اخبار | تکنولوژی | آموزش | طراحی سایت و سئو

«وَ فَدَیناهُ بذبحٍ عظیم»ش کشک بود. چاقو گلوی اسماعیل را برید.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

یک‌جور زیبایی مرموز توی دست‌خط ما خرچنگ‌قورباغه‌ای‌ها هست که فقط خودمان و تعداد کمی از اهل یقین متوجهش می‌شویم.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

هیچ‌چیز اندازهٔ هدیه‌ای که یک آدم مخصوص، مخصوصِ خودت درست کرده باشد، کیف نمی‌دهد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

یک‌طور مهربان و متأسفی گفت: «قیمتامون به تومنه هانی» و وقتی خواستم ظرف را به قفسه برگردانم، نیشخند زد. «از رنجی که می‌بریم» و می‌برند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

رسیده بودم به «قطعت البلاد»ش. تکه‌پاره و دلتنگ رسیده بودم. دلم می‌خواست برایش تعریف کنم این‌همه راه را برای چی آمده‌ام اما یادم نمی‌آمد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

این‌طور که برای برداشتن لقمهٔ توی دهان هم صف کشیده‌ایم، «کرایه نداری برو. حلالت، نگو ندارم»ش باید قسمتی از یک قصهٔ خیلی قدیمی باشد. 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

تکه‌ای از بهشت را توی آن پیکان سفید پیدا کردم که رد رنگین‌کمان را گرفته بود و آرام‌آرام به سمت دشت می‌رفت.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

لازم دارم لااقل برای مدتی دنیا را جدی نگیرم و آن‌قدر چیزی برایم مهم نباشد که انگار آدم دیگری شده‌ام.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

چایی‌اش تلخ و گس است، شله‌زرد را با شکر خیلی کم می‌پزد، یک‌سوم ظرف سبزی را ریحان می‌چیند و خرما را شکل قلب توی بشقاب درمی‌آورد. زولبیا را هم که بیشتر از بامیه دوست دارد. چطور می‌توانم ایمان نیاورم؟

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

جای خالی‌ات رسیده است به نفت.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،