباما باید مردم را نسبت به ثبات و پیش بینی پذیر بودن نظام مالی مطمئن کند. اسونسن که بی شک بعد از واردن بافت موفق ترین سرمایه گذار در دهه های اخیر بوده است بر این باور است که بازارها نیاز به آرامش و ثبات دارند و اقدامات دولت بوش موجب بی ثباتی و غیر قابل پیش بینی شدن بازارها شده است. اقدامات دولت وی موقتی بوده است و واکنش آن نسبت به مشکلات هر سازمان متفاوت بوده است. علاوه براین منطق انجام کارهای دولت وی بسیار اشتباه و نادرست است. تمامی این اقدامات موجب فرار سرمایه شده است)). راه حل اسونسن برای رفع این بحران بسیار ساده و نظام مند است. و می گوید: ((دولت باید تمامی سرمایه های موجود در بازار پول را به مدت 6 ماه بدون هر گونه محدودیتی تضمین کند و درجه خطر پذیری (ریسک) معاملات مردم را کاهش دهد. دولت هم اکنون هیچ کمکی به تسهیل روند سرمایه های خصوصی نمی کند)).

آخرین کار اوباما برای به دست آوردن اعتماد مردم، اصلاح نظام فعلی اقتصاد است. کابینه اوباما وارث دولتی خواهد بود که تعهدات فوق العاده زیادی را در بخش خصوصی، مالکیت بانک ها، تضمین بدهی بخش تجاری و دادن وام به صنعت خودروسازی متقبل شده است. عدم پایبندی و اجرای این تعهدات در قبال اقتصاد و بازار سرمایه همانند راهبرد خروج از عراق و بسیار پیچیده و دشوار است. اما اگر اوباما بتواند دست به اصلاح مقررات و قوانین دولتی بزند مردم سایر کشورها نیز باز هم به نظام اقتصادی آمریکا اعتماد خواهند کرد.

اوباما با چالشهای سختی روبه رو خواهدبود. اما موضوعاتی از قبیل عراق، روسیه، پاکستان، چین یا افغانستان هیچ یک به اندازه بازگرداندن اعتماد به مردم آمریکا دشوار نخواهد بود. هر چند صحبت از این موضوع از انجام آن بسیار آسان تر است ولی اگر اوباما موفق به انجام این مهم شود مردم آمریکا نیز به قدرت فوق العاده وی ایمان خواهند آورد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،