اخبار | تکنولوژی | آموزش | طراحی سایت و سئو

یکی از دوستان ما روی دست آقای «برایان تریسی» رو زده و 13 تجربه ناب برای موفق شدن در سازمانهای دولتی در ایران رو  کشف کرده.

در صورتی که کارمند دولت هستید حتما از این تجربیات استفاده کنید:

1- در یک سیستم دولتی؛ سعی کنید «لال بودن» را تمرین کنید! این تمرین در میزان عزیز بودن شما بسیار موثر است.

2- در یک سیستم دولتی؛ هیچگاه کارمندان را با یکدیگر مقایسه نکنید؛ چون قطعا شاهد تبعیض خواهید بود.

3- در یک سیستم دولتی؛ اگر مدیرتان 3 یا 4 ایراد دارد انتظار رفتنش را نکشید، چون قطعا نفر بعدی او 43 ایراد دارد!

4- در یک سیستم دولتی؛ می توانید با کارهای کم و کوچک، محبوبیت فراوانی به دست آورید؛ فقط کافی است «زبان» خود را تقویت کنید!

5- در یک سیستم دولتی؛ ممکن است که هر چه بیشتر کار کنید، بیشتر خوار و خفیف باشید.

6- در یک سیستم دولتی؛ با اشکالات سازمانتان بسازید و هرگز آنها را با مدیرتان در میان نگذارید؛ درغیر این صورت یک مشکل دیگر به سازمان اضافه می شود. آن مشکل، شما هستید!

7- در یک سیستم دولتی؛ اشتباهات یک مدیر را هیچگاه به مدیر دیگر نگویید؛ در غیر اینصورت بجای یک مدیر، دو مدیر در مقابل شما موضع گیری خواهند کرد.

8- در یک سیستم دولتی؛ با انجام کارهای مختلف و فعالیتهای به موقع، نظم شما تشخیص داده نمی شود؛ بلکه برای این کار راههای ساده تری هم هست. مثلا فقط کافیست همیشه میز کارتان را منظم نگه دارید!

9- در یک سیستم دولتی؛ اضافه بر کارهای معمول کار اضافه ای انجام ندهید؛ در غیر اینصورت انتظار پاداش بیشتری نیز نداشته باشید.

10- در یک سیستم دولتی؛ همیشه حرفها (فرمایشات) مدیرتان را تایید کنید، حتی اگر از نظر او «ماست، سیاه باشد!»

11- در یک سیستم دولتی؛ تنها کاری که واجب است سریع انجام دهید، کاری است که مدیر شما شخصا از شما خواسته است.

12- در یک سیستم دولتی؛ تنها انگیزه ای که می تواند شما را وادار به کار کند «کسب روزی حلال» است.

13- در یک سیستم دولتی؛ آسه برو، آسه بیا، که گربه شاخت نزنه؛ مگر اینکه با گربه نسبتی داشته باشید! 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

هر دو دسته بسیار محکم نیرومند و با پشتوانه قوی هستند و بعد از 30 سال جنگیدن، جنگشان نه تنها خاتمه نیافته، بلکه سخت تر هم شده است. احتمال اینکه یک تحقیق جدید بتواند فکر آنها را تغییر دهد بسیار کم است.

مشکل نهایی این است که متابولیسم نمک و تاثیرات آن بر فشارخون مسئله بسیار پیچیده ای است. و بعد از سالها تحقیق و بررسی، بیش از 20،000 تحقیق علمی درمورد رابطه بین نمک و فشارخون با نتایج متناقض و ناهمسان به چاپ رسیده است. ازآنجا که همه نمی توانند همه این مقالات را مطالعه کنند، چه برسد به فهمیدن مطالب آن، متخصصین فشارخون تعیین می کنند که کدامیک از این مقالات مهمتر هستند و به نظر می رسد که هرکدام اینکار را براساس اعتقادات و نظرات خود انجام می دهند. اینطور که پیداست هیچوقت این مسئله به نتیجه ای قطعی نمی رسد.

تحقیقی که در سال 2001 در محله فشارخون در امریکا به چاپ رسید، رویکرد جدیدی به این درگیری بر سر نمک نشان می دهد و راه را برای آگاهی واقعی باز می کند.این تحقیق که در دانشکده پزشکی ایدیانا انجام گرفته است گزارش می کند که این فشارخون نیست که مهمترین مشکل سلامتی ایجاد شده به خاطر مصرف نمک است، بلکه مشکل به این برمی گردد که فرد حساسیت نمک داشته باشد یا خیر. آندسته از افرادیکه حساسیت نمک دارند، احتمال مرگ از مشکلات قلبی-عروقی با مصرف نمک بالا می رود، چه فشارخون داشته باشند، چه نداشته باشند.

افرادیکه حساسیت نمک دارند وقتی به مقدار زیاد نمک استفاده کنند، فشارخونشان شدیداً بالا میرود. هیچ روش استانداردی برای تشخیص حساسیت نمک وجود ندارد و این آزمایشات فعلاً فقط در تحقیقات انجام می گیرند. بااینکه تصور می شود حساسیت نمک دلیل ایجاد فشارخون در افراد است اما بسیاری از افرادی که حساسیت نمک دارند، به هیچ وجه مبتلا به فشارخون نیستند. این تحقیق نشان می دهد که بااینکه فشارخون یکی از مهمترین عوامل بروز بیماری های قلبی-عروقی است، فشارخون نیست که موجب مرگ زودرس در افراد مبتلا به حساسیت نمک می شود-خود حساسیت نمک است که چنین پیامدی به دنبال دارد. این یعنی در این افراد، بالا بودن مصرف نمک در رژیم غذایی موجب بیماری قلبی می شود حتی اگر فشارخونشان در حد نرمال باقی بماند.چرا این اطلاعات جدید برای جنگ و جدال بر سر نمک اهمیت دارد؟ تا امروز، تصور می شد که هرگونه مشکل قلبی-عروقی مربوط به مصرف بالای نمک با فشارخون در ارتباط است. این یعنی اگر نمک موجب فشارخون نمی شد مشکلی دیگر وجود نداشت. پس تا امروز این متخصصین فشارخون بودند که با این جنگ و جدال دست و پنجه نرم می کردند.

اما اکنون اینطور به نظر می رسد که نمک ممکن است حتی در نبود فشارخون، موجب پیدایش بیماری های قلبی شود. این اطلاعات جدید، متخصصین عصب شناسی و متخصصین قلب را نیز وارد میدان می کند—متخصصینی که در این 30 سال جنگ از نظراتشان استفاده نشده بود.

پس در حال حاضر، چه رژیم غذایی را باید رعایت کنیم؟ بانمک یا بدون نمک؟ باید بگوییم این خودتان هستید که انتخاب می کنید. باید طرفدار یک گروه علمی شوید و براساس نظریات آنها راهتان را دنبال کنید. اما باتوجه به این اطلاعات اخیر، بد نیست که مصرف نمک خود را در حد معقول پایین بیاورید مخصوصاً اگر درخطر بیماریهای قلبی و سکته قرار دارید. در زیر به چند نکته برای این منظور اشاره می کنیم:

راه های عملی برای کاهش مصرف نمک

· نمکدانتان را بفروشید. هیچوقت سر میز غذا به غذایتان نمک اضافه نکنید.

· برچسب موادغذایی آماده و بسته بندی شده را به دقت مطالعه کنید چون بسیاری از آنها حاوی مقدار زیادی نمک هستند.

· برچسب هرگونه موادغذایی کارخانه ای مثل سس، سبزیجات کنسروی، و سیریال ها را بررسی کنید و به دنبال انواع کم سدیم آن باشید.

· تا میتوانید از میوه ها و سبزیجات تازه استفاده کنید. علاوه بر سایر فواید، پتاسیم موجود در این موادغذایی به متوازن کردن تاثیر نمک کمک می کند.

· سعی کنید بدون نمک غذا بپزید. اگر مجبورید که به غذا نمک اضافه کنید، اینکار را در آخر پخت غذا انجام دهید (با این روش کمتر استفاده خواهید کرد).

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

● مزایای مانیتورهای TFT

▪ بدون تشعشع: به دلیل عدم استفاده از لامپ تصویر و مکانیزم تفنگ الکترونی و ولتاژ بالا (High Voltage) این مانیتورها هیچ گونه امواج الکترو مغناطیسی با طول موج کوتاه که برای سلامتی بسیار مضر و خطرناک هستند تولید نمی‏کنند و این در حالی است که سازندگان مانیتورهای معمولی، عمده تلاش خود را معطوف به کنترل و کاهش سطح انتشار این امواج داشته‏اند و ایجاد استاندارد TCO با این هدف بوده است.

به نظر می‏رسد با توجه به اهمیت سلامت کاربر، این مزیت خود به تنهایی می‏تواند برای جایگزینی مانیتورهای معمولی با TFT-LCD کفایت کند.

▪ مصرف انرژی بسیار پایین: به دلیل اینکه ایجاد تصویر در این مانیتورها اساساً توسط عناصر نیمه‏ هادی صورت می‏گیرد، مصرف انرژی این مانیتورها بسیار پایین است.

برای مثال نوع ۱/۱۵ اینچ آن (با ابعاد تصویر۳۰.۷×۲۳ سانتیمتر، تقریباً معادل با مانیتور ۱۷ اینچ معمولی) در حالت فعال (Active) تنها ۳۵وات و در حالت انتظار (Stand by) تنها ۵ وات مصرف انرژی دارد. این نکته برای محیط‏های اداری، همانند بانک‏ها، که مجبور به استفاده از UPSهای بزرگ، با صرف هزینه تهیه و نگهداری زیاد و خطرات و مضرات محیطی مثال بخار اسید و ... هستند، می‏تواند بسیار مهم و قابل توجه باشد.

▪ وضوح و کیفیت تصویر بالا: خلق تصویر در مانتیورهای TFT-LCD توسط میلیون‏ها عنصر نیمه هادی می‏باشد. در این مانیتورها برای هر نقطه تصویر به طور فیزیکی یک نقطه (Pixel) روی صفحه تصویر وجود دارد که خود از سه عنصر نیمه هادی برای سه رنگ اصلی تشکیل شده است.

به این ترتیب، در این مانتیورها اطلاعات دیجیتال مستقیماً با روشن و خاموش کردن این عناصر نیمه هادی ایجاد تصویر می‏نمایند.

این مکانیزم اساساً بسیاری از معایب مانیتورهای معمولی (CRT) را مرتفع می‏سازد.

برخی از این معایب به شرح زیر می‏باشد:

▪ لرزش تصویر: بدلیل اثرپذیری پرتو الکترون (پرتویی که توسط تفنگ الکترونی در لامپ تصویر (CRT) ایجاد کننده تصویر می‏باشد) از امواج الکترو مغناطیس محیط کار (Noise) که توسط سایر دستگاه‏های برقی و الکترونیکی تولید می‏شوند، لبه‏های تصویر در مانیتور معمولی دارای لرزش می‏باشند، برای رفع این مشکل در مانیتورهای معمولی فرکانس نمایش تصویر را بالا می‏برند تا این لرزش‏ها توسط چشم انسان قابل مشاهده نباشد که نهایتاً این امر باعث ایجاد هاله در لبه‏های تصویر می‏شود. در صورتی که در مکانیزم TFT-LCD به دلیل اینکه هر نقطه تصویر توسط یک عنصر نیمه هادی که به طور فیزیکی به آن اختصاص دارد، ایجاد می‏شود، بدون نیاز به بالا بردن فرکانس نمایش تصویر، هیچ‏گونه لرزش و یا هاله‏ای در تصویر وجود ندارد و این باعث بالا رفتن قابل ملاحظه کیفیت تصویر می‏شود.

▪ فاصله نقاط تصویر: در مانیتور معمولی، محدودیت‏های مکانیزم تفنگ الکترونی عملاً باعث محدودیت در کاهش فاصله نقاط تصویر می‏شود.(pixel pitch=۰.۴x) در صورتی که در تکنولوژی TFT-LCD با استفاده از فناوری روز دنیا در زمینه ساخت نیمه هادی مختلف این فاصله به حداقل رسیده (pixel pitch=۰.۲۶۴x) و تصویر دارای وضوح خیره کننده‏ای می‏باشد.

▪ رنگ‏های واقعی: در تکنولوژیTFT-LCD رنگ‏ها از ترکیب سه رنگ اصلی توسط سه عنصر نیمه‏ هادی ایجاد می‏شوند لذا با توجه به دقیق بودن طول موج رنگ ایجاد شده توسط عنصر نیمه هادی، رنگ‏ها کاملاً طبیعی و واقعی می‏باشند.

در حالیکه چون نور و رنگ در مانیتور معمولی (CRT) توسط مواد شیمیایی فلورسانس تولید می‏شود، اولاً رنگ‏ها دقیق و واقعی نبوده و ثانیاً در طول زمان به دلیل پایین آمدن تدریجی حساسیت این مواد شیمیایی، رنگ‏ها تغییر کرده و شفافیت آنها کاهش می‏یابد.

▪ درخشندگی تصویر: در لامپ تصویر (CRT)، درخشندگی و وضوح تصویر (Contrast) بستگی به شدت پرتو الکترون تابش شده به صفحه تصویر و حساسیت مواد شیمیایی فلورسانس آن دارد و چون سطح انتشار پرتوهای الکترو مغناطیس مضر نیز با افزایش شدت پرتو الکترون، افزویش می‏یابد.

لذا سازندگان ناگزیر به کنترل شدت پرتو الکترون و نتیجتاً محدودیت درخشندگی تصویر هستند.

اما در مانیتورهای TFT-LCD به دلیل عدم وجود چنین محدودیتی درخشندگی تصویر بالاتر و برتر می‏باشد.

مجموعه عوامل فوق باعث شده تا وضوح و کیفیت تصویر مانیتور TFT-LCD عملاً بسیار برتر و بالاتر از مانیتور معمولی باشد.

▪ عمر مفید طولانی: لامپ تصویر (CRT) ذاتاً دارای نرخ استهلاک بالایی بوده و کیفیت تصویر آن همزمان با استفاده کاهش می‏یابد. این امر به دلیل کاهش سطح حساسیت مواد شیمیایی فلورسانس صفحه تصویر و نیز کاهش قدرت تفنگ الکترونی می‏باشد. در صورتی که عناصر نیمه هادی که تولید کننده تصویر در مانیتور TFT-LCDمی‏باشد، دارای عمر مفید طولانی‏تر و بدون افت کیفیت تصویر هستند.

▪ اندازه واقعی تصویر: به دلیل محدودیت‏های استفاده از لامپ تصویر (CRT) برای مانیتور، اندازه واقعی تصویر در این گونه مانیتورها کمتر از اندازه نامی آنها است.

به عنوان نمونه، سطح مفید یک مانیتور ۱۵ اینچ معمولی، عملاً در حدود ۸/۱۳ اینچ می‏باشد. در صورتی که نمایشگر TFT-LCD از تمامی سطح بهره‏مند بوده و اندازه واقعی تصویر دقیقاً به اندازه نامی آن است.

لذا ابعاد واقعی تصویر برای مانیتور ۱/۱۵ اینچ TFT-LCD برابر با ۲۳×۷/۳۰ سانتی متر می‏باشد.

لذا با استفاده از مانیتورهای Maxmedia می‏توان استفاده بهینه از فضا و محیط کار را به نحو موثری بهبود بخشید. از نظر زیبایی ظاهری نیز، بسیار زیباتر و برتر از مانیتورهای معمولی می‏باشند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

احساس امنیت کردن

یکی از اساسی ترین نیازهای ما زن ها این است که احساس امنیت کنیم. منظورم امنیت جانی، فیزیکی یا جسمانی نیست، بلکه بیشتر امنیت احساسی و عاطفی را در نظر دارم.

احساس عمیق و درونی از این که رابطه مان محکم، استوار و ماندگار است، این که همسرمان در عشق خود جدی و ثابت قدم است و به ما نیز متعهد و پایبند. این امنیت عاطفی کلید گشایش دل و جان زن محسوب می شود. خانم عزیز، آیا تا به حال اندیشیده اید چرا بیش از آنچه شایسته است به تایید از جانب مردها نیازمندید؟ حتی تایید از جانب مردی که او را چندان نیز قبول ندارید. توضیح آن شاید از این قرار باشد: چنانچه همواره زنان در طول تاریخ چنین آموزش دیده باشند که بقا و حیات آنان در گرو حمایت مردهاست، لذا وظیفه و شغل زنان این می شود که مردی را به سمت خود جذب و تلاش کنند او را از دست ندهند. سر و وضع، ظاهر و قیافه مان، نحوه بیان و جلوه گری خود، افکار و احساساتمان، مهارت های خانه داری و کدبانوگریمان، نحوه و میزان ویرایش احساساتمان (به طور یکه به او بر نخورد) و... همگی ریشه در یک تفکر دارند: آیا این کار او را خوشحال خواهد کرد؟

ضمیر ناخودآگاه ما همواره می گوید: اگر او را خوشحال و علاقه مند نگه داری همیشه با تو خواهد ماند و چنانچه با تو بماند در امان خواهی بود.

هنگامی که ما زن ها احساس امنیت می کنیم در بهترین شرایط خود ظاهر می شویم، به این معنا که آرامش بیشتر و نگرانی کمتر، اعتماد به نفس بیشتر و ناامنی کمتر و بالاخره استقلال بیشتر و توقع کمتری خواهیم داشت. به عبارت دیگر بیشتر آن گونه خواهیم بود که مردها دوست دارند و کمتر آنها را عصبی خواهیم ساخت. بسیاری از خواسته های ما از مردها تلاشی هستند برای احساس امنیت و بسیاری از رفتارهای ناخوشایند زن ها مانند توقع زیاد، وابستگی، حسادت، سرد مزاجی، تحریک پذیری، زودرنجی و بسیاری دیگر ریشه در احساس ناامنی آنها دارد.

مطمئن ساختن مان از عشق، تعهد، و پایبندی تان به ما از موثرترین روش های احساس امنیت روحی در ما زنان است.

احساس برقراری ارتباط

مردان عزیز، به این رفتارهای زنانه توجه کنید:

- پرسیدن این سوال از شما که آیا اتفاقی افتاده؟ هنگامی که مدتی خیلی ساکت بوده اید.

- پرسیدن نظر شما درباره نحوه چیدمان گل و گیاهان در اتاق نشیمن.

- نقل مو به موی مکالمه ای که با خواهرتان داشته ایم،

- پرس و جو از تمامی آنچه از صبح تا شب در سر کار بر شما گذشته است.

همگی این کارها روش هایی هستند از طرف زن ها برای ارتباط و پیوند با مردها، اگرچه بعضی از این روش ها ممکن است مردها را عصبی کند.

شاید یکی از دلایلی که ارتباط تا این حد برای زن ها اهمیت دارد توانایی آنان برای بچه دار شدن است. ما به لحاظ ژنتیکی به گونه ای طراحی شده ایم تا بتوانیم وظایف مادری خود را بخوبی انجام دهیم. شاید نیز به آن علت باشد که عشق برای ما زن ها اولویت اول محسوب می شود و ارتباط نیز نحوه ابراز و بروز آن است. شاید هم دلیل آن در سوابق تاریخی و آغاز تمدن ما باشد ، هنگامی که ارزش زن ها برای مردها و اجتماع ما در گروه قابلیت های ارتباطی، خلق هارمونی، هماهنگی و تشریک مساعی مان بود.

ارتباط برای زن ها بیشتر به معنای بیان افکار و احساسات است. بیشتر زن ها به طرزی سنتی پرحرف تر و خوش صبحت تر از مردها هستند. از این رو یکی از سریع ترین و موثرترین روش های برقراری ارتباط با یک زن کلمات و واژگان یا به عبارتی صحبت کردن و حرف زدن است.

زن ها دوست دارند مردها درباره همه چیز با آنها حرف بزنند. ما زن ها دوست داریم درباره کار، نگرانی ها، رویاها، ترس و خلاصه همه بالا و پایین زندگی شما بدانیم.

یکی از موثرترین روش های ایجاد ارتباط صمیمی با همسرتان و تولید احساس محبوب بودن در او این است که او را در فرآیند زندگانی خود منظور کنید. منظور کردن همسرتان در زندگی خود به این معنا است که:

جزئیات وقایع و تجارب زندگی خود را با او در میان می گذارید. با این کار به او این امکان را می دهید با شما احساس هماهنگی و نزدیکی بیشتری داشته باشد.

او را از مشکلات و گرفتاری هایی که با آنها روبه رو هستید با خبر می کنید. منطق متعارف به مرد دیکته می کند که زن زندگی اش را در مسائل و مشکلات خودش درگیر نسازد. شاید به این دلیل که ضعیف و نادان جلوه نکند. این باور هرگز حقیقت ندارد. چنانچه زنی به لحاظ روانی و احساسی سالم و طبیعی باشد، پس از آن که شوهرش مشکلات و مسائل خود را با او در میان گذاشت، احساس نزدیکی بیشتری را با او تجربه خواهد کرد، زیرا مرد، قلب خود را به رویش گشوده است.

او را در تصمیم گیری هایی دخالت می دهید که روی او نیز تاثیر خواهند گذاشت. هنگامی که مردی درباره تفکر و تصمیم گیری های خود با همسرش صحبت نمی کند، به او احساس جدا افتادگی خواهد داد. می دانم بشتر مردها این کار را از روی عمد انجام نمی دهند و هرگز نیز نمی خواهند چنین احساسی را به زن خود بدهند، اما در واقع این همان اتفاقی است که در عمل می افتد.

احساس ارزشمند بودن

نیاز به ارزشمند بودن یکی از اساسی ترین و مهم ترین نیازهای پنهان زن هاست. برای یک زن ارزشمند بودن به این معناست که مردی حضور او را در زندگی ارزشمند بداند و بگوید که حضور او در زندگی اش مسلماً نقش مهمی را ایفا کرده است و این که قطعاً بدون او کمبود چیزی را احساس خواهد کرد. این موضوعی است که حقیقتاً بیشتر مردها از آن غافلند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

علائم ابتلا به آنفلوانزای خوکی چیست؟

علائم آنفلوانزای خوکی بسیار شبیه به آنفلوانزای معمولی است و شامل تب، سرفه، گلودرد، بدن درد، سردرد، لرز و خستگی است و در بعضی افراد تهوع و استفراغ هم گزارش شده است. این بیماری ممکن است با علائم دیگری نیز همراه باشد. به یاد داشته باشید که هیچ پزشکی فقط از روی علائم بالینی قادر به تشخیص قطعی آنفلوانزای خوکی نیست و تشخیص قطعی آن فقط با انجام تست لابراتواری ممکن است.

آنفلوانزای خوکی چگونه از فردی به فرد دیگر سرایت می کند؟

ویروس آنفلوانزای خوکی دقیقا مشابه آنفلوانزای معمولی سرایت می کند. شما ممکن است از طریق تماس با فرد آلوده و یا لمس کردن سطوح و اشیایی که قبلا توسط این افراد لمس شده اند و سپس دست زدن به چشم و دهان و بینی خود به این بیماری مبتلا شوید. در یک فرد آلوده، انتشار این ویروس به محیط از یک روز قبل از شروع علائم بیماری آغاز می شود و تا یک هفته پس از ابتلا ادامه می یابد.

تا کنون چند نفر به این بیماری مبتلا شده اند؟

تعداد افراد مبتلا به این بیماری هر لحظه تغییر می کند اما طبق آخرین اطلاعات تا تاریخ ۲۸ آپریل ۲۰۰۹ تعداد ۶۴ مورد ابتلا انسان به این ویروس  فقط در ایالات متحده  آمریکا به ثبت رسیده است و در کشورهایی مانند مکزیک، اسپانیا، سویس، چین و برزیل نیز مواردی از ابتلا به این بیماری گزارش شده است. آخرین آمار ابتلا به این بیماری  را در پی نوشت های همین مطلب دنبال کنید.

آنفلوانزای خوکی چگونه درمان می شود؟

ویروس آنفلوانزای خوکی به داروهای ضد ویروس Tamiflu و Relenza حساس است و این داروها به خوبی بیماری آنفلوانزای خوکی را مهار می کنند. این داروها بهترین اثربخشی را زمانی دارند که در ۴۸ ساعت اول ابتلا به این بیماری مصرف شوند.

آیا واکسنی برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری وجود دارد؟

خیر. ویروس آنفلوانزای خوکی که انسان ها را مبتلا می کند یک گونه کاملا جدید است و تا کنون واکسنی برای آن ساخته نشده است و ساخت واکسنی برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری ممکن است چندین ماه به طول بیانجامد.

بیماری آنفلوانزای خوکی تا چه اندازه خطرناک است؟

شدت و میزان خطر این بیماری در افراد مختلف متفاوت است. به طوری که در Mexico منجر به مرگ تعدادی از مبتلایان شده، در حالی که در افرادی دیگر بدون دریافت داروی ضدویروس، بیماری خود به خود بهبود یافته است. واقعیت این است که این ویروس دائما در حال تغییر ژنتیکی است و ممکن است درآینده خطرناک تر شود و یا از خطر آن کاسته شود. دانشمندان در حال تحقیق بر روی این موضوع هستند.

چگونه می توان از ابتلا به بیماری آنفلوانزای خوکی پیشگیری کنیم؟

دستان خود را به طور مرتب با آب و صابون بشویید، مخصوصا زمانی که عطسه یا سرفه می کنید و یا وقتی که از بیرون به خانه باز می گردید. از تماس نزدیک با خوک ها و یا انسان هایی که آلوده هستند بپرهیزید.

از دست زدن به اشیا و سطوحی که ممکن است آلوده باشند،مخصوصا در اماکن عمومی بپرهیزید.(مانند میز های کافی شاپ ها ورستوران ها،دستگیره درب وسائل حمل و نقل عمومی،نرده ها وغیره از دست زدن به دهان، بینی و چشمان خود بپرهیزید.

 پی نوشت ها

۱: مواردی از ابتلا به آنفلوانزای خوکی در کشورهای کانادا، نیوزیلند، انگلستان و اسرائیل نیز گزارش شده است. (۲۹ آپریل ۲۰۰۹)

۲: سازمان بهداشت جهانی(WHO) بروز آنفلوانزای خوکی در استرالیا و آلمان و هلند را نیز تایید کرد. (۳۰ آپریل ۲۰۰۹)

۳: طبق آخرین اخبار منتشر شده از سوی سازمان بهداشت جهانی، آنفلوانزای خوکی در کشورهای دانمارک، فرانسه، جمهوری کره، کاستاریکا و ایتالیا نیز مشاهده شده است. بدین ترتیب تا این لحظه ۸۹۸ نفر در ۱۸ کشور مختلف جهان، به این بیماری مبتلا شده اند که از این تعداد ۲۰ نفر(۱۹ نفر در مکزیک و ۱ نفر در ایالات متحده) جان خود را از دست داده اند. (۳ می ۲۰۰۹)

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

بلاروس حلقه مفقوده رویه‌ای است که کشورهای اروپای شرقی برای گذر از زمان قدرت اتحاد جماهیر شوروی سابق به سوی دموکراسی در پیش گرفته‌اند. سران اروپا همواره در تلاش بوده‌اند تا با ممانعت از گسترش محدوده اتحادیه اروپا از مرزهای جدید میان بلاروس و همسایگان آن رو به سوی لهستان، لیتوانی و لتونی که در سال 2004 میلادی به اتحادیه اروپا پیوسته‌اند جلوگیری کنند. این کشورها از مهم‌ترین حامیان ارتباط با بلاروس هستند چرا که از لحاظ تاریخی، اقتصادی و نژادی دارای پیوندهای خاص خود هستند.

این روزها اتحادیه اروپا به شدت نیاز به سیاست تأمین انرژی را دریافته و به همین سبب است که حداقل سعی دارد به هر ترتیبی از وابستگی سوختی به روسیه نجات یابد. از آنجا که در حال حاضر نزدیک به 20 درصد گاز ارسالی از روسیه به اروپا از خاک بلاروس می‌گذرد، بنابراین اعتمادسازی و برقراری رابطه‌ای مؤثر با دولتمردان بلاروس در اولویت امروز برنامه‌های اروپاییان قرار دارد. از سوی دیگر لوکاشنکو نیز با همه سرسختی با توجه به بحران‌های اقتصادی اخیر به این باور رسیده است که دیگر نمی‌توان صرف کمک‌های هرباره کاخ کرملین به حیات سیاسی و اقتصادی ادامه داد. منافع اقتصادی بسیاری که از مسکو به بلاروس سرازیر می‌شود هزینه‌های سیاسی فراوانی را بر مینسک وارد می‌آورد.

به عقیده بسیاری از ناظران سیاسی تندگویی و موضعگیری‌های اخیر لوکاشنکو در برابر غرب صرفاً رویکردی است که او برای جلب توجه و امتیازگرفتن‌های بیشتر از اهالی مسکو در ورطه بحران اقتصادی به کار می‌گیرد. اما باید گفت که امروز لوکاشنکو بازی بی‌قاعده و بی‌قانونی را آغاز کرده که جانبداری از هیچ طرف خاصی را نمی‌توان از آن دریافت.

در این میان نزدیکی بلاروس به اتحادیه اروپا موضوعی نیست که کرملین را آرام بگذارد. روسیه در سال‌های اخیر نسبت به رویدادهایی که پیرامون جمهوری‌های جداشده از شوروی سابق روی می‌دهد، حساسیت بسیاری نشان داده است. جنگ گرجستان و همین طور تلاش مفرط سران کرملین برای درهم شکستن حکومت غربگرای اوکراین کاملاً لوکاشنکو را مجاب کرده است که نباید اقدامی شتابزده انجام دهد.

روسیه همچنین بلاروس را به عنوان گزینه‌ای مناسب برای استقرار تجهیزات نظامی خود در پاسخ به سامانه دفاع موشکی آمریکا در چک و لهستان انتخاب کرده است. در این میان اصرار ولادیمیر پوتین و دیمیتری مدودف برای به رسمیت شناختن استقلال آبخازیا و اوستیای جنوبی از سوی لوکاشنکو، بلاروس را در مصاف با اتحادیه اروپا و احتمال تدوین تحریم‌های بیشتر قرار می‌دهد. وابستگی بلاروس به انرژی ارزان قیمت روسیه اهرمی دیگر برای اعمال فشار بر سران مینسک خواهد بود. البته با اقتصاد رو به نزول روسیه در حال حاضر بلاروس در جایگاهی بسیار بالاتر از آن قرار دارد که حتی خود نیز تصورش را ندارد. عضویت در سازمان تجارت جهانی امتیاز باارزشی است که اروپا در صورت رویگردانی مینسک از روسیه در اختیار لوکاشنکو قرار می‌دهد.

اکنون دیگر زمان آن رسیده است که سران اتحادیه اروپا گزینه دیگری برای قطع وابستگی به روسیه در اختیار بگیرند که به طور حتم پذیرش بلاروس در جمع اعضای اروپای شرقی در چارچوب ساختاری که برای تعامل با شش جمهوری شرق اروپا و قفقاز تعیین شده می‌تواند در پیشبرد این هدف بسیار مؤثر باشد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

همه کشورها در ارتباطات بین المللی خود مواجه با مجموعه­ای از پارادوکس­های انتخاب هستند. در خصوص روابط ایران و امریکا نیز این دو کشور گرفتار این وضعیت هستند. ما در موضوعات متعدد و متنوعی مواجه با امریکا و کشورهای عربی هستیم که مانند شبکه­ای به هم پیوسته هستند.

اگر بخواهم به گونه ملموس تری سخن بگویم باید، به عنوان مثال، به حداقل چهار محور اصلی در شبکه پیچیده ارتباطات بین المللی ایران و امریکا اشاره کنم.

موضوع اول، طالبان، موضوع دوم، حماس، موضوع سوم، امنیت عراق و موضوع چهارم، برنامه هسته­ای ایران است. برای هر یک از این موضوعات شاهدیم که کشورها یا قطب­هایی درگیر هستند.

در ارتباط با موضوع طالبان ما شاهد یک وضعیت حداقل پنج قطبی در سطح کشورها هستیم؛ قطب ایران، امریکا، اعراب، افغانستان و پاکستان. البته به صورت غیر مستقیم و با حساسیت شبکه ای کمتر کشورهای دیگری را نیز می توان درگیر قضیه دانست. در اینجا بر اساس موضوع طالبان یکسری ارتباطات شکل می­گیرد، منافع امریکا و ایران تا حدودی در این زمینه همسو است (در ارتباط با اقتداردولت های پاکستان و افغانستان) اما از یکسو منافع امریکا و اعراب و از سوی دیگر مواضع برخی از دول مهم عربی با ایران، همراستا نیست. که آن را در نمودار ارتباطات شبکه ای می توان با علامت مثبت و منفی نشان داد.

در موضوع فلسطین و حماس حداقل شاهد یک رابطه شش قطبی هستیم. قطب اعراب، اسرائیل، ایران، ترکیه، سوریه و امریکا، پیرامون این موضوع نیز یکسری ارتباطات مثبت و منفی شکل می گیرد.

موضوع دیگر، امنیت عراق است که در این مورد نیز حداقل پنج قطب وجود دارد؛ قطب ایران، عراق، امریکا، ترکیه و اعراب. در موضوع هسته­ای که بسیار پیچیده تر است، شاهد قطب­های اروپا، روسیه، چین، امریکا، ایران، اعراب و اسرائیل هستیم، یعنی هفت قطب.

مجموعه این ارتباطات نشان می­دهد که ایران حداقل در این چارچوب بیست و سه قطبی حدود نوزده بازی مستقل دارد. این امر به خوبی ماهیت شبکه ای روابط بین الملل را نشان می­دهد و این که هر کشوری مجموعه­ای از پارادوکس­های انتخاب را در مقابل خود دارد. ممکن است کشورها در یک موضوع رابطه مثبتی با یکدیگر داشته باشند و در موضوعی دیگر رابطه­ای منفی.

نتیجه سیاستی که من از این موضوع می گیرم این است که ما به­هیچ وجه نمی­توانیم به صورت خورجینی و فله­ای ارتباطات و مذاکرات خود را با دیگر کشورها سامان دهیم. تنها و تنها معدودی از کشورها هستند که می­توانند رابطه­ای نسبتا همه جانبه با یکدیگر داشته باشند؛ حتی اخیرا امریکا و اسرائیل نیز در روابط میان خود در حال آشکار کردن تفاوت ها هستند. در مورد روابط خارجی ایران نیز به همین ترتیب است، تقریبا هیچ کشوری وجود ندارد که ایران مدعی باشد می­تواند همه تخم مرغ هایش را با آن در یک سبد بگذارد.

دولت دهم: ضرورت ها و آداب سیاست خارجی در چنین فضای شبکه ای است که دولت دهم ایران یا هر دولتی دیگری باید به طور مشخص پرونده یک موضوع را باز کند و در ارتباط با آن موضوعِ خاص، ارتباطات خود را با کشورهای دیگر سامان دهد و البته باید به این مساله ساده (به لحاظ فهم) ولی مشکل (از حیث اجرا) هم توجه کند که این موضوع خود در ارتباط با دیگر موضوعات است. مثلا زمانی که پرونده ارتباط ایران با طالبان باز می­شود، تهران باید یکسری سیاست­های مشخص با امریکا، اعراب، افغانستان و پاکستان داشته باشد این در حالی است که در ارتباط با فلسطین و حماس، ماهیت ارتباطات می تواند دگرگون ­شود. ماهیت روابط و مذاکرات ایران یا هر کشوری با دیگر کشورها، بسته به موضوعی خاص و تنظیم این موضوع با دیگر موضوعات دارد. ساده لوحی است که تصور کنیم یک شبه همه مسایل با امریکا حل می شود و امریکا دست از دشمنی و رقابت با ایران برمی دارد. امریکا اگر دست از دشمنی هم بردارد اختلافات و رقابت های منافع را که کنار نمی گذارد. درباره هیچ کشوری، حتی کانادا که سایه به سایه او حرکت می کند چنین نخواهد کرد.

سیاستمداران و دیپلمات ها در دولت دهماگر فراتر از این الگوی شکلی برویم باید به ویژگی های ماهوی که بر این ارتباطات تاثیر گذار است اشاره کنم. در این ارتباطات به نظر من ترس یک فاکتور اساسی است حتی مهمتر از منافع ملی! به طور سنتی بحث شده است که کشورها در تعقیب منافع ملی خود هستند. من با الهام از نظریات کانمن و تورسکی می توانم بگویم که ترس از ضرر یا به بیان دقیقتر ترس عاملی اساسی در سیاست خارجی است که به طرز عجیبی رفتارها را شکل می دهد. استفاده از جنگ روانی از بس تکرار شده است به سطحی ابزاری و تصنعی کاهش یافته و باعث شده که اهمیت این نظریه نادیده گرفته شود و تصور شود که فقط به هنگام تبلیغات از آن استفاده می شود یا اینکه فقط رفتار طرف منفعل را می تواند توضیح دهد. در حالی که رفتار فاعل را نیز جهت می دهد. بنابراین در این شبکه پیچیده ارتباطاتی نخستین ارزش محوری که می تواند ما را هدایت کند نترسیدن وشجاعت در هنگامه های بحرانی است. باید در هر مذاکره و رابطه ای از شجاعت لازم برخوردار بود. این شجاعت فراتر از یک مقوله شعاری است. در ارتباطات بین الملل، تئوری ترس بسیار تاثیرگذار است و تعداد زیادی از کشورها بر اساس ترسی که دارند روابط خود را با دیگران تنظیم می­کنند، معتقدم که ترس اهمیت بیشتری از منافع در تنظیم روابط دارد. البته باید توجه داشت که این ترس به همان اندازه که می تواند علت برقراری رابطه باشد می تواند باعث فرار از رابطه نیز باشد.

این شجاعت صرفا نیازمند اعتماد به نفس بالایی نیست بلکه آگاهی از وضعیت جهان و حکمت و واقع بینی نیز ضروری است.

دولت آینده باید متوجه باشد که علاوه بر عنصر شجاعت، آشنایی با دنیا و آداب و معاشرت های بین المللی، اهلیت و شانیت دست اندرکاران روابط خارجی را به دقت تحت کنترل داشته باشد تا ایران در مجامع بین المللی دچار مشکل نشود. در چنین صورتی است که باید دست دیپلمات باز باشد و از آزادی عمل برخوردار باشد و نظام نیز حاشیه اشتباه را تا حدودی در حیطه کاری دیپلماتهایش را بپذیرد.

نکته ماهوی دیگر در خصوص روابط خارجی دولت آینده صداقت و شفافیت است. ما باید به این نکته توجه کنیم که دنیا به طور معمول از ابهام می گریزد. ابهام یکی از عوامل ایجاد ترس است. هر طرف معامله­ای در صورت احساس ابهام، از معامله فاصله می­گیرد. معتقدم که صداقت عنصر بسیار موثری در ارتباطات بین المللی ایران خواهد بود و غفلت از آن مخرب است و زمینه تبلیغات غیر واقعی جهانی را افزایش می دهد. اگر دقت کنیم امریکا آنگاه که می خواهد جامعه بین المللی را علیه ما بر انگیزد به ابهام افکنی و مآلا ترویج ایران هراسی دامن می زند.

گاه به شکلی عامیانه تصور می­شود که سیاست خارجی یعنی نیرنگ، در حالی­ که چنین نیست و بخش اعظمی از روابط خارجی را به ویژه امور بحرانی و حساس را می توان با عنصر صداقت و صراحت سامان داد. شاید نیرنگ به موارد بسیار اندک و استثنایی و فقط برای مقابله با نیرنگ محدود می شود.

ماهیت اختلافات ایران و امریکابرخی ماهیت امریکا را مانع اصلی روابط ایران وامریکا می دانند. در این باره باید عرض کنم که تاویل شبه فلسفی از ماهیت امریکا هم قابل خدشه است و هم دست نظام را می بندد و ما را دچار تناقض می کند. بردن این موضوع به ساحتی معرفتی، ابهام و اختلاف را افزون می کند و ما را دچار تناقض می کند چرا که چنین ادعاهایی در مورد اروپا و روسیه نیز صدق می کند. وانگهی در موضوع عراق و دیگر موضوعات مگر با امریکا مذاکره نداشته ایم. البته اختلافات ما عمق عقیدتی و تاریخی (ایدئولوژیک/ هیستوریک) دارد و البته ما از ارزش هایمان نباید دست برداریم به ویژه ارزش های دینی مان. ولی این به مفهوم عدم مذاکره بر سر موضوعات خاص و در حدود ارزش ها و منافع ملی مان نیست. به نظر من امریکا حاضر است به خاطر منافعش از ایدئوهیستوریسم دست بردارد. در جاهایی بین منافع استراتژیک دو کشور به دلیل داشتن رقبای مشابه شباهت و همسویی وجود دارد. مساله اصلی ایران و امریکا، اسراییل است که باید سعی کنیم از مکانیسم تعویق استفاده کنیم که کاملا به نفع ماست.

جالب توجه است که اگر با نگاهی عمیقا غیر ارزشی به قضایا نگاه شود مشاهده می کنیم که اختلافات عقیدتی برای ایران سودمند بوده است و نفوذ ما را افزایش داده است. مثل عراق و لبنان. اتفاقا همین نکته است که اعراب را نگران کرده است. اعراب بدگمان چنین پنداری در باره ایران دارند و معتقدند که ایده آل ها در خدمت منافع ملی ایران عمل کرده است. اعراب از این نگرانند که در مورد پاکستان و افغانستان هم چنین چیزی تکرار شود. اعراب سعی می کنند از دوستی با امریکا منافعی کسب کنند و ایران از طریق دشمنی. به نظر می آید که ایران موفق تر بوده است.چرا که بر نیروهای توده ای و فرهنگ منطقه تاکید کرده است.شعار تغییر اوباماامریکا به شکل روزافزونی دچار دردسر شده و هزینه های مادی و معنوی رفتارهایش در گذشته بتدریج ضرورت تغییر جدی را فراهم کرده است. تغییر جامعه امریکا و تغییرات اجتماعی آن به معنی تغییر سیاست ها ی آن نیست. اینکه چقدر نظام سیاسی بتواند این تغییرات را وارد چرخه سیاستگذاری کند محل بحث است. اوباما نماد ناقص و نورسی از این گرایش به تغییر است. همه چیز بستگی به تفوق شخصی وی در آینده دارد هر قدر موفق عمل کند و شخصیت کاریزمایی پیدا کند این تغییرات بیشتر نمود خواهد یافت. امریکا از درون متحول شده ولی به معنی این نیست که شعار تغییر آقای اوباما معطوف به این تحول ساختاری درونی باشد. برای این تغییرات زمان طولانی تری باید انتظار کشید. اما این مساله را با مذاکره نباید خلط کرد. اینکه برای مذاکره (به خصوص در مواردی چون مساله طالبان) ضرورتا باید منتظر این تغییرات باشیم موضوع دیگری است. مذاکره در موارد خاص با دستور کاری خاص مشکلی ندارد. آنجایی که مذاکره و رابطه به جلوگیری از منازعه دیوانه وار نظامیان افسار گسیخته منجر شود بلا اشکال است اما و هزار اما، ماهیت روابط بین الملل به گونه ایست که گاه این رابطه و مذاکره خود می تواند باعث تشدید منازعه شود. به طریقی متناقض نما رابطه و مذاکره مانع حمله امریکا به بسیاری از کشورها نشده است!

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

این طیف از نامزدی اسلامگرا در سخنرانی ها و بیانیه های انتخاباتی بیشترین انتقادات را متوجه اقدامات دولت و خاندان این کشور می کنند و این مساله پیش از شروع رقابت های نامزد با بازداشت و متهم کردن دو تن از آنان به اهانت به مقام امیر و خاندان حاکم همراه شد. نکته جالب توجه و متفاوت اینکه این نامزدها در فرصت های مختلف با سواستفاده از موقعیت کشور، نمایندگان شیعه را مخالف دولت و خاندان جلوه می دهند که برخوردهای دوگانه ای از سوی رسانه ها را در حوادث گذشته شاهد بودیم. برخی از این طیف نامزدهای اسلامگرا به دنبال روال سابق انتخابات های گذشته تصمیم خود را برای تحریم رای دادن به زنان تاکید کردند. گروههای لیبرال و مستقل نیز که طیفی دیگر از نامزدها را تشکیل می دهند و در دوره گذشته انتخابات، اقلیت مجلس را در اختیار داشتند، در مناطق 2 و 3 به رقابت با دیگر نامزدهای اسلامگرا و برخی از شیعیان می پردازند. در این میان، شیعیان که سی درصد جمعیت کویت را تشکیل می دهند، همواره 3 تا 5 کرسی مجلس را در اختیار داشته اند. از این رو با توجه به تجمع اکثریت شیعیان منطقه یک حوزه انتخابی (پایتخت) در این انتخابات نیز سران گروههای شیعه به نمایندگی از شیعیان رقابت خود را سعی کرده اند با ایجاد ائتلاف آغاز کنند. ائتلاف بین "احمد لاری و عدنان عبدالصمد " با "یوسف زلزله " که برای نخستین بار است صورت می گیرد بسیار قابل توجه بوده است و گفته شده که آن دو نماینده قصد داشته اند دیگر نامزدهای شیعه را به ائتلافی واحد دعوت کنند اما تلاش ها تا به حال نتیجه ای نداده است. طیف دیگر از شیعیان با ائتلافی به ریاست "صالح عاشور " فعالیت خود را آغاز کرده اند و شماری دیگر همچون "حسین القلاف " و "عبدالمحسن جمال " و از جمله "حسن جوهر " که دارای جایگاه مردمی بیشتری است با یکدیگر به رقابت خواهند پرداخت. گفته می شود، بدنبال اعتراض های مختلف اسلامگراها که در برخی مواقع به دلایل واهی دست به استیضاح وزرا و نخست وزیر می زنند و وضعیت کشور را متشنج می کنند، دولت و خاندان این کشور به سمت شیعیان این کشور سوق داده شده اند و انتخاب یکی از اعضای شیعه شورای شهر که گرایشاتی حزب اللهی دارد، در دولت این کشور مسئولیت دو وزارتخانه را برعهده داشته و دوره موفقیت آمیزی را در سمت خود ایفا کرده است. در همین حال، انتخابات مجلس کویت به دلیل آغاز شدن با بازداشت دو نامزدهای اسلامگرا از سوی سازمان امنیت که با اعتراضات شدید علاقه مندان آنان همراه بود، در فضایی متشنج فعالیت خود را آغاز کرده است و نتیجه این انتخابات روند فعالیت دولت جدید را که پس از دو هفته از انتخاب نمایندگان، تشکیل خواهد شد. از سوی دیگر، مطبوعات که در انتخابات های گذشته سهم ویژه ای در معرفی نامزدها داشته اند، امروزه با افزایش استفاده از اینترنت وپخش مستقیم مراسم های انتخاباتی بر روی آن سهم تبلیغاتی اینترنت رشد یافته است. بخش اعظمی از گروهها و جنبش های سیاسی نیز از سال 2006 با تاسیس شبکه های تلفزیونی سهم زیادی در جلب آرای مردم به سوی نامزدهای خود دارند. موسسه پژوهشی بین المللی اپسوس که یک شرکت فرانسوی است، با نظر سنجی که در سطح کشور کویت انجام داده است اعلام کرد که بیش از 73 درصد از مردم در این دوره از انتخابات شرکت خواهند کرد و 13 درصد نیز تاکنون تصمیمی نگرفته اند. گفتنی است، مجلس کویت دارای 50 عضو است که از طریق مردم انتخاب شده و 16 عضو کابینه نیز دارای حق رای در مجلس این کشور هستند. نمایندگان مردم برای دوره ای 4 ساله انتخاب می شوند و برخلاف دیگر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس انتخابات علاوه بر مردان با حضور زنان برگزار می شود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،