اخبار | تکنولوژی | آموزش | طراحی سایت و سئو

هدف درازمدت و کلان آمریکا این است که با ورود به حیاط خلوت روسیه و حضور در منطقه از شکل گیری پیمان‎ها و اتحاد‎های نظامی با‎ ترکیب‎های متفاوتی از ایران، روسیه، هند و چین و برخی دولت‎های آسیای مرکزی جلوگیری نماید. از طرفی واشنگتن در تلاش است با استفاده از این منطقه نظم سیاسی مطلوب خود را پی گیری کند. اما به این نکته نیز باید اشاره کرد که با توجه به نگرش‎های خاص کرملین و منافع آن در اوراسیا و دغدغه‎های امنیتی (هم چون تجزیه طلبی، افراط گری، ‎تروریسم و غیره) و اقتصادی، مسکو نیازمند همکاری با آمریکا است اما اختلافات اساسی در زمینه‎های مختلف، جدی‎ترین مانع در جهت گسترش روابط به شمار می رود. در مورد منافع روسیه در اوراسیا باید اشاره کرد که کرملین با استفاده از نفوذ سنتی خود و شرکت‎های نفتی قدرتمندش در پی تأمین منافع اقتصادی خود است و با حمایت از دولت‎های اقتدار گرا تلاش می کند حضور اقتصادی خود را تداوم ببخشد. به هر حال در مورد روابط واشنگتن و کرملین دو نکته را باید از یکدیگر تفکیک کرد. نکته اول منافع و نگرش‎های متفاوت و نکته دیگر دغدغه‎ها و نگرانی‎های امنیتی مشترک دو طرف است. این امر جایگاه روسیه و آمریکا را در معاهدات امنیتی و نظامی مشخص می‎کند. همین امر روابط و همکاری میان دو کشور را سخت تر کرده اما غیر ممکن نساخته است. به همین دلیل زمینه‎های همکاری در عرصه‎های مختلف به رغم تمامی رقابت‎ها و اختلاف منافع و عقاید و استراتژی‎های کلان، هم چنان وجود دارد. نگرش و اهداف روسیه روسیه فهم چندان درستی نسبت به سیاست‎های آمریکا در منطقه و نسبت به همسایگانش ندارد. برای قرن‎ها روسیه به اوکراین هم چون برادر کوچک تر نگاه می کرد. روسیه تلاش بسیاری برای استقلال و توسعه زبان و فرهنگ اوکراین انجام داد. اما نخبگان روسی برداشت غلطی نسبت به فرهنگ و منافع طبقه حاکم اوکراین دارند. نخبگان روسی عمیقاً معتقدند که همسایگانشان باید نسبت به نفوذ و حضور روسیه در کشورهایشان متشکر باشند. علت این سپاس گذاری به دلیل "رسالت متمدن سازی " روسیه در این کشورها و دستاوردهای تاریخی اش از قبیل دفاع از گرجستان در برابر‎ ترک‎ها در اواخر قرن 18 و حمایت از اوکراین در برابر لهستانی‎ها در قرن 17 است؛ که اگر نه حیاتی بلکه مهم تلقی می گردد. به همین دلیل امروزه نگرانی‎های جدی ای در مورد حمایت از جدایی طلبان در "ترنس دنیستر "، آبخازیا، اوستیای جنوبی و قره باغ از سوی روسیه به دلیل همین تفکر وجود دارد(1). از طرفی اغلب آمریکایی‎ها احساس می کنند نخبگان و سیاست گذاران کرملین معتقدند آمریکا هیچ گونه منفعت خاصی در CIS (کشورهای مشترک المنافع) ندارد. دستور کارهای سیاسی آمریکا از قبیل ارتقای دموکراسی و ایجاد پایگاه‎های نظامی برای مبارزه علیه‎ تروریسم به راحتی در این تفکر نادیده گرفته می شود. روسیه اعلام کرده خواهان ثبات در فضای پس از شوروی است. پوتین ادعا می کند کشورش تفکرات خود را تغییر نداده بلکه خواهان ثبات بدون نقض قوانین است. اما مسکو سیاست‎هایی را علیه دولت‎هایی که مطلوبش نیستند (از قبیل اوکراین) به اجرا می گذارد و از سوی دیگر دولت‎هایی که اقتدار گرا و ناقض قوانین هستند (همچون ‎ترکمنستان، بلاروس و ازبکستان) مورد حمایت جدی روسیه قرار می گیرند. اهداف نظامی روسیه در کشورهای CSTO – بلوک نظامیCIS – شامل کنترل مشترک مرزها و فضای هوایی این کشورها است. هم چنین روسیه نیروهای عکس العمل مشترک سریع را برای مبارزه با‎تروریسم ایجاد کرده و پایگاه‎هایی در قرقیزستان، ازبکستان، تاجیکستان(2) و ارمنستان نیز در این راستا در اختیار دارد. از طرف دیگر روسیه از نیروهای جدایی طلب همچون‎ ترنس دنیستر، آبخازیا، اوستیای شمالی و قره باغ حمایت می کند. هدف این حمایت‎ها ریشه در خواست روسیه برای ایجاد دولت‎های ضعیف پس از دوران شوروی در مولداوی، گرجستان و آذربایجان و البته حضور نظامی و تسلط در این منطقه است. اما روسیه این را در نظر نمی گیرد که جدایی طلبان ممکن است قسم خورده‎هایی دو جانبه باشند. از طرفی روسیه نسبت به هر گونه تلاشی جهت تقویت نظامی چچن، دیگر گروه‎های قفقاز شمالی، تاتار، FENNO-UGRIC یا ملی گرایی یاکوت که در قلمرو روسیه وجود دارد، تعصب شدیدی دارد. به عبارت دیگر این‎ها کسانی هستند که در خانه ای شیشه ای زندگی می کنند و نباید کسی از دور به آنان سنگ بزند. از طرفی نگاه روسیه به خودش به طور دقیق و درستی بر پایه موتور اقتصادی CIS استوار است. قیمت‎های بالای انرژی اغلب با تخفیف به همسایگان عرضه می شود. هم چنین لابی‎هایی برای فضای اقتصادی مشترک(CES)، یک منطقه تجاری آزاد و بازار مشترک برای روسیه، اوکراین، بلاروس و قزاقستان در جریان است. اما در همین رابطه روسیه معتقد است برقراری ارز مشترک برای این منطقه بسیار زود است و همچنین با الحاق این دسته از کشورها به WTO نیز مخالفت می کند. منفعت اصلی روسیه در منطقه، در حوزه انرژی است. روسیه به دنبال تضمین مشارکت شرکت‎هایش در استخراج منابع انرژی منطقه و حمل و نقل نفت و گاز به بازارهای جهانی است. شرکت‎های روسی سرمایه گذاری‎های گسترده ای در زمینه انرژی در اوراسیا داشته است که از آن جمله می توان به توسعه میادین نفت قزاق و گاز ازبک برای تولید برق در تاجیکستان اشاره کرد. البته تلاش‎هایی هم که برای متنوع سازی انرژی از طرف غرب صورت گرفته اساساً چندان مثمر ثمر نبوده است. آسیای مرکزی و قفقاز یک منبع کارگر ارزان قیمت هم برای بخش خصوصی و هم برای بخش دولتی روسیه است. با توجه به گرایش های فعلی جمعیت شناختی در روسیه، حکومت پوتین به درستی درک کرده که ورود مهاجرین خارجی برای حفظ جریان اقتصادی کشور ضروری خواهد بود. از طرفی این نکته را نیز فهمیده که برای مهاجرین گرفتن اقامت بسیار مهم است، به همین دلیل امکان شهروندی را در سال 2005 تسهیل ساخت(3). یک عنصر مهم در سیاست آسیای مرکزی روسیه حمایت از نژاد روس در منطقه است. این امر امروزه بسیار مورد توجه سیاست مداران روسی است. در اوایل دهه 90 تعداد نژادهای روسی که در جمهوری‎های آسیای مرکزی زندگی می کردند حدود 20 میلیون بود که تا سال 2005 به 6 میلیون کاهش یافت. در این زمینه روسیه تلاش بسیاری برای ارتباط با این کشورها برای حمایت از حقوق نژاد روسی به عمل آورده است. اما یکی از نگرانی‎های روسیه که بارها توسط مقامات نیز اظهار گردیده جلوگیری از تغییر رژیم در کشورهای منطقه در قالب انقلاب‎های رنگی است. وقوع انقلاب‎های رنگی در گرجستان، اوکراین و قرقیزستان، روسیه را در مورد فعالیت‎های آمریکا در منطقه بسیار مظنون ساخته و به همین علت خواهان محدود کردن نفوذ آمریکا در منطقه است. از تهدیدات جدی ای که منافع روسیه را تهدید می‎کند، ترانزیت مواد مخدر و سلاح‎های کوچک از منطقه آسیای مرکزی و قفقاز است که بسیاری از این مواد و تسلیحات نیز به روسیه حمل می گردد. نکته دیگر وجود جریان‎های افراطی در کل منطقه است که می تواند روی گروه‎های اسلامی و دیگر گروه‎های افراطی در روسیه تأثیر منفی بگذارد. برای رفع اساسی این تهدیدات روسیه نیازمند دولت‎های باثبات در منطقه است تا از این طریق یک امنیت پایدار را تجربه کند؛ به همین دلیل بیش از پیش نیازمند روابط حسنه با دیگر بازیگران اصلی در منطقه است تا بتواند مشکلات امنیتی خود را تأمین کند. آخرین و مهم ترین نکته در بخش معاهدات امنیتی و نظامی، تلاش کرملین برای حفظ تسلط در کشورهای منطقه و هم چنین تأمین منافع اقتصادی و سیاسی و البته جلوگیری از نفوذ دیگر قدرت‎ها در منطقه است. نگرش و اهداف واشنگتن جنگ سرد هم چنان اثرات خود را بر روی واشنگتن نیز حفظ کرده است. به رغم دوری مقامات کرملین از نگرش‎های شوروی سابق و به رغم کاهش توانایی‎های روسیه نسبت به گذشته، هم چنان نگاه آمریکا به روسیه نگاهی ملهم از دوران جنگ سرد است. به همین دلیل رؤیای انحلال روسیه هم چنان در نظر بسیاری از تحلیل گران آمریکایی وجود دارد. آنان به تمسخر بیان می کنند که "ما عاشق روسیه هستیم و به همین دلیل چند تا از آن می خواهیم ". این خواست که مبتنی بر تجزیه روسیه است نمی تواند خطر آشوبی که در نتیجه فروپاشی روسیه هسته ای امکان بروز دارد را مد نظر قرار دهد. این تجزیه به راحتی می تواند از منطقه بالتیک تا اقیانوس آرام، از قطب شمال تا دریای سیاه و البته به بقیه جهان نیز سرایت کند. اگر روسیه فرو بپاشد چرخه‎های اسلام گرایی افراطی فعال‎تر شده و شعله‎های جدایی طلبی در قفقاز شمالی شعله ور می گردد. از طرفی سلاح‎های هسته ای ممکن است در دستان شورشیان و یاغیان بیافتد. افراط گرایان و عناصر جنایی در حال حاضر به طور وسیعی در شمال قفقاز حضور دارند که در اثر چنین اتفاقی گسترش بیشتری خواهند یافت؛ و این امر اصلاً در راستای منافع آمریکا نیست(4). قاچاق مواد مخدر از طریق آسیای مرکزی نگرانی‎های آمریکا را افزایش داده است. در همین زمینه واشنگتن از حافظان مرزی تاجیک و نیروهای ضد مواد مخدر حمایت می کند. اما‎ ترانزیت مواد از طریق آسیای مرکزی آن قدری که روسیه و چین را تحت تأثیر قرار می دهد، آمریکا را متأثر نخواهد کرد. به همین دلیل مقامات امنیتی و دفاعی روسیه از آمریکا به دلیل آن چه "تلاش‎های ناکافی " در مبارزه با‎ترانزیت و تجارت مواد مخدر در منطقه می نامند انتقاد می کنند و اعلام کرده اند که آمریکا عمداً در راه حل مشکل مواد مخدر آسیای مرکزی، روسیه را یاری نمی کند. نکته مهمی که بسیاری از تحلیل گران هم چون "جولیا نانای " بدان اشاره می کنند این است که اساساً حضور آمریکا در اوراسیا برای تأمین منافع اقتصادی گسترده و یا تأمین منافع انرژی نیست. به عنوان مثال تولید نفت در قزاقستان، که در حال حاضر یکی از بزرگ‎ترین تولید کننده‎های انرژی در منطقه به شمار می رود، حدود 1 میلیون بشکه در روز است که زیر 1 درصد تولید جهانی انرژی است. از طرفی کشورهایی هم چون قرقیزستان، ازبکستان و تاجیکستان نیز منافع بسیار اندکی برای آمریکا در زمینه تجارت دارند. به همین دلیل نمی توان چندان انتظار متنوع سازی در زمینه انرژی و یا کسب منافع عظیم تجاری را داشت. به همین دلیل مهم‎ترین علت حضور آمریکا اهمیت استراتژیکی و ژئوپلیتیکی اوراسیا است. در همین زمینه برژینسکی در کتاب "یک استراتژی برای اورآسیا " اهداف آمریکا برای حضور در منطقه را چنین بر می شمرد: 1- هدف کوتاه مدت یا 5 ساله: تثبیت تکثرگرائی ژئوپولیتیکی رایج در صحنه اورآسیا. این استراتژی یک مانور سیاسی در جهت جلوگیری از پیدایش ائتلافی خصومت آمیز است که بتواند پیش تازی آمریکا را به چالش بگیرد. 2- هدف میان مدت یا 20 ساله: جستجوی شرکای سازگار استراتژیک تا رهبری آمریکا در تأمین امنیت دلخواه از طریق هم کاری در دو سوی اورآسیا شکل گیرد. 3- هدف درازمدت: ایجاد هسته جهانی مسئولیت و اشتراک سیاسی به نحوی که هیچ قدرتی توان رقابت چالش انگیز با آمریکا را نداشته باشد. براساس آنچه برژینسکی در کتاب خود آورده، به عنوان مثال آمریکا از حضور در گرجستان تنها به دنبال تأمین انتقال نفت و یا مبارزه با ‎تروریسم نیست بلکه هدف درازمدت و کلان آمریکا این است که با ورود به حیاط خلوت روسیه و حضور در منطقه از شکل گیری پیمان‎ها و اتحاد‎های نظامی با حضور ایران، روسیه، هند و چین و برخی دولت‎های آسیای مرکزی جلوگیری نماید. نظریه قلب زمین (هارتلند) مکیندر نیز هنوز اعتبار دارد و آمریکا می داند تنها در صورت حضور در این منطقه است که می تواند با آرامش به پی ریزی نظم مورد نظر خود در جهان بپردازد. در همین راستا است که آمریکا در منطقه به دنبال ایجاد پایگاه‎های نظامی است. از جمله این پایگاه‎ها می توان به پایگاه نظامی آمریکا در مرز غربی چین مخصوصاً نزدیک منطقه خودمختار ژین جیانگ - ایغور و هم چنین حفظ دسترسی به افغانستان در شکل پایگاه‎های نظامی هوایی (در قرقیزستان و حتی اخیراً در ازبکستان) و سرزمینی (از تاجیکستان و‎ ترکمنستان) است. نکته دیگر در مورد سیاست‎های واشنگتن در منطقه استفاده از ابزار کمک‎های اقتصادی و مالی در جهت تأمین منافع سیاسی است. آمریکا 20 میلیون دلار کمک را در سال 2004 برای تنبیه تاشکند قطع کرد و رایس نیز اعلام کرد کشورش کمک‎های بسیاری را در صورت رعایت حاکمیت قانون و برداشتن موانع مرزی بر سر راه تجارت اعطا خواهد داد. از این طریق آمریکا بهتر خواهد توانست منافع خود را در جهت تغییر رفتار کشورهای منطقه دنبال کند. البته یکی از مناطقی که آمریکا از بی ثباتی سیاسی در آن جا چندان نگران نیست، اوراسیا است و به همین دلیل فرایند دموکراسی سازی را با قدرت در آن جا دنبال می کند و از عواقب بی ثبات ساز آن نیز نگرانی چندانی ندارد(5). در همین زمینه است که اهمیت نسبی شراکت انرژی با آستانا مانع پی گیری جدی برای ایجاد یک حکومت دموکراتیک در این کشور می گردد. معاهدات امنیتی - نظامی با توجه به نگرش‎ها و منافع متفاوت و بعضاً متضاد آمریکا و روسیه در اوراسیا، هر کدام از این دو کشور نگاه خاص خود را نسبت به معاهدات امنیتی و نظامی در منطقه دارند. این نگرش‎های متفاوت که هر کدام در منطقه و نسبت به همسایگانشان دارند جهت دهنده اصلی سیاست‎های آنان نسبت به معاهدات امنیتی و نظامی است. به عبارت دیگر با توجه دقیق‎تر به اهداف هر دو کشور می توان متوجه شد که چه سیاست‎ها و اهدافی را در ارتباط با معاهدات امنیتی و نظامی در پیش خواهند گرفت. هسته‎های اولیه امنیت اروپایی و اوراسیایی انواع معاهداتی هستند که با معاهده 1975 هلسینکی آغاز شدند و در مسکو در سال 1991 گسترش یافتند. این معاهدات عبارتند از معاهده 1987 واشنگتن در مورد نیروهای هسته ای میانجی در اروپا (INF)، معاهده 1990 پاریس در مورد نیروهای متعارف در اروپا (CFE) که در سال 1999 نیز گسترش یافت و معاهدات پاریس و روم بین ناتو و روسیه در سال های 1997 و 2002. به هر حال اگر نه همه بلکه بیشتر آن‎ها در حال کم رنگ شدن و نابودی قرار دارند. در سال 2005 وزیر دفاع روسیه "سرگئی ایوانف " به وزیر دفاع آمریکا "دونالد رامسفلد " اعلام کرد روسیه قصد انصراف از INF را دارد. اگر چه وی کار جدی ای در این زمینه انجام نداد، اما یک مقام رده پایین‎تر در اوایل سال 2006 آشکارا دوباره این ادعا را تکرار کرد. از طرفی ایوانف امروزه بیان می کند که روسیه ممکن است از CFE انصراف دهد(6). روسیه ادعا می کند عدم ورود دولت‎های بالتیک برای تصویب این معاهده باعث می شود بالتیک به یک "منطقه خاکستری " – از لحاظ تهدیداتی که مورد توجه روسیه است – تبدیل گردد و البته از طرفی نیز اعلام می کند ناتو به سختی توان مقابله با تهدیدات فعلی در اوراسیا را دارد. البته غرب نیز در کنفرانس سازمان امنیت و همکاری در اروپا (استانبول، 1999) بیان کرد زمانی که روسیه نیروهایش را از مولداوی و گرجستان عقب بکشد، ملل بالتیک باید این معاهده را به تصویب برسانند. روسیه در این مقطع زمانی هم از خروج نیروهایش از مولداوی و گرجستان و هم از پذیرش هرگونه تعهد سیاسی و حقوقی که باید انجام گردد امتناع کرد و بدین ترتیب هرگونه توافقی به بن بست رسید. به علاوه تلاش‎های روسیه برای انصراف از معاهدات INF و CFE نشانگر ‎ترس از این نکته است که فشار سیاسی و نظامی غرب برای عضویت دولت‎های شوروی سابق در ناتو و یا اتحادیه اروپا در راستای ایجاد اصلاحات دموکراتیزاسیون در روسیه و یا هر جای دیگر در دولت‎های CIS است که مسکو در آن جا از حکومت‎های اقتدار گرای سلطنتی حمایت می کند و منافع جدی ای دارد(7). از زمانی که روسیه رقابت نظامی با آمریکا و حتی ناتو را در توان خود نمی بیند و هم چنین منافع اش در CIS مورد تهدید است، مباحثی حول استفاده از سلاح‎های هسته ای استراتژیک را برای زدن ضربه اول مطرح کرده است. به واقع روسیه در گذشته بی جهت چتر هسته ای اش را بر روی CIS گسترش داده بود در حالی که هیچ کدام از این دولت‎ها از روسیه چنین درخواستی نکرده بودند. اما این چنین برنامه ریزی که به درستی شکل گرفته می تواند اوج یک تصمیم منطقی باشد، اگر مسکو از این دو معاهده موازی یعنی کنترل تسلیحات و امنیت در اروپا انصراف دهد و از منافعش در امنیت اروپا صرف نظر کند. نکته عجیب آن که در واقع امنیت روسیه به محدودیت‎های تحمیلی که توسط اعضای ناتو و هم چنین واشنگتن ایجاد شده، بستگی دارد. به علاوه این وابستگی ‎ها به دلیل کمک‎های مالی ای که از طریق NUNN- LUGAR ACT یا برنامه کاهش تهدیدات جامع برای به دست آوردن کنترل بر ذخایر سلاح‎های شیمیایی، بیولوژیکی و هسته ای به دست می آید، تشدید گردیده است. بدون وجود این منابع مالی بازسازی‎های اخیر در نیروهای مسلح روسیه به طور جدی با مانع مواجه می شد به این دلیل که حداقل برخی از آن منابع مالی باید با حفظ یا تخریب سلاح‎های شیمیایی، بیولوژیکی و هسته ای تاریخ گذشته به دست بیاید. مسکو هم چنین به غرب، خصوصاً به آمریکا برای مبارزه علیه‎تروریسم و افراط گرایی و یا هسته ای شدن کره شمالی نیاز دارد. بنابراین این تلاش‎ها برای انصراف از معاهدات مطرح اشتباه است حتی اگر چه حق قانونی مسکو برای انصراف از این معاهدات قابل کتمان نیست. اما اگر واقعاً روسیه به تلاش‎های خود برای انصراف از معاهدات و یا تضعیف آنان ادامه دهد به چه میزان به اهداف خود نزدیک خواهد شد و یا این امر چه تأثیر جدی ای بر امنیت اروپا و اوراسیا خواهد داشت؟ به هر حال تا سال جاری و تغییر دولت‎ها در آمریکا و روسیه، همکاری خاصی برای کاهش سلاح‎های هسته ای استراتژیک، محدود کردن عملیات‎های نظامی ضد ثبات، توسعه مشترک موشک‎های دفاعی بالستیک و تقویت شفافیت با در نظر گرفتن سلاح‎های هسته ای تاکتیکی میان دو طرف صورت نگرفت. البته اکنون فرصت‎هایی در کوتاه مدت برای همکاری در حوزه‎هایی هم چون برنامه کاهش تهدیدات دو جانبه، منع گسترش سلاح‎های هسته ای طرف ثالث و همکاری نظامی دو جانبه به چشم می خورد. نکته جالب در زمینه معاهدات نظامی بین روسیه و آمریکا آن است که بهبود نسبی در روابط روسیه و آمریکا باعث کاهش جنبه‎های مختلف توافقات رسمی دو جانبه برای کاهش ذخایر استراتژیک کشورها گردیده است. از طرفی و به رغم برخی منافع روسیه در مذاکرات در مورد دیگر توافقات کنترل تسلیحاتی، دولت بوش بارها اعلام کرد این معاهدات کنترل تسلیحاتی استراتژیکی جامع با نیاز‎های جامعه امروز مناسب نیست.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

انواع روش های دیتای ماهواره ای:

اینترنت آفلاین

در سراسر دنیا افراد مختلف از اینترنت ماهواره ای آنلاین در حال استفاده هستند و در حال دانلود فایلهای مختلف هستند و ماهواره برای آنها فایلها را ارسال میکند تا دریافت کنند. در این روش شما هم می توانید از فرصت استفاده کنید و فایل هایی که آنها در حال دریافت هستند را دریافت کنید. برای اینکار شما احتیاج به سخت افزار اینترنت آنلاین یکطرفه دارید و برای دانلود هیچ هزینه ای پرداخت نمی کنید.

اینترنت یکطرفه

این روش به این دلیل یکطرفه نامیده می شود که شما از طریق دیش خود فقط دریافت اطلاعات دارید و ارسال اطلاعات شما از طریق خط تلفن یا ADSL و یا ... انجام می شود. در این روش شما علاوه بر خرید تجهیزات اینترنت یکطرفه باید ماهیانه هزینه ای به شرکت تهیه کننده اینترنت ماهواره ای بپردازید که بسته به سرویس شما این هزینه ها متغییر می باشد.

اینترنت دو طرفه

در این نوع از اینترنت ماهواره ای دریافت و ارسال اطلاعات از طریق دیش انجام می شود به این صورت که اطلاعات شما از طریق LNB مخصوص دریافت می شود و اطلاعات شما از طریق دستگاهی به نام Transmiter به ماهواره ارسال می شود در این روش قیمت تجهیزات سخت افزاری و نیز هزینه های ماهیانه نسبت به روش اول بسیار گران تر است.برای دریافت اینترنت یک طرفه از طریق ماهواره شما علاوه بر داشتن DVB Card نیاز به دیش و ال ان بی دارید.نرم افزار های لازم برای اینترنت ماهواره ای

نرم افزار های دانلود آفلاین

پس از نصب درایور های کارت نوبت به نصب نرم افزار های دانلود آفلاین می رسد یکی از بهترین نرم افزار ها SkyGrabber می باشد که شما ابتدا در منوی main گزینه option کارت خود را معرفی می کنید مثلا SkyStar2 و ok را میزنید سپس در نوار بالا زیر منو ها Provider را مشخص می کنید به عنوان مثال OpenSky را انتخاب می کنیم . دیش شما بایستی روی ماهواره سرویس دهنده opensky باشد یعنی باید بطرف ماهواره EuteleSat W3 تنظیم باشد سپس دکمه شبیه play را که همان Statr Grabbing است را کلیک کنید مشاهده می کنید که لیست فایلهای در حال دانلود در قسمت زیرین دیده می شود وقتی که در صد دانلود رسید به 100 فایل از لیست حذف می شود یعنی این فایل دریافت شده است و می توانید از آن استفاده کنید. به شاخه ای که skyGrabber را نصب کرده اید بروید آنجا شاخه ای به نام ok وجود دارد آن را باز کنید فایل های دانلود شده شما آنجاست که بر اساس نوع فایل در پوشه های مختلف قرار گرفته است.

در اسکای گرابر در منوی Filters می توانید هر آنچه را که دوست دارید دانلود کنید و از دانلود فایل هایی که باب طبع شما نیست خودداری کنید به عنوان مثال اگر فقط مایلید e-book دانلود کنید کافیست پسوند فایلهای دانلودی را pdf انتخاب کنید و یا اگر از موسیقی متنفرید میتوانید تیک MP3 را بردارید تا mp3 دانلود نشود. سرعت دانلود شما 2 الی 4 مگا بایت در ثانیه است.

نرم افزار های اینترنت یکطرفه

برای داشتن اینترنت یک طرفه نرم افزار خاصی نیاز نیست بلکه بایستی یک سری تنظیمات نرم افزاری انجام دهید. روش های مختلفی برای اتصال به اینترنت وجود دارد که ما به یکی از این روش ها می پردازیم.

فرض بر این است که شما سرویس بیسیک OpenSky را خریداری کرده اید و دیش شما اکنون روی ماهواره EuteleSat W3 دقیقا تنظیم است برای این کار پس از دادن مک آدرس کارت خود به اپن اسکای و نیز پرداخت هزینه آنمی باشد اکانت شما پس از چند دقیقه فعال می شود. حال بایستی یک اکانت VPN بسازید و یوزر نیم و پسوردی که opensky به شما داده است را وارد کنید در قسمت آی پی نیز آی پی که pensky به شما داده است را وارد کنید ( آموزش ساخت VPN را میتوانید در بخش دانلودها بصورت فایل PDF دریافت کنید) .اول با Dial Up به اینترنت کانکت شوید وقتی کاملا کانکت شدید با vpn که ساختید کانکت شوید.

سپس یک فایل حجیم از اینترنت دانلود کنید ، مشاهده می کنید که با سرعت 400 کیلو بیت الی 2 مگا بیت در ثانیه یعنی 50 الی 250 کیلو بایت در ثانیه از اینترنت دانلود می کنید که سرعت بالایی است. علاوه بر این سرعت بالا، اینترنت شما از این پس بدون فیلتر بوده و کلیه سایتها برای شما با سرعت بالا و بدون فیلتر باز خواهد شد. در خاتمه شرکت انزل ست با کادری مجرب اماده همکاری با شما میباشد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

منبع : روزنامه اینترنشنال هرالد تریبیون

ایالات متحده در حال بررسی همه مسیرهای تدارکاتی ممکن برای افغانستان است که از یکی از آنها احتمالاً از ایران می‌گذرد. اینترناشنال هرالد تریبیون به نقل از طراحان نظامی و مقام‌های پنتاگون که نامی از آنها نمی‌برد می‌نویسد در پی افزایش شمار کمین‌های طالبان علیه کاروان‌های تدارکاتی در تنگه خیبر پاکستان و نیز احتمال از دست رفتن پایگاه مهم آمریکا در قرقیزستان، وزارت دفاع ایالات متحده بررسی راه‌های مواصلاتی تازه را در دستور کار خود قرار داده است.به نوشته این روزنامه، ایالات متحده همچنین از آن بیم دارد که روسیه در انتقال محموله‌هایی که از طریق این کشور به ازبکستان و تاجیکستان و در نهایت به افغانستان ارسال می‌شود، محدودیت ایجاد کند.با این حال هرالدتریبیون می‌افزاید که مقام‌های آمریکایی گفته‌اند به دنبال ایجاد مسیر تدارکاتی از میان ایران نیستند و استقبال هیلاری کلینتون از حضور ایران در کنفرانس افغانستان نیز ارتباطی با این موضع ندارد. به نوشته هرالد تریبیون اما از آنجا که طراحان نظامی پنتاگون و ناتو همه مسیرهای تدارکاتی ممکن را بررسی کرده‌اند، یکی از خطوط تدارکاتی مورد بررسی آنها، مسیرهای بند چابهار در دریای عمان است، که می‌توان از طریق آن محموله‌های نیروهای ائتلاف را به غرب افغانستان رساند؛ مسیری که در نهایت به جاده‌ای که از سوی هند در افغانستان ساخته شده است متصل می‌شود. به نوشته هرالدتریبیون مسیر چابهار به غرب افغانستان از مسیری که از پاکستان می‌گذرد کوتاه‌تر و امن‌تر است.در پیوند با بررسی مسیرهای جایگزین تدارکاتی به تازگی جف مورل، معاون مطبوعاتی وزیر دفاع ایالات متحده، نیز گفته است که «در راستای برنامه‌ریزی آینده‌نگرانه، برنامه‌ریزان ما تقریبا همه مسیرهای قابل تصور برای تدارک‌رسانی به نیروهایمان در افغانستان را بررسی کرده‌اند.»جف مورل در ادامه گفت: «با این حال... آنها این کار را از نگاه امکان لجستیکی انجام داده‌اند تا از نگاه واقعیت سیاسی.»ماه گذشته میلادی ژنرال جان کرک‌داک، فرمانده نیروهای آمریکایی در اروپا و فرمانده کل ناتو طی پیشنهادی اظهار داشت مسیر تدارکاتی ایران به افغانستان می‌تواند از سوی کشورهای عضو ناتو که با ایران رابطه دارند می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد.در مصاحبه‌ای که این ژنرال آمریکایی با آسوشیتدپرس انجام داد وی تصریح کرد که ناتو با اقدام اعضای خود که به صورت جداگانه با ایران برای ارسال تدارکات به نیروهایشان وارد مذاکره شوند، مخالفتی نخواهد داشت.از سوی دیگر هیلاری کلینتون، وزیر خارجه ایالات متحده، که هفته گذشته به اروپا سفر کرده بود، در بروکسل در مصاحبه با رادیوی امریکایی ان پی آر گفته بود که«دلایل بسیاری برای علاقه ایران (به کنفرانس افغانستان) وجود دارد... از همین رو از ایرانی ها دعوت خواهد شد. بدیهی است که تصمیم به آمدن با خود آنهاست.»کنفرانس افغانستان قرار است در ۳۱ ماه مارس سال جاری میلادی در شهر لاهه هلند برگزار شود. کشورهای عضو ناتو، همسایگان افغانستان و دبیرکل سازمان ملل از جمله شرکت‌‌کنندگان در این کنفرانس بین‌المللی هستند.ایران که پیوندهای قومی، زبانی، فرهنگی و مذهبی ریشه‌داری با افغانستان دارد، در دوره‌ای که طالبان قدرت را به دست گرفت، با این گروه مناسبات بسیار تیر‌ه‌ای داشت.برپایه گزارش‌های منتشر شده و به گفته مقام‌های وقت ایران و آمریکا، تهران و واشینگتن در سرنگونی طالبان در سال ۲۰۰۱ با یکدیگر همکاری داشته‌اند.ایران و ایالات متحده پس از حملات یازده سپتامبر در کنفرانس بن درباره افغانستان شرکت داشتند. با این حال پس از آنکه دولت جرج بوش ایران را در «محور شرارت» قرار داد، میزان همکاری دو کشور در افغانستان پیشرفت محسوسی نداشت.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

آنان در اواسط قرن چهاردهم برای خود قانون وضع کردند و برابری، برادری و آزادی را اصول کار خود قرار دادند. درباره ی پیدایش فراماسونری نظرات مختلفی وجود دارد. بعضی از فراماسونرها قدمت شیوه ی خود را به حضرت آدم علیه السلام می رسانند و تمامی پیامبران و ائمه را ماسون می شمرند، گروهی دیگر دوران حضرت سلیمان را زمان پیدایش فراماسونری می دانند، اما بیشتر صاحب نظران ضمن رد این گونه افسانه پردازی ها معتقدند که نخستین فرقه فراماسونری در بین صاحبان فن معماری به وجود آمد و دوره احدُاث ساختمان های بزرگ از جمله کلیساها و کاخ ها و یعنی سال های 900 تا 1600 میلادی را دوران رشد این اجتماعات به شمار می آوردند. از بررسی آرای به دست آمده می توان نتیجه گرفت که صنعت معماری بستر رشد فراماسونری بوده است. این صنعت در قرون وسطی (سده های میانه) نسبت به سایر صنایع از ارزش والایی برخوردار بود و معماران به منظور بهره برداری از توجه قدرتمندان به صنعت مزبور، سعی داشتند از گسترش بی رویه ی صنف خود جلوگیری نمایند. آن ها اسرار و فنون معماری را از دیگران پنهان می کردند با گسترش مسیحیت و تسلط کلیسای کاتولیک، این افراد به ساختن کلیسا پرداختند و برای این منظور به سراسر اروپا سفرکردند که این امر نه تنها موجب افزایش اعتبار آن ها شد، بلکه موجبات گسترش این صنف را فراهم آورد. فراماسونرها قبل از آغاز کار در اماکن مختلف، منازلی موقتی به نام لژ برای خود می ساختند و در آن منازل به تبادل نظر می پرداختند. از آن پس آن ها همین نام را برای محل برگزاری جلسات خود برگزیدند.

در اواخر قرون وسطی، انقلاب صنعتی آغاز شد و به تدریج از قدرت کلیسای کاتولیک کاست، در نتیجه معماران و تشکیلات صنفی آن ها قدرت خود را از دست دادند، ولی فراماسونری و لژهای آن باقی ماند و از حالت صنفی به حالت سیاسی و روشنفکرانه مبدل گردید. در این زمان بیشتر اعضای لژها بورژواها، پروتستان ها و یهودیان بودند. بورژواها دهقانانی بودند که به شهرها آمدند، زندگی شهری را در پیش گرفتند و به کسب و کار و تولید و توزیع مشغول شدند. بعدها با باز شدن راههای تجاری، بویژه با کشف آمریکا، بورژواها تبدیل به ثروتمندان، و رقبایی در برابر اشراف شدند، اما چون اصل و نسب و تربیت اشرافی نداشتند، از شخصیت و حیثیت سیاسی، اجتماعی و نظامی مناسب آن دوره برخوردار نبودند. با گذشت زمان، گروه های دیگری از جمله نویسندگان، سیاستمداران و هنرمندان وارد سازمان فراماسونری شدند و از قرن 17 به بعد، لژهای فراماسونری محلی برای بحث های عقیدتی، سیاسی، هنری، ادبی و اجتماعی شد. از مهم ترین فیلسوفانی که عضو لژهای فراماسونری بودند افراد زیر قابل ذکرند: باروخ اسپینوزا (1677-1632) از یهودیان کشور هلند که به عنوان بزرگ ترین یهودی عصر جدید معرفی شده بود. 1. دیوید ریکاردو (1823-1772) یهودی انگلیسی الاصل که نظریه ی ارزش های والای مارکسیسم را عرضه کرده است. 2. امیل دورکهایم (1917-1858) از یهودیان فرانسه که منکر تقدس خداوند بود و خدا را بدون شخصیت آفریدگاری می پذیرفت. مطابق نظر وی، هر دینی شکل تغییر یافته دین قبلی است. 3. لوی برول (1939-1857) جامعه شناس یهود فرانسوی که آداب و سنن دینی را با فرضیه ی اولیسون رد کرده است. 4. هنری برگسون (1921-1859) فیلسوف یهودی که بزرگ ترین و با نفوذترین فیلسوف طرفدار اولیسون در قرن بیستم بود. 5. هربرت مارکوزه (1979-1898) یهودی آلمانی الاصل، فیلسوف آمریکایی و نویسنده ی کتاب «انسان تک ساختی» که در سال 1967 در سالن کنفرانس دانشگاه برلین، دانشجویان را مخاطب قرارداد و آن ها را به چشیدن مزه ی عشقبازی آزاد تشویق و ترغیب کرده بود. 6. ریمون آرون (1983-1905) فیلسوف یهودی، دانشمند علوم اجتماعی و استاد الهیات دانشگاه سوربن فرانسه. از تجمع افرادی که همگی به طبقه ی نو خاسته ی بورژوازی تعلق داشتند، یک جریان خاص و خط مشخص فکری ایجاد شد که تمامی ویژگی های اومانیسم (انسان مداری) را دارا بود. فراماسونرها در تمامی جریانات مهم سیاسی اروپا دخالت داشتند. در آغاز قرن 17 در انگلستان رژیم جمهوری برقرار شد و کرامول، رئیس جمهور گردید. او چارلز پادشاه انگلیس را دستگیر کرد و کشت و از آن جا که افکار و اهداف ضد فراماسونری داشت، فراماسونرها دست به کار شدند و توسط ژنرال، مونگ، فرمانده انگلیسی که خود فراماسونر و عضو لژ ادینبورگ بود، حکومت جمهوری را سرنگون کردند و بار دیگر نظام سلطنتی را برقرار نمودند. در سال 1717 چهار لژ فراماسونری «غاز»، «تاج»، «درخت سیب»، «جام انگور» متحد شدند و لژ بزرگ لندن را به وجود آوردند. اعضای این لژها در میخانه هایی به همین نام جمع می شدند. لژ فراماسونری در فرانسه توسط سازمان ماسونری انگلستان در سال 1731 در پاریس افتتاح شد و این در حالی بود که فرانسویان خود دارای لژهای ماسونری بودند که آن ها را «گراند اوریان» می نامیدند. فراماسونری جدید در سال 1733 به آلمان، در سال 1737 به هلند و پرتغال، در سال 1745 به دانمارک، در سال 1763 به ایتالیا، در سال 1771 به روسیه و در سال 1773 به سوئد وارد شد و سپس در سراسر اروپا گسترش یافت. اعضای این سازمان که در حقیقت از انگلستان اطاعت می کردند، موظف بودند ضمن پنهان داشتن اصول و شعائر خود، بشریت را از نعمت آزادی، برابری و برادری برخوردار سازند. در سال 1733 اولین سازمان فراماسونری در آمریکا در شهر بوستون به وجود آمد و مدتی بعد در فیلادلفیا و سپس در دیگر شهرهای آمریکا تشکیل شد. انتشار نخستین نشریه ی فراماسونرها در آمریکا توسط بنجامین فرانکلین صورت گرفت که از پیشگامان فراماسونری در آمریکا به شمار می رود. بعد از وی باید از جرج واشنگتن نام برد که شخصاً لژی را در ایالت ویرجینیا تأسیس کرد و مبلغ جدی این سازمان شد. سیمون بولیوار که به عنوان ناجی آمریکای لاتین معروف شده است عضو لژ آمریکا در لندن بود. وی در سال 1816 استقلال کشور ونزوئلا را اعلام کرد و سپس به گسترش لژهای فراماسونری در آمریکای لاتین پرداخت. فراماسونری ها در قرن 18 دو انقلاب فرانسه و آمریکا را رهبری کردند. تمام رهبران انقلاب فرانسه و حتی رهبران فکری آن مانند منتسکیو، ژان ژاک روسو، دالامبر، دیدرو و کندرسه، عضو لژ «گرانداوریان» پاریس بودند. رهبران دیگر انقلاب مانند دانتون، میرابو، کامنور وگارا از چهره های شاخص فراماسونری به شمار می روند. فراماسونرهای آمریکا انقلاب آمریکا را هم به پیروزی رساندند. تمام روسای جمهوری آمریکا از جرج واشنگتن تاکنون به جز کندی که کاتولیک بود و به قتل رسید عضو لژهای فراماسونری بودند. در سال 1723 آندرسن و دژاگولیه «در فرانسه» اساسنامه ای برای فراماسونری تهیه کردند که هنوز هم مورد احترام فراماسونرهاست. بدین ترتیب، تشکیلات فراماسونری از شکل صنفی و عملی به صورت یک تشکیلات سیاسی و نظری در آمد و از آن پس به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف کشورهای غربی به کار گرفته شد. از سال 1870 تا 1940 جمهوری سوم فرانسه برقرار بود. این جمهوری را فراماسونرها بعد از زوال حکومت ناپلئون به وجود آوردند و از 11 عضو حکومت، گابست، کرمیو، ژول فری، ژول سیمون، گارنیه و اردکو فراماسونر بودند. فراماسونری در خاورمیانهفراماسونری پس از سال 1730 از اروپا به آسیا وارد شد. اولین لژ به فرمان دولت انگلستان در کلکته ی هند ایجاد شد و سپس شعبات لژهای انگلیسی به ایران، مصر و ترکیه سرایت کرد. فراماسونری های فرانسوی هم بیکار ننشستند و بر گسترش لژهای خود در خاورمیانه پافشاری کردند و سرانجام با همکاری لژهای انگلیسی و فرانسه، امپراطوری مقتدر عثمانی که قرن ها اروپا را دچار وحشت کرده بود، تجزیه شد و کشورهای بسیاری از آن به وجود آمدند. در این پژوهش، به اختصار به چگونگی نفوذ لژهای فراماسونری در کشورهای مصر، سوریه، لبنان و فلسطین اشغالی می پردازیم و سپس، نفوذ فراماسونری را در ایران بررسی می کنیم. مصر به هنگام یورش ناپلئون به مصر در پایان سده ی هجدهم میلادی، شماری از فراماسونرها و از آن میان ژنرال کلبر* همراه او بودند. آن ها در سال 1798 نخستنی لژ فراماسونری را در مصر به نام «لژایزیس» بنیاد نهادند که پیرو شرق اعظم فرانسه و مقر آن در قاهره بود. در سال 1830 برخی از فراماسونرهای ایتالیایی وارد مصر شدند و یک لژ فراماسونری به شیوه ی اسکاتلندی ایجاد کردند. در سال 1845 ایتالیایی ها لژ دیگری به نام «لژ اهرام» را تأسیس کردند که توانست افراد بسیاری از فرقه های مذهبی و سازمان های مختلف را به عضویت خود درآورد. در میان این افراد شاهزاده عبدالحلیم پسر محمدعلی پاشا نیز به چشم می خورد. در سال 1867 لژهای انگلیسی در قاهره و اسکندریه شروع به فعالیت کردند و لژهای «کنکورد» و «لژ بلور» که اغلب اعضای آن ها افسران ارتش بودند، تأسیس شدند در همین زمان بسیاری از دانشمندان و اعیان مصر به عضویت فراماسونری در آمدند. در سال 1908 ادریس بیک راغب، حزب مصر جوان را پایه گذاری کرد. وی فرزند نخست وزیر اسماعیل پاشا راغب بود. ادریس راغب چهار لژ تشکیل داد که در این میان دو لژ شماره ی 43 و شماره ی 51 به نام خود او به نام های «ادریس» و «راغب» نامیده شدند.ادریس راغب سی سال ریاست فراماسونری مصر را به عهده داشت. او برای لژ بزرگ اورشلیم که خود یکی از مؤسسین آن بود، پیامی فرستاد و در آن، از دیدگاه یهودیان که ادعا می کردند برای آبادانی فلسطین و گسترش رفاه و فرهنگ آمده اند، پشتیبانی کرد و از مردم خواست در برابر واقعیت موجود تسلیم شوند! این حمایت ها براساس یکی از اصول فراماسونری صورت می گرفت که طبق آن فراماسونرهای همه ی جهان بدون توجه به ملیت و قومیت با یکدیگر برادرند. فراماسونرها در مصر در زمینه ی فرهنگی نیز فعالیت زیادی زیادی داشتند. آن ها مجله ی اللطایف (لطیفه ها) را منتشر و اخبار خود را در آن منعکس می کردند. در سال 1915 «شاهین مکاریوس» فراماسونر معروف و سردبیر مجله ی اللطایف درگذشت و فرزندش «اسکندر مکاریوس» مجله ی اللطایف المصورۀ (لطیفه های مصور) را برای چند دهه منتشر ساخت. در سال 1940 مجله ی فراماسونری دیگری به نام الایام منتشر شد که صاحب امتیاز آن «حسین شفیق المصری» بود. وی بنگاه مطبوعاتی دارالهلال را ایجاد کرد و مجله های فکاهه و الاثنین را منتشر ساخت. در این زمان یکی از فراماسونرهای معروف مصر «سعد زغلول» بود. او در سال 1924 نخست وزیر مصر و سپس رئیس مجلس گردید و بعد از آن حزب السعدی یا وفد را تأسیس کرد. او به همراه «محمد عبده» تلاش زیادی برای استقلال مصر کرد و سرانجام مصر از زیر سلطه ی عثمانی رهایی یافت. با توجه به فعالیت گسترده ی فراماسونری در مصر، در سال 1964 حکومت جمال عبدالناصر فرمان داد همه لژهای فراماسونری مصر تعطیل شوند. علت تعطیلی این لژها آن بود که امنیت مصر را مورد تهدید قرار داده بودند. فراماسونری در مصر در پوشش روتاریاگر چه لژهای فراماسونری در مصر تعطیل شد ولی باشگاه های روتاری که روند تکاپو و خواست هایشان با فراماسونری همخوانی داشت، در آن کشور جانی تازه گرفتند. باشگاه روتاری در مصر نخست در سال1929 پدید آمد و در منطقه ی 195 روتاری بین المللی قرار گرفت. یکی از ویژگی های روتاری قاهره آن بود که اعضای آن از ملیت ها و نژادهای گوناگون بودند. بعد از درگذشت جمال عبدالناصر، انورسادات رئیس جمهور مصر گردید. او چنان که در جلد یکم دائره المعارف ماسونیه آمده است، عضو لژ فراماسونری «محفل الاکبر» مصر بود و به مقام استاد اعظمی رسیده بود. در تاریخ 31 مارس 178 یعنی سه ماه پس از نخستین دیدار رسمی انورسادات از اسرائیل، روزنامه ی الاهرام نوشت که کنفرانس روتاری منطقه ی خاورمیانه به سرپرستی انور سادات در اسکندریه آغاز به کار خواهد کرد. همین روزنامه در تاریخ 6 آوریل 1978 نوشت که قرار است عبدالنواب هدیب، استاندار اسکندریه، به نمایندگی از سوی انور سادات سرپرست روتاری، کنفرانس روتاری را افتتاح کند و در این کنفرانس نمایندگان باشگاه های روتاری مصر، سودان، بحرین، اردن و لبنان شرکت خواهند کرد و ممدوح سالم نخست وزیر و نماینده ی روتاری جهانی در آن نشست حضور خواهند یافت. در اسرائیل باشگاه های روتاری بسیار فعال هستند و در هر باشگاه، شاخه ی ویژه ای وجود دارد که خواستش گسترش تفاهم میان اعراب و یهودیان است. در همین راستا رئیس روابط تربیتی و علمی وزارت خارجه ی اسرائیل در سال 1981 به مصر رفت تا راه را برای مبادله جوانان مصر و اسرائیل هموار سازد و سرانجام نخستین گروه جوانان اسرائیلی مرکب از پنجاه دانش آموز، تعطیلات تابستانی خود را در میان خانواده های عرب مصری گذراندند و در مقابل، همین شمار از دانش آموزان مصری، تعطیلات تابستانی خود را در میان خانواده های یهودی به سر بردند. یک باشگاه روتاری ویژه ی بانوان نیز در قاهره تأسیس شد و جیهان السادات همسر انور سادات هم به عنوان بانوی نخست مصر و بانوی نخست روتاری منطقه ی 195، به پاس خدماتش به آرمان های روتاری از دست کامل بدوی رئیس آن منطقه نشان شایستگی گرفت. تکاپوهای باشگاه روتاری حتی برخی از بلند پایگان مذهبی از جمله دکتر محمد فحام، شیخ دانشگاه الازهر را به سوی خویش گرایش داد. او در جلسه ی روتاری اسکندریه شرکت کرد درباره ی فضایل اسلام سخنرانی نمود. باشگاه روتاری اسکندریه هم حضور شیخ الازهر را مایه ی سربلندی خود به شمار آورد. سوریهدر سوریه شایع بود که فراماسونری، جمعیت کفر و الحاد و از بزرگ ترین عوامل نابودی دین است و اگر کسی وارد آن شود، هر چند در گذشته نیکوکار بوده باشد، تبهکار می شود و اگر بخواهد از آن بیرون رود یا رازهایش را فاش کند، جمعیت فراماسونری به زودی وی را می شناسد و سر نیزه ای در عکسش فرو می کند که منجر به مرگ صاحب عکس می شود. نخستین لژ فراماسونری در سوریه، توسط الدریج سرکنسول انگلیس در سال 1862 بنا نهاده شد. این لژ، پیرو لژ اعظم اسکاتلندی به شمار می رفت و بسیاری از بلند پایگان و اعیان بومی بیگانه به عضویت آن در آمدند که یکی از مهم ترین آن ها «راشد پاشا» حکمران سوریه در دوران عثمانی بود. این شخص بعدها وزارت خارجه ی دولت عثمانی را بر عهده گرفت. فراماسونری در سوریه توسط امیر عبدالقادر الجزایری گسترش یافت. او که برای برگزاری فریضه ی حج به سفر رفته بود، در مصر به عضویت لژ اهرام که پیرو شرق اعظم فرانسه بود درآمد و در بازگشت از حج، در دمشق، لژی به نام لژ سوریه تأسیس کرد. شاهین مکاریوس یاد آور می شود که فراماسونرهای مصری از جمله محمد عبده، ابراهیم بیک لقافی و حسن بیک شمسی به سوریه آمده و در این لژ سخنرانی می کردند. مکاریوس می نویسد که شیخ محمد عبده به درجه ی «خارک و صدف» نیز دست یافت که این نشان توسط نماینده ی آمریکا به وی داده شد. فراماسونری بعد از جنگ جهانی اول بر فعالیت خود در سوریه افزود. در سال 1924 کنفرانس آزادگان (مؤتمن الاحرار) در بعلبک برگزار شد. که خود بیانگر میزان گسترش فراماسونری در همه شهرهای بزرگ سوریه در آن هنگام بود. شمار بسیاری از اشخاصی که بعدها در سوریه وزیر، نخست وزیر و رئیس جمهور شدند، در این کنفرانس حضور داشتند که از مهم ترین آن ها می توان از فارس خوری بنیان گذار حزب مردم سوریه و بانی لژ فراماسونری «نور دمشق» نام برد. در سال 1939 فراماسونرهای سوریه تصمیم گرفتند که یک لژ اعظم که در برگیرنده ی تمامی لژهای سوریه باشد، تشکیل دهند. آن ها «عطا ایوبی» را به عنوان استاد اعظم این لژ برگزیدند و لژهای بزرگ جهان بلافاصله این لژ را به رسمیت شناختند. در سال 1950 کنفرانس بزرگی برگزار شد که نمایندگانی از کشورهای عرب در آن شرکت داشتند و اجتماع کنندگان تصمیم گرفتند بار دیگر لژ اعظم را تشکیل دهند. پس از بستن لژهای فراماسونری در مصر، حکومت سوریه در اوت سال 1965 فرمان تعطیلی لژهای فراماسونری و باشگاههای روتاری را صادر کرد و به فعالان آنها هشدار داد که به اتهام وابستگی به انجمن های پنهان و رازدار بین المللی در دادگاه های نظامی محاکمه خواهند شد. با این حال، پاسخ این سؤال که حکومت سوریه تا چه حد توانست از فعالیت لژها جلوگیری کند، خود جزو اسرار فراماسونری است. لبنان در سال 1869 لژ لبنان توسط فرانسوی ها (لژ لبنان) در بیروت ایجاد شد. این لژ پیرو شرق اعظم فرانسه بود. در سال 1891 شاهین مکاریوس از لژ اعظم مصر اجازه گرفت که گروهی از فراماسونرهای بیروت، لژی به نام لژ فنیقیه در بیروت ایجاد کنند، اما سلطان عبدالحمید، امپراطور عثمانی، دستور تعطیلی لژ فنیقیه را صادر کرد. دکتر علی وردی استاد جامعه شناسی دانشگاه بغداد می نویسد: «سلطان عبدالحمید ظاهراً از این لژ به سبب پیوندش با لژ اعظم مصر بیمناک بود، گویی به واسطه ی این لژ، از نفوذ بریتانیا، واهمه داشت البته او اشتباه نکرده بود، زیرا همین لژ با همکاری کمیته ی اتحاد شرقی برای سرنگونی وی تلاش کرد». در اوایل قرن بیستم سه لژ در لبنان فعالیت داشتند و هر سه به لژ اعظم وطنی مصر وابسته بودند. این لژها عبارت بودند از: لژ «الرشید» که ریاست آن را دکتر فؤاد غصن استاد دانشگاه آمریکایی بیروت به عهده داشت، لژ «بیروت» به ریاست «سعد الدین خالد» یکی از منشیان مجلس نمایندگان و لژ «اتحاد» که ریاست آن را محمد درویش یکی از افسران ژاندارمری لبنان به عهده داشت. در سال 1965 ادیب فرزلی نایب رئیس مجلس نمایندگان لبنان، تعدادی از سران فراماسونری جهان را به لبنان دعوت کرد و آنان به همراه او با رشید کرامی نخست وزیر لبنان دیدار کردند. خبرگزاری فرانسه در 19 ژانوایه ی 1972 گزارش داد که صائب سلام نخست وزیر لبنان، دستور لغو کلیه اقدامات مربوط به ممنوعیت فراماسونری را صادر کرده است. در این دستور آمده بود که «شورای درجه سی و سوم لبنانی های محترم و کمیته ی عالی درجات بالای فراماسونری لبنان، از هم اکنون اجازه دارند طبق ماده ی ششم قانون سازمان ها به فعالیت بپردازند». اسرائیل (فلسطین اشغالی)در سال 1873 نخستین لژ فراماسونری در فلسطین به نام لژ اساسی پادشاهی سلیمان به شماره ی 293 بنیاد نهاده شد. با آغاز قرن بیستم شبکه ی لژهای فراماسونری در بیشتر شهرها و شهرک های فلسطین وجود داشت که از آن جمله لژ «پاکس» در بیت المقدس لژ «هیکل سلیمان» در یافا و لژهای «اتحاد یهودیان» و «سینا» در غزه قابل ذکرند. این لژها که از طریق لژ اعظم مصر با انگلستان در ارتباط بودند، توانستند از طریق بالفور وزیر خارجه ی انگلیس، استقلال حرکت یهود را در سال 1917 اعلام کنند و نام کشور فلسطین را به اسرائیل تبدیل نمایند. در دهه ی 1930 بیش از هفده لژ پیرو لژ اعظم مصر در اسرائیل وجود داشت که از آن میان عمر بیطار رئیس انجمن مسیحی – اسلامی مصر ریاست لژ یافا و فهمی حسینی شهردار غزه ریاست لژ غزه را برعهده داشتند. هم چنین دوازده لژ وجود داشت که اکثریت اعضای آنها را یهودیان تشکیل می دادند. این لژها در سال 1933 تشکیل یک لژ بزرگ اسرائیلی را به ریاست کروتسکی وکیل دعاوی یهودی در تل آویو اعلام کردند. در شامگاه 9 ژانویه ی 1933 مراسمی برای گشایش لژ اعظم اسرائیل برگزار شد. در پایان این مراسم، رئیس هیأت لژهای فراماسونری مصر به خبرنگار روزنامه ی المتطم در اسراییل گفت که لژ اسراییل کاملاً مستقل است و لژ اعظم مصر، استقلال آن را به رسمیت می شناسد. خبرنگار از وی پرسید که آیا همه ی لژهای ایجاد شده یا آن ها که ایجاد خواهند شد، باید پیرو لژ بزرگ اسراییل باشند، پاسخ داد که «قانون فراماسونری این امر را ایجاب می کند و بر آن دلالت دارد». جالب است که اسرائیلی ها این سخنان را «تفاهم اعراب با یهود» می دانند! و این موضوعی است که عربها از هنگام تشکیل اسراییل تا کنون بر نفی آن اصرار داشته اند. پس از فاجعه ی 1948 در فلسطین و پیوستن کرانه ی باختری رود اردن به کشور اردن، لژهای موجود در شهرهای فلسطینی به هم ضمیمه شده، هم چون گذشته به کار خود ادامه دادند. این لژها یک لژ فراماسونری در شهر امان پایتخت اردن تشکیل دادند که پیرو لژ اسکاتلند بود. در این جا مطلبی از مجله ی خواندنی ها شماره ی 4 سال 1346 درباره ی فعالیت فراماسونرها در اسرائیل می آوریم: منوچهر ساچمه چی خبرنگار مطبوعات ایران در اسراییل در نامه ای به ذبیح الله منصوری می نویسد: «فعالیت فراماسونرها در اسراییل از آن چه در مقالات جنابعالی آمده است علنی تر است. آن ها در هر یک از شهرهای بزرگ یک لژ دارند و هر چند ماه یک بار، جلسات علنی تشکیل می دهند که در آن ها فراماسونرها با همسرانشان و عده ای مهمان دعوت دارند. البته در این جلسات ذکری از مسائل مربوط به فراماسون ها نیست و بیشتر به یک جلسه معمولی شباهت دارد. فراماسون ها در اسراییل دارای چند رستوران هستند که تا ساعت 6 بعد از ظهر همگان آزادند که از آن ها استفاده کنند، ولی از آن ساعت به بعد به صورت باشگاه فراماسون ها در می آیند. اخیراً فراماسون های اسراییل مرکز مجلل و وسیعی در اورشلیم ساخته اند که قرار است به زودی افتتاح شود. چندی پیش مرا به عنوان یک روزنامه نگار ایرانی به یکی از جلسات باز فراماسون ها دعوت کردند. ابتدا خیلی تعجب کردم که نشانی مرا چگونه پیدا کرده اند و بعد خیلی کنجکاو شدم بدانم که مرا به چه منظور دعوت کرده اند. سخنران آن شب داوید سپتون روزنامه نگار اسراییلی بود که مدتی پیش از ایران بازدید کرد. سپتون که یکی از زبردست ترین روزنامه نگاران اسراییلی است در حدود یک ساعت و نیم درباره جنبه های مختلف زندگی در ایران صحبت کرد که باعث تعجب من شد».

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

جمهوری آذربایجان مخالف استفاده کشور ثالث از پایگاه ردیابی فضایی غبله است .

خبرگزاری آ. ان. اس. امروز گزارش داد : المار محمد یاراف وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان پس ازدیدار و گفتگو با همتای روسی اش در باکو ، امکان بهره برداری کشور سومی به غیر از روسیه و جمهوری آذربایجان از پایگاه ردیابی فضایی غبله را مردود دانسته و افزوده است : استفاده کشور سومی از امکانات پایگاه ردیابی فضایی غبله در دستور کار مذاکرات مسکو- باکو قرار ندارد .

وی درباره دلایل سفرهای متعدد مقامات نظامی آمریکا به باکو گفت : این سفرها به منظور انجام هماهنگی هایی جهت تداوم همکاری های ارتش جمهوری آذربایجان با سازمان پیمان آتلانتیک شمالی - ناتو - صورت می گیرد و به فعالیت های پایگاه ردیابی فضایی غبله ربطی ندارد .

در این حال ، روزنامه ینی مساوات در شماره امروز با درج این نکته که ، سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه از باکو دست خالی به خانه بازگشت ، نوشت : وی به باکو آمده بود تا زمان اجاره پایگاه ردیابی فضایی غبله جمهوری آذربایجان را تمدید کند ، اما دولت الهام علی اف این درخواست روس ها را رد کرده است. بر اساس قراردادی که در سال 2002 میلادی میان حیدر علی اف و ولادیمیر پوتین روسای جمهوری سابق جمهوری آذربایجان و روسیه امضا شده است ، دولت باکو امتیاز بهره برداری از پایگاه ردیابی فضایی غبله را به مدت ده سال به روسیه واگذار کرده است . پیش از آن نیز از زمان استقلال جمهوری آذربایجان ، روسیه ده سال این پایگاه را اجاره کرده بود. علیرغم ان که مقامات دولت باکو به این خبر واکنشی نداده اند ، اما کارشناسان آذری می گویند : دولت الهام علی اف در اعتراض به ارسال کمک های تسلیحاتی ازروسیه به ارمنستان ، ازتمدید اجاره پایگاه قبله طفره می روند .

انعکاس این دیدگاه کارشناسان در رسانه های باکو در حالی مطرح شده است که ، سه سال دیگر از مدت اجاره پایگاه استراق سمع غبله باقی مانده است .

 پیش ازاین دولتمردان باکو ومسکو تلاش مشترک زیادی به عمل آورده اند تا آمریکا به جای ساخت ایستگاه رادار ضد موشکی رم -rem  - در جمهوری چک و لهستان ، از ایستگاه غبله به صورت مشترک با روسیه استفاده کند. روسیه می گوید ، آمریکا به دنبال کنترل تحرکات نظامی روسیه است و اهداف درازمدتی نظیر تجزیه روسیه را در دستور کار دارد . این در حالی است که ، آمریکا می گوید : هدف از احداث ایستگاه رم در جمهوری چک و لهستان ، صرفا" کنترل - آن چه که تحرکات جمهوری اسلامی ایران می خواند ، ندارد  . 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

روزنامه " نیویورک تایمز" ازموافقت دولت الهام علی اف با استقرار پایگاه هوایی آمریکا درنزدیکی پایتخت جمهوری آذربایجان خبر داد. روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز با انتشار این خبر ، نوشت : هدف از ایجاد این پایگاه ، فراهم کردن زمینه مناسب برای در امان ماندن محموله های مورد نیاز نظامیان آمریکایی از حملات " طالبان " در پاکستان است . بنابر این ، انتقال محموله های نظامی برای افغانستان از طریق خاک جمهوری آذربایجان نسبتا" امن تر به نظر می رسد .

به نوشته نیویورک تایمز روسیه به صورت لفظی از عملیات نظامی آمریکا در افغانستان حمایت می کند و امکان انتقال محموله های نظامی آمریکا را برای افغانستان فراهم می نماید . اما واشنگتن مایل نیست این روند صرفا" در گرو اراده سیاسی روسیه قرار داشته باشد . بنابر این ، آمریکا قصد دارد مسیر حمل و نقل محموله ازطریق اراضی قفقازجنوبی و آسیای مرکزی را جانشین روسیه کند. برخی منابع غیررسمی استقرار پایگاه نظامی آمریکا در فرودگاه نظامی حاجی زین العابدین تقی اف ( ناسوسنی سابق ) درچهل کیلومتری شمال غرب باکو را بعید ندانسته اند.  

کارشناسان می گویند : آمریکا به بهانه های مختلف می کوشد درقفقاز جنوبی یک پایگاه نظامی در اختیار داشته باشد . درحالی که هدف واقعی از ایجاد این پایگاه های نظامی مشخص نیست ، اما به نظر می رسد این بخش از سیاست نظامیگری آمریکا با آن چه که نظم نوین جهانی خوانده می شود ، بی ارتباط نباشد .

در تعریف نظم نوین جهانی گفته می شود ، آمریکا کشورهای جهان را به یک دهکده تشبیه کرده است و خود را کدخدای آن ده می داند . در این ایده طراحی شده ، آمریکا نابودی برخی از تمدن های بشری را مطرح کرده است و در دستور کار دارد

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

وی افزود هر دو طرف بخصوص کلینتون و یلتسن به شدت تظاهر به حسنه بودن روابط میان دو کشور می کردند و حتی ادعا می کردند که ما دوستان شخصی هستیم و به یکدیگر علاقه زیاد داریم

کوهن افزود این در حالی بود که در حقیقت روابط اکثرا یک طرفه بود و کلینتون و کاخ سفید با یلتسون و کرملین به عنوان قدرتی شکست خورده و حاجتمند یا حداکثر به عنوان همکاری زیردست برخورد می کردند

وی اضافه کرد از همین رو این پرسش که روابط میان دو کشور را قرار است به چه زمانی بازگردانند سوالی بسیار اساسی است استیفن کوهن گفت من شخصا علاقه دارم روابط میان دو کشور به زمانی

بازگردد که اولین دوره جنگ سرد پایان یافت وی افزود کارشناسان متفق القول اند که این برهه زمانی میان سال های 1988 و 1991 میلادی بوده است

کوهن اضافه کرد در این برهه زمانی دو کشور همکاری های متقابل و مناسبی با یکدیگر داشتند که به نظر من مهم تر از دوستی فیما بین است زیرا امریکا به روسیه به عنوان همکار و نه لزوما دوست نیاز دارد

وی افزود این دو کشور قادر خواهند بود با کمک استراتژیک به یکدیگر امنیت بیش از پیش برای جهان در برابر خطرات مختلف از جمله تروریسم و همچنین سلاح های هسته ای به ارمغان اورند کوهن اضافه کرد در تاریخچه روابط میان این دو کشور همواره تظاهر به دوستی زیاد بوده در حالی که نه تنها دوستی حقیقی وجود نداشته بلکه همکاری موثری نیز میان دو کشور محقق نشده است وی در خاتمه این بخش افزود تا کنون اوباما نگفته است در رابطه با بازبینی روابط میان دو کشور امریکا چه انتظاراتی از روسیه دارد

کوهن در ادامه این مصاحبه در پاسخ به سوال خبرنگار این شبکه پیرامون نامه ای که اوباما شخصا به مدودف در مورد پیشنهاد سازش یا معامله در رابطه با تعبیه سامانه سپر موشکی امریکا در اروپا نوشته گفت رئیس جمهور اوباما بلافاصله حرف خود را پس گرفت و عقب نشینی کرد وی افزود اوباما گفت منظور من معامله متقابل به این معنا نبود که اگر روسیه ایران را به پای میز مذاکره بیاورد امریکا نیز قبول خواهد کرد

تجهیزات سامانه دفاع موشکی را در جمهوری چک و لهستان تولید کند کوهن افزود مدودف نیز گفت ما تمایلی به معاملات متقابل نداریم این کارشناس امور روسیه اضافه کرد امریکا درک نمی کند که روسیه روابطی ویژه با ایران دارد که امریکا ندارد

کوهن افزود یکی از مشکلات طرز تفکر امریکا این است که تصور می کند پس از فروپاشی شوروی کمونیستی روسیه باید دقیقا همان نقطه نظرات امریکا را در خصوص امور بین المللی داشته باشد

وی اضافه کرد این طرز تفکر امریکا باعث درک نکردن و حذف شرایط ژئوپلیتیک که بسیار اساسی است از سیاستگذاری های امریکا می شود استیفن کوهن تاکید کرد سیاست خارجه روسیه را نمی توان در واشنگتن رقم زد بلکه باید ان را در مسکو تعیین کرد

این پروفسور امریکایی افزود دومین نکته که از همه نکات مهمتر است این است که امریکا فاصله مکانی بسیار زیادی با ایران دارد وی اضافه کرد ما امریکا جمعیت قابل توجهی از مسلمانان در این کشور نداریم و این در حالی است که بیست الی بیست و پنج میلیون نفر از شهروندان روسیه یا مسلمان تبار اند یا به دین اسلام معتقدند همچنین روسیه به ایران نزدیک است وی تاکید کرد این نزدیکی روسیه با ایران و دارا بودن جمعیت زیادی از مسلمانان فهرستی کاملا متفاوت از منافع نگرانی ها و همچنین احتمالات و فرصت ها برای روسیه خلق می کند وی افزود از همین رو سیاست روسیه نمی تواند مانند سیاست امریکا باشد اسیفن کوهن افزود انچه مرا نگران می کند این است که انچه دولت اوباما می گوید و در حقیقت یکی از سخنگویان سابق اوباما این را گفته که ما در نظر داریم خط مشی قاطع تری را در برخورد با ایران دنبال کنیم و برای

این کار به روسیه نیاز داریم کوهن افزود منظور این سخنگو از بکار بردن لفظ ما واشنگتن بود کوهن اضافه کرد از همین رو اوباما ان نامه را به مدودف نوشت کوهن تاکید کرد اما این روش راه به جایی نمی

برد مارینا پورتنایا خبرنگار این شبکه پرسید ایا جالب و عجیب نیست که اوباما تنها نامزد انتخاباتی در امریکا بود که در مورد مذاکرات و تعامل مجدد دیپلماتیک با ایران صحبت و به ان افتخار می کرد اما اکنون وی مباحثی را در خصوص افزایش فشار بر ایران اغاز کرده است و این در حالی است که حتی اولین ملاقات میان مقامات امریکایی و ایرانی در دوران ریاست جمهوری اوباما هنوز صورت نگرفته است

کوهن ضمن تایید سخنان خبرنگار این شبکه افزود من در این خصوص تفکر نکرده بودم اما اکنون می بینم که حق با شما است زیرا اوباما بر عکس سخنانش ذر مورد ایران عمل کرده است چون وی می خواهد برخورد با ایران را با روش قاطعانه شروع کند ذر حالی که می گفت با ایران ابتدا از در مذاکره و دیپلماسی وارد خواهیم شد کوهن افزود این در حالی است که انها دولت اوباما تلاش دارند به سوریه نزدیک شوند کوهن اضافه کرد اوباما می گفت  من به صحبت با همه معتقدم و هنگامی که از وی پرسیدند حتی با ایران وی پاسخ داد بله حتی با ایران نیز باید صحبت کرد کوهن اضافه کرد اما بعدا اوباما که تحت فشار منتقدین قرار گرفته بود سخنان خود را در این خصوص پس گرفت کوهن افزود مشخص نیست که این موضوع صرفا مسئله ای عجیب است یا تاکتیک و شیوه خاصی است که انها سیاستگذران در دولت اوباما درپیش گرفته اند که بدین وسیله ابتدا ایران را با استفاده از روش قاطع نرم کنند و سپس با ایران وارد مذاکره شوند کوهن در ادامه این مصاحبه گفت به نظر من موضوع اصلی مورد اختلاف میان امریکا و روسیه تعبیه سامانه سپر موشکی امریکا در اروپای شرقی نیست بلکه مسئله اساسی که باعث بروز اختلافات میان دو کشورشده ومی شود موضوع ناتو است وی افزود به نظرمن ازلحاظ عملی وفن اوری سپرموشکی موفق عمل نخواهد کرد بعلاوه به علت مشکلات اقتصادی حاکم بر امریکا کنگره این کشور بودجه مورد نیاز ان را تصویب نخواهد کرد و مقامات روسیه نیز این را بخوبی می دانند وی اضافه کرد انچه روسیه جدا نگران ان است نزدیک شدن ناتو به مرزها روسیه است به نحوی که گویی روسیه در حال محاصره شدن است وی افزود در حال حاضر مانع اصلی بر سر راه همکاری ها میان روسیه و امریکا گسترش ناتو به اوکراین و گرجستان است کوهن در بخش پایانی این مصاحبه در مورد پیچیدگی روابط میان امریکا و روسیه در خصوص افغانستان صحبت کرد و به نیاز امریکا به روسیه در این رابطه پرداخت تا بلایی که بر سر شوروی در افغانستان امد با کمک روسیه بر سر امریکا نیاید پرفسور استیفن کوهن در پایان افزود این در حالی بود که امریکا در دوران ریاست جمهوری جرج بوش پسر بسیاری از کمک های لازم را در این

زمینه از روسیه گرفت اما اساسا امریکا به روسیه خیانت کرد و در برابر حسن نیت روسیه و اعطای کمک های اساسی این کشور به امریکا در رابطه با افغانستان امریکا مشت گره کرده خود را به روسیه نشان داد

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

همچنین شرکت اسراییلی "تاهال" ویژه آبیاری کشاورزی است، که در ساخت طرحهایی در شهرهای "بنسلیمان" و "وجده" در مغرب سهیم بوده است.

ازدیگر بخش های تامین کننده منافع اسرائیل در مغرب، بانکها، بورس و حمل و نقل دریایی است.

همچنین،شرکتهای "ام تی دی اس" MTDS در"رباط"و شرکت "فناوری النور"(ANNOUR TECHNOLOGIE)در"دار البیضاء" از جمله شرکت های مغربی هستند که برای کالاهای اسرائیلی در زمینه فنآوری های پیشرفته بازاریابی می کنند و این دو شرکت با شرکت اسرائیلی چک پوینت (CHECK POINT) مرتبط هستند.

منابع آگاه اعلام کرده اند "اسماعیل العلوی" وزیر سابق کشاورزی مغرب پیش از این اذعان کرد، برخی شرکت های مغربی تولیدات ساخت اسرائیل را از هلند و دانمارک وارد می کنند. همچنین تجار اسرائیلی در سپتامبر 1997 برای شرکت در کنفرانس جهانی آب به کشور مغرب سفر کردند.

سفرهای دیگری نیزازسوی بازرگانان اسراییلی به مغرب در سال 1999 به صورت مخفیانه انجام شد و این درحالی بود که دور دوم انتفاضه فلسطین به اوج خود رسیده بود.

پس از انتشار کتاب "الرابط المغربی" اثر "ساموئل سیکی" روزنامه نگار و افسر سابق اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی ،مسئله همکاری ها و ارتباط امنیتی و نظامی مغرب ورژیم صهیونیستی کاملا آشکار شد.

"سیکی" در این کتاب جزئیات طرح محرمانه یکی از جاسوسان موساد را برای ترور "جمال عبدالناصر" رئیس جمهوری وقت مصر در جریان سفررسمی وی به مغرب بوسیله کارگذاری بمب در تخت خواب یا ارسال "گلدان بمب گذاری شده" فاش کرد.

براساس کتاب ساموئل سیکی، " حسن دوم " شاه پیشین مغرب به صورت محرمانه در سال 1977 با "موشه دایان" ( ازسرکردگان وقت رژیم صهیونیستی )در رباط پایتخت مغرب دیدار و 4 ساعت باوی گفتگو گفتگو کرد.

این نخستین بار نیست که روابط مغرب و اسرائیل فاش می شود بلکه درگذشته نیز مواردی صورت گرفته بود که تنها شک ملت های عربی و اسلامی را تا بالاترین حد بر می انگیخت.

قطع روابط دیپلماتیک مغرب با ایران در واقع طرح وبرنامه رژیم صهیونیستی برای ایجاد تفرقه میان کشورهای مسلمان دنیاست.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،