اخبار | تکنولوژی | آموزش | طراحی سایت و سئو

اگر همواره مثل گذشته بیندیشید همان چیزی را بدست می آورید که تاکنون کسب کرده اید
دنیا هم به آدمهای بدبین نیاز داره هم به آدمهای خوشبین،آدمهای خوشبین هواپیما می سازند و آدمهای بدبین چتر نجات
سعی کنید آنچه را که دوست دارید بدست آورید وگرنه باید آنچیزی را که بدست می آورید دوست داشته باشید
داشتن علم بهتر از داشتن ثروت است ولی نداشتن ثروت بدتر از نداشتن علم است
فرشته از سنگ میپرسه چرا از خدا نمی خواهی که تو را انسان کند!؟ سنگ می گه هنوز اونقدر سخت نشده ام.
هیچ گاه عشق را گدایی نکن
چون معمولا چیز باارزش را به
گدا نمی دهند.
کسی را برای دوستی انتخاب کن که قلب بزرگی داشته باشه،تا مجبور نشی برای اینکه در قلبش جا بگیری خودت را کوچک کنی
هرگز امید را از کسی سلب نکن شاید این تنها چیزیست که دارد
هرگاه دیدی گناهی اونقدر بزرگه که نمی تونی ببخشیش بدون که اون از کوچکی قلبته نه از بزرگی گناه ما همیشه صداهای بلند را می شنویم،پررنگها را می ینیم،سختها را می خواهیم،
غافل از اینکه خوبان آسان می آیند، بی رنگ می مانندو بی صدا می روند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

آقای میلیبند در پاسخ به سوال یکی از نمایندگان دایر بر اینکه بریتانیا پیش از تلاش برای اعمال تحریم های تازه در قالب سازمان ملل یا اتحادیه اروپا بر ایران چقدر صبر خواهد کرد گفت: "... اکنون وقت عجله برای تحریم های بیشتر نیست، اکنون وقت پشتیبانی از سیاست آمریکا در زمینه تماس (با ایران) است که فرصتی است که هر نسل یک بار پیش می آید، نه فقط برای ما بلکه برای ایرانی ها."

قدرت های جهان که در قالب گروه 1+5 (اعضای دائم شورای امنیت و آلمان) برای مهار برنامه اتمی ایران تلاش می کنند مظنونند که هدف این برنامه دستیابی به ظرفیت ساخت سلاح های اتمی باشد؛ سوءظنی که ایران رد می کند.

آقای میلیبند گفت برای آمریکا عاقلانه است که سیاست خود در قبال ایران را کامل کند و اطمینان یابد که حرکات آشتی جویانه اش مقابل ایران "برای ایرانی ها بدون ابهام باشد."

او گفت: "در آن صورت می توانیم اطمینان حاصل کنیم که اگر ایرانی ها به شکلی که مثبت است پاسخ ندهند، می توان گام های بیشتری برداشت."

دولت اوباما قبلا گفته است که هدف از گفتگو با ایران نشان دادن فواید همکاری با درخواست های شورای امنیت سازمان ملل و آژانس بین المللی انرژی اتمی در زمینه برنامه اتمی و تعلیق غنی سازی است و در صورت شکست گفتگوها آماده است تحریم های شدیدتری بر ایران اعمال کند.

آقای اوباما به مناسبت سال نو شمسی پیامی ویدئویی برای مردم و رهبران ایران فرستاد در آن "شروعی تازه" در روابط دو کشور را پیشنهاد کرد. واکنش مقام های ایرانی به آن پیام سرد بوده و از جمله آن را "تبلیغاتی" خوانده اند.

آقای میلیبند گفت که "طیفی از گزینه ها" برای همکاری بین المللی در زمینه یک برنامه غیرنظامی اتمی با ایران وجود دارد اما جزئیاتی ارائه نکرد.

همزمان به گزارش خبرگزاری ایتارتاس روسیه، سرگئی لاوروف وزیر خارجه این کشور گفته است که ایران باید در حل مشکلات جهان نقش ایفا کند، نه اینکه خود یکی از این مشکلات باشد.

وی گفت: "باید گفتگو کرد، احترام گذاشت و ایران را در کلیه زمینه هایی که در سند 'گروه سه به علاوه سه' (بریتانیا، فرانسه، آلمان و آمریکا، چین و روسیه) شناسایی کرده ایم مشارکت داد."

وی افزود این شامل گفتگو در مورد مسائل امنیتی نه تنها در مورد عراق بلکه طیف کاملی از مسائل در خاور نزدیک و خاور میانه - فلسطین، افغانستان، و لبنان - می شود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

هیلا‌ری کلینتون در همان چند هفته ابتدایی وزارتش چنان با سرعت پیش رفت که همتایان پیشین او این مسیر را در عرض ماه ها مشاوره و رایزنی طی کرده بودند. آمیزه دیدارهای نمادین با مذاکراتی حساس و تا حدودی سازنده، کلینتون را بسیار کارآمدتر از دیگر همتایان او نشان داد. رفتار کاخ سفید هر روز بازگوی این حقیقت بود که به شدت به دنبال مذاکره با ایران و سوریه است. هیلاری حتی درملا عام عنوان کرد که آمریکا به شدت به دنبال همکاری با چین برای تقابل با بحران های اقتصادی و ... است، حتی اگر این دو کشور در موضوعی مانند حقوق بشر هم اختلاف های بسیاری هم داشته باشند. کلینتون همچنین در این دوران کوتاه دورنمای روشنی از تعامل با روسیه هم ترسیم کرد. حتی خود اوباما هم صحبت از مذاکره با چندی از سران طالبان برای انزوای سایر افراط گرایان به میان آورد. این تحرکات فقط پله هایی نخستین و کوچک هستند که البته در مسیر صحیح خود جای گرفته اند. اما تشکیلات واشنگتن در مورد یک یا چند مورد از این تحرکات نگرانی و دغدغه های خاص خود را داراست. واکنش‌ های سیاسی شدید محافظه‌کاران بیشتر به یک رفتار مضحک شبیه است. درست دو هفته بعد از آغاز دوره ریاست‌ جمهوری اوباما، چارلز کراتهامر با تهیه فهرستی از اظهارات سران مسکو ادعا کرد که همه این موارد رفتارهای تحریکات آمیز گستاخانه ای است که که اوباما یارای پاسخگوی به آن را نداشت! کراتهامر مدعی بود که دیپلماسی سست و رخوت آلود اوباما تا همین حالا هم زنجیره ای از فجایع جهانی را به دنبال داشته است! به عنوان مثال دولت پاکستان به رخوت سران واشنگتن پی برد و در نهایت دره سوات را تسلیم طالبان کرد. البته کراتهامر این موضوع را فراموش کرده که پاکستان طی سه سال گذشته و در دوران بوش توافقنامه های بسیاری با نیروهای طالبان امضا کرد که شاید در مواردی نتیجه بخش ولی در اکثر موارد بی فایده واقع شد. البته شماری از تحلیلگران میانه‌رو‌ی امور امنیتی هم به نوعی گرفتار ازاین دست نگرانی ها هستند. لسلی گلب، نویسنده کتاب " قواعد قدرت " معتقد است که اظهارات هیلا‌ری درباره مساله حقوق بشری چین شاید درست باشد، اما نباید در ملا عام و به صورت علنی ابراز می شد. پیتر برجن کارشناس سی‌ ان‌ ان هم تاکید می‌کند که " مذاکره با طالبان در حال حاضر ثمره ای جز ناامنی بیشتر در افغانستان ندارد." گلب حتی با ناراحتی در جایی نوشته است:"این همه تغییر فقط به‌خاطر تغییر است! " چه بسا که اگر در تمام سال های ریاست بوش اگر همه چیز سر جای خودش بود الان چه دوران خوشی داشتیم!

به مساله ما و روسیه کمی توجه کنید. تشکیلا‌ت واشنگتن این روزها به طور متفق بر این عقیده است که فعالیت های هسته ای ایران بزرگ ‌ترین چالش دولت جدید آمریکا است. اما شماری از آنها تردید دارند که اوباما این مساله را به حد کافی جدی بگیرد. اما او این کار را کرد. اوباما به دنبال زمینه ای مناسب برای انجام مذاکره با دولتمردان ایران است و حتی مذاکراتی جدی نیز درباره ایران با روسیه در پیش گرفته است. اوباما مسیر درستی را انتخاب کرده است چرا که این روزها تنها اهرمی که که ایران را به تحرک وامی دارد روسیه است، کشوری که رآکتور هسته ای ایران را ساخته و اورانیوم آن را تامین می کند. پس می بینید که اوباما برای تعامل با ایران راه درستی را انتخاب کرده . درست است؟

شاید نه! واشنگتن‌ پست در واکنش به این اقدام اوباما نگرانی از بابت خطر تسلیم شدن اوباما در برابر روس ها را متذکر شد. گناه اوباما فقط این بود که در نامه‌ای به رئیس‌ جمهور روسیه از مسکو برای حل معضل ایران در قبال عدم استقرار سامانه موشکی آمریکا در چک و لهستان کمک خواسته بود. البته این مساله کاملا منطقی است. هر چند که گیدئون راشمن تحلیلگر فایننشال تایمز هم نظر جالبی دارد:" سیستم دفاع موشکی اصلا کارآیی ندارد و نمی تواند موثر باشد چرا که در واقع اصلا تهدیدی از سوی ایران وجود ندارد. چرا باید برای چیزی پول هدر بدهیم که نیست؟!" مشکل سیاست خارجی آمریکا مساله ای فراتر از بوش و دوران ریاست اوست. تشکیلا‌ت واشنگتن که همچنان با ادامه هژمونی آمریکا راحت و آسوده سر می کند، هر نوع اقدامی در جهت مذاکره و مصالحه را خیانت به کشور می داند. حتی در تعامل با دیگر کشورها هم نباید منافع آنها در نظر گرفته شود. به عقیده سران تشکیلات واشنگتن تعامل با هر کشوری فقط بر اساس مطالبات حداکثری امکان پذیر است، سیاستی که فقط منافع آمریکا را یک سویه تامین کند. نام این رویه سیاست خارجی نیست. این یک سیاست امپریالیستی است که البته دیگر در جهان امروز هیچ خریداری ندارد!

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

دیمیتری مدودوف رییس جمهوری روسیه بیش از سایر مقامات کشوری و لشکری روسیه به آینده چشم دوخته است. او به هر طریقی سعی دارد بار دیگر افسانه روسیه ابرقدرت را که در برابر همه قدرت های جهان قدعلم می کرد، دوباره زنده کند. مدودوف با اختصاص 140 میلیارد دلار بودجه نظامی طی دو سال آینده سعی دارد دوباره قدرت نظامی کرملین را احیا کند. این مبلغ در تمامی تاریخ روسیه برای صرف امور نظامی بی سابقه است چرا که هم اکنون بودجه نظامی سالانه روسیه حدود 60 میلیارد برآورد می شود.

البته مدودوف برای توجیه برنامه عجیب توسعه نظامی روسیه گسترش ناتو از همه سو در همسایگی روسیه به خصوص عضویت آینده اوکراین را بهانه قرار داد. گرچه مدودوف سعی داشت به دیگر نگرانی هایی که او را به صرافت افزایش توان نظامی واداشت اشاره نکند اما از مضمون صحبت های او می شد به واهمه از حملات تروریستی و وقایع احتمالی دیگر در منطقه قفقاز پی برد.

اظهارات اخیر مدودوف که با نام " دکترین دفاعی جدید روسیه " شهرت یافته برنامه ای است که تا سال 2020 میلادی روسیه را در صدر قدرت های نظامی جهان قرار می دهد. به زغم بسیاری از کارشناسان فقط ترس و واهمه از آینده و تهدیدهای احتمالی است که مدودوف را به چنین اصلاحاتی در ساختار دفاعی کشور واداشته است. البته در ترس های همواره مدودوف بر خلاف آنچه بر زبان می آورد، نمی توان نشانی از جنگ فرضی با ناتو یافت. حتی همه در مسکو هم باور دارند که چنین جنگی هیچ گاه اتفاق نمی افتد.

در وهله نخست خطر بروز آشوب های نژادی در سرزمین وسیع روسیه سران کرملین را به نگرانی انداخته است. کرملین هنوز به رغم گذشت سالها همچنان خود را در معرض خطر آشوب های منطقه چچن می بیند. هرچند که مدودوف و پوتین به خوبی می دانند که بعد از بمباران پایگاه شورشیان چچن در افغانستان از سوی نیروهای آمریکایی دیگر توانی برای آنها باقی نمانده و تا پاگیری دوباره معترضان چچن وقت فراوان است.

چین و افزایش هر روزه قدرت اقتصادی و نظامی آن دیگر مساله ای است که بزرگان کرملین را به تکاپو واداشت. برای مرد جوان کرملین که البته بسیاری او را دست پرورده پوتین می شناسند، رویارویی با قدرت های بزرگ جهان طعمی خوشایند دارد که البته برای مردمان سرزمین سیبری خاطره سال های دور اقتدار شوروی را زنده می کند. اعلام دکترین نظامی در واقع دستاویزی برای قدرت نمایی در برابر قدرت های نوظهور دنیا نظیر چین و هندوستان تلقی می شود.

طی دکترین جدید کرملین شمار 2 میلیون نفری سربازان روسیه به نصف کاهش می یابد و در عوض تجهیزات و امکانات مدرن تسلیحاتی است که به کمک نظام دفاعی مرزهای کشور می آید. در سیستم نظامی روسیه نسبت افسران ارشد به سربازان 40 به 60 است که این رقم نامتناسب از دوران جنگ سرد جای مانده و دوبرابر نسبت کنونی کشورهای عضو ناتو است.

مدودوف مبانی دکترین خود را فقط به سبب تهدیدی خیالی از سوی ناتو عنوان کرد. هر چند که او در باطن نیز از تصمیم آمریکا برای از بین بردن همه اعتبار نظامی روسیه به عنوان ابرقدرت تاریخی جهان واهمه دارد.

اما این در حالی است که دکترین او برخلاف ادعای وی بر پایه همه ساختارهای ناتو پایه ریزی شده و مطابق با چارچوب های کنونی ناتوست. شاید هم این برنامه مخفیانه دیگری است که پوتین و مدودوف برای پیوستن راحت تر روسیه به ناتو ترتیب داده اند و آن را این گونه جلوه می دهند. شاید این داستان پر رمز و راز دیگری است که همچون گذشته فقط مدودوف و پوتین مرید و مرشد تاریخ ساز کرملین از آن خبر دارند!

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

هنوز معلوم نیست که آیا تیم اوباما چه خواهد کرد

” دیپلمات‌های اروپایی به دولت اوباما توصیه کرده‌اند که از آرزوی ایالات متحده برای «تغییر حکومت» ایران چشم‌پوشی کند. “

از پس این کار برخواهد آمد یا خیر. یکی از موضوعات مورد بحث این است که آمریکا باید تا چه سختگیری نشان دهد. «راس» پیش از اینکه وارد پست فعلی‌اش شود، طرفدار موضع سختگیرانه بود. وی در مقاله‌ای که سال 2007 در نشریه New Republic منتشر شد، اظهار داشته بود: «برای تغییر مواضع ایران، جریمه‌ها بیشتر از محرک‌ها موثر هستند». اما یک دیپلمات اروپایی که هفته گذشته با وی دیدار کرد، معتقد است برای اینکه شانس بیشتری برای آغاز گفتگوها قائل باشیم لازم است که تحریم‌های جدید به انتهای بهار موکول شود. همه بر سر یک چیز توافق دارند: طرف مذاکرات باید آیت‌الله خامنه‌ای باشد، نه محمود احمدی‌نژاد یا هر مقام پایین‌تری. نظر آیت‌الله خامنه‌ای چگونه است؟ رهبر ایران نشانه‌های متناقضی ارسال کرده است. وی اعلام کرده که اگر دو کشور در موضع برابر باشند، ایران مخالفتی با گفتگو ندارد اما از طرف دیگر اوباما را به دلیل حمایت از اسرائیل و ادامه دادن «کژراهه» جورج بوش مورد سرزنش قرار می‌دهد. وضعیت اقتصادی نامناسب ایران قوی‌ترین انگیزه حکومت این کشور برای برقراری ارتباط خواهد بود. ایران در شرایطی که با تورم رسمی 26 درصدی و نرخ بیکاری بیش از 12.5 درصدی مواجه است، نیاز مبرمی به سرمایه‌ها و فن‌آوری خارجی دارد تا روند تولید نفت خود را سرعت ببخشد. بحران اقتصاد جهانی دست‌کم یک مزیت داشته است. این

” همه بر سر یک چیز توافق دارند: طرف مذاکرات باید آیت‌الله خامنه‌ای باشد، نه محمود احمدی‌نژاد یا هر مقام پایین‌تری. “

بحران ایران را از یک قدرت اقتصادی که نفت 147 دلاری می‌فروخت به زیر کشیده است. اکنون که قیمت نفت به پایین‌تر از 50 دلار رسیده، دولت ایران با کسری شدید بودجه مواجه است. تهران بیشتر از وزارت خزانه‌داری آمریکا نیازمند فروش اوراق قرضه است. اما حتی اگر ایران بر سر میز مذاکره حاضر شود، رسیدن به توافق دشوار خواهد بود. آمریکا و متحدانش از ایران می‌خواهند که به غنی‌سازی اورانیوم پایان دهد و اجازه دهد جامعه بین‌المللی روی برنامه هسته‌ای این کشور نظارت بیشتری داشته باشند. ایران نیز خواستار پایان بخشیدن به تحریم‌هایی است که از سوی سازمان ملل، ایالات متحده و اتحادیه اروپا اعمال می‌شود.این همه ماجرا نیست. ایران از آمریکا می‌خواهد که به حمایت خود از شورشیان بلوچستان خاتمه دهد (CIA این ادعا را تکذیب کرده اما ایرانی‌ها این تکذیبیه را نمی‌پذیرند). در مقابل، آمریکا نیز خواستار توقف حمایت‌های ایران از حماس در نوار غزه و حزب‌الله در لبنان است. هر دو کشور در عراق و افغانستان درگیر هستند و هر دو کشور می‌خواهند جلوی قاچاق تریاک و هروئین را از افغانستان بگیرند.نگرانی عمیقی که با شروع مذاکرات به وجود می‌آید، این است که ایرانی‌ها می‌توانند از گفتگوها به عنوان حربه‌ای برای خرید زمان استفاده کنند تا برنامه هسته‌ای خود را به پیش ببرند. دیپلمات‌های اروپایی می‌گویند تهران

” ایرانی‌ها می‌توانند از گفتگوها به عنوان حربه‌ای برای خرید زمان استفاده کنند تا برنامه هسته‌ای خود را به پیش ببرند. “

در 5 سال گذشته از همین روش در مقابل آنها استفاده کرده است. بنابراین بخشی از راهبرد ایالات متحده باید تنظیم ضرب‌الاجلی برای ایرانی‌ها باشد تا طبق آن پیش بروند.موافقت ایران با شروع مذاکرات، آمریکا را با دو مشکل بالقوه دیگر نیز مواجه می‌سازد. حالت نخست اینکه محمد خاتمی میانه‌رو در انتخابات ریاست‌جمهوری به پیروزی برسد. چنانچه خاتمی به قدرت برسد، برای اوباما دشوار خواهد بود که از مذاکره امتناع کند؛ حتی اگر گفتگوها بی‌ثمر باشد. حالت دوم این است که ایران مسیری را ادامه دهد که متخصصان هسته‌ای آن را «انتخاب ژاپنی» می‌خوانند که عبارت است از توسعه توانایی فنی لازم برای ساخت سلاح هسته‌ای بدون اقدام به این کار. این مسئله ایران را در مسیر قوانین بین‌المللی نگه می‌دارد و سختگیری بیشتر از سوی آمریکا و متحدانش را دشوار می‌سازد. طی رقابت‌های انتخاباتی سال گذشته، اوباما به دلیل طرح گفتگوی بدون پیش شرط با ایران مورد انتقاد رقبایش (از جمله هیلاری کلینتون) قرار داشت. اکنون آشکار شده است که حق با اوباما بود. تلاش‌های بین‌المللی برای اعمال فشار بر ایران بدون اتخاذ رویکرد نرم‌تر آمریکا در قبال این کشور با شکست مواجه شده‌اند. اما شروع گفتگوها تنها عبور از مانع اول است. ایرانی‌ها به دلیل توانایی چانه‌زنی بالایشان به خود می‌بالند.

آزمون واقعی برای اوباما چنین خواهد بود: اگر پیشرفتی در مذاکرات حاصل نشود، آیا او از سر میز بلند می‌شود؟

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

بستری برای یافتن راهی بهتر در بازسازی افغانستان، ایجاد دموکراسی در این کشور، آرامش و ثبات در پاکستان و توقف شورشگری، همچنین بررسی امکان همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی برای تقویت ثبات افغانستان و پاکستان از جمله اهداف برگزاری این کنفرانس اعلام شده‌است.حضور ایران در این کنفرانس علاوه بر مسائل امنیتی و وجود مرز مشترک طولانی با افغانستان، آنجایی بیشتر اهمیت پیدا می‌کند که بدانیم، کشورهای عربستان سعودی، امارات متحده عربی، چین، هند و ترکیه نیز به این کنفرانس دعوت شده‌اند و به نوعی در تصمیمات امنیت منطقه‌ای نقش ایفا خواهند کرد و لذا نباید از ضرورت حضور قدرتمندانه و با برنامه در این کنفرانس غافل بود و از این موقعیت ویژه چشم پوشید. از طرفی برخی کارشناسان سیاسی این‌گونه تحلیل می‌کنند که، نشست افغانستان و دعوت از تهران برای شرکت در این کنفرانس، خود زمینه‌ای برای از سرگیری روابط دیپلماتیک ایران و آمریکا خواهد بود و جایگاه موثر و غیرقابل انکار ایران را به عنوان کشوری قدرتمند در ساختار امنیت و ثبات منطقه تثبیت خواهد کرد. باید نظر دست‌اندرکاران دستگاه دیپلماسی کشور را نیز در عین حال به این واقعیت رهنمون کرد که پیشنهاد برگزاری چنین کنفرانسی در حالی صورت می‌گیرد که شورشیان طالبان علاوه بر تسلط نسبی و به دست آوردن قدرت در برخی مناطق افغانستان، اخیراً به تثبیت قدرت خود در بخش «سوات» پاکستان نیز جنبه عملی و قانونی بخشیده و دولت اسلام‌آباد نیز در اقدامی، اداره این منطقه را به طالبان پاکستان واگذار کرده‌است. از این‌رو رهبران گروه یاد شده این امکان را خواهند داشت که قوانین شریعت موردنظر خود را در این منطقه به اجرا گذاشته و امنیت و آموزش ساکنان آن را برعهده بگیرند. همچنین توجه جدی‌تر باید معطوف به این مساله باشد که در زمان حاکمیت طالبان در افغانستان امنیت مرزی ایران همواره مورد تهدید قرار می‌گرفته و ثبات نسبی ایجاد شده در طول سالهای اخیر در مرز، پس از سقوط دولت طالبان و تشکیل دولت ملی و فراگیر حامد کرزای، ایجاد شده است. همگان از جمله دولت‌های غربی و دارای منافع در افغانستان، می‌دانند که نباید نقش موثر جمهوری اسلامی را در تحولات اخیر افغانستان و شکل‌گیری دولت غیرطالبانی نادیده بگیرند و در رویکردهای آینده، برقراری شرایط جدید و ایجاد تحولات تازه نیز نمی‌توان تهران را نادیده انگاشت.لذا منافع دو جانبه و زمینه‌های مشترک همکاری به‌خصوص در حوزه امنیت مرزی و مهار شورشیان، از جمله مواردی مهمی است که می‌تواند به همفکری و نزدیکی مواضع تهران و واشنگتن در موضوع افغانستان عمق بخشد. اما این سوال از هم‌اکنون مطرح است که آیا با توجه به احتمال حضور هم‌زمان دو کشور ایران و آمریکا در جریان برگزاری کنفرانس مربوط به مسائل افغانستان، و ایفای نقش موثر نمایندگان آنان در این اجلاس، امکان عملی و زمینه‌ای برای طرح سایر اختلافات دیرینه و چالش‌برانگیز، میان تهران و واشنگتن نیز فراهم خواهد بود؟ آیا افغانستان، ایستگاه دیپلماسی فعال ایران و آمریکا در کلیه زمینه‌ها خواهد بود؟

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

/* /*]]>*/

معضل بسته‌‌های عظیم کمک به صنایع و نهادهای مالی

 از نظر کندی در برخی عرصه‌‌ها زمینه‌‌ی مناقشه وجود دارد. او در این باره اظهار می‌دارد: «نخستین عرصه‌‌ی اختلاف، سیاست اقتصادی دولت آمریکا است. محافل که جریانات کنونی را با با شک و تردید دنبال می‌کنند، می‌گویند: کمک‌های مالی به صنایع و نهادهای مالی، گسترده و عظیم، ولی مقررات و نظارت بر این کمک‌ها بسیار ضعیف است. این محافل با نگرانی به حجم عظیم بسته‌‌های مالی کمکی آمریکا و حجم عظیم کسری بودجه‌ای که حاصل خواهد شد، می‌نگرند.»

 برخی در اروپا می‌گویند که دولت اوباما از اروپایی‌ها خواهد خواست تا دست به سرمایه‌گذاری‌های دولتی بیشتری بزنند. ولی کاخ سفید این ادعا را رد می‌کند. در زمینه‌ی حجم بسته‌های کمکی مالی به صنایع و نهادهای مالی هر یک از کشورهای اختلاف و مناقشه‌ای وجود ندارد.

 مایکل فورمن، معاون مشاور اقتصادی رئیس جمهوری آمریکا می‌گوید: «هیچ‌کس از هیچ کشوری نخواسته است به لندن بیاید و فورا تأیید کند که سهمی خواهد پرداخت.»

معضل راهبرد آمریکا در افغانستان و سهم اروپایی‌ها

 از نظر کریگ کندی، دومین عرصه‌ی اختلاف در راهبرد آمریکا در افغانستان است. اروپایی‌ها در اساس از تغییراتی که در دولت اوباما در دست اجرا است استقبال می‌کنند، ولی این را نیز می‌‌دانند که انتظار بیشتری از اروپایی‌ها می‌رود.

 کاخ سفید تصریح کرده است که خواسته‌‌های مشخصی مطرح نخواهد کرد. کلاوس شاریوت، سفیر آلمان در واشنگتن می‌‌گوید که تقاضای مستقیمی برای اعزام نیروهای نظامی بیشتر به افغانستان دریافت نکرده است. ولی هر یک از شریک‌های ناتو در این فکر است که چه سهم بیشتری می‌تواند برای خود در نظر بگیرد.

 شاریوت می‌گوید: «بر اساس گفت‌وگوهایی که صورت گرفته، من فکر می‌کنم که دولت جدید آمریکا ارزش زیادی برای تلاش‌های مدنی می‌‌گذارد، چیزی که در ادبیات جدید آلمانی به آن "اداره ‌مطلوب حکومت" می‌‌گویند.» از نظر سفیر آلمان، نقاط قوت کشورش در این زمینه می‌تواند بسیار مفید واقع شود.

 معضل تفاوت در سیاست محیط زیست میان آمریکا و اروپا

 کریگ کندی، سومین عرصه‌ی اختلاف میان آمریکا و اروپا را در سیاست حفاظت از آب و هوا می‌بیند. وی می‌گوید: «از هم‌اکنون می‌توان تردید کرد که با وجود سخنان زیبایی که بیان می‌شود، این دولت جدید اصلا قصد تغییر در راهبرد آمریکا در این عرصه را داشته باشد. انسان‌ها به کسری بودجه و اوضاع وخیم اقتصادی که می‌نگرند، از خود می‌پرسند، در این شرایط چگونه می‌توان به سیاست آب و هوا اولویت داد.»

 سفیر آلمان در واشنگتن در این زمینه خوش‌بین است. از نظر وی، با توجه به اجلاس سران در کپنهاگ در زمینه‌ی آب و هوا، آمریکا باید «نقش قدرتمند‌تری داشته باشد». این موضوع در اجلاس سران آمریکا و اتحادیه‌ی اروپا در پراگ مورد بحث قرار خواهد گرفت. جمهوری چک ریاست شورای ادواری اتحادیه‌ی اروپا را بر عهده دارد.

 از نظر کلاوس شاریوت، حضور اوباما در آنجا اهمیت خاص دارد: «ملاقات با تمامی شخصیت‌های رهبری در اروپا، به طور نمادین نشان می‌دهد، که قرار است به همراه اروپایی‌ها یک راه حل مشترک پیدا شود.»

 بنابراین می‌توان گفت که سفر رئیس جمهوری آمریکا به اروپا مضمون‌های نمادین بسیار دارد. این را دنیس مک ‌دوناف، معاون مشاور ارتباطات رئیس جمهوری آمریکا نیز تأیید می‌کند. اوباما می‌خواهد هم اتحادهای گذشته را تقویت کند و هم اتحادهای تازه‌ای بسازد.

 از نظر مک دوناف، این سفر «جزو آن بخش‌های اساسی انگیزه‌های پرزیدنت است، با این هدف که جایگاه و احترام آمریکا را در جهان و به ویژه در اروپا احیا کند.»

 به باور چارلز کوپچان، کارشناس اروپا در "شورای روابط خارجی" در واشنگتن، با توجه به بحث پیرامون طرح سپر دفاع موشکی آمریکا در اروپا که از سوی دولت اوباما متوقف شده است، سفر اوباما به پراگ اهمیت نمادین بیشتری به خود می‌گیرد. کوپچان در زمینه‌ی این طرح می‌گوید: « دولت بوش این طرح را زیر فشار پیش برد و دولت‌های لهستان و چک با تمام امکانات خود کوشیدند، این برنامه‌‌ها را به مردم مردد خود بفروشند؛ و امروز این دولت‌ها در شرایط دشواری قرار گرفته‌اند؛ و این مهم است که پرزیدنت به پراگ سفر کند.»

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

۱– نوشابه گازدار
یک بطری متوسط نوشابه گازدار شامل ۱۰ قاشق چایخوری شکر، ۳۰ تا ۵۵ م.گ کافئین، مقادیری افزودنیهای صنعتی و رنگ و نمک می‏باشد که نوشابه‏های رژیمی برخلاف نامشان به دلیل طعم دهنده‏های مصنوعی خاص، شاید بسیار خطرناکتر از نوشابه‏های گازدار طبیعی باشند. مشکل اصلی اینجاست که این نوع نوشابه‏ها تبدیل به عضو جدانشدنی رژیم غذایی بعضی خانواده‏ها شده است. بر اساس تحقیقی در مجله Pediatrics، مشخص گردیده که بین ۵۶ تا ۸۵ درصد کودکان به طور متوسط روزانه ۱ بطری و ۲۰% جوانان و نوجوانان بطور متوسط روزانه ۱ بطری نوشابه گازدار مصرف می‏کنند.

همانطور که Center for Science in the Public Interest) CSPI) اشاره نموده است، خانواده‏ها و مسئولین می‏بایست مصرف این نوشابه‏ها را به حالت اصلی خود که همانا جهت مصارف درمانی در موقعیت‏های خاص (مثلا مشکل معده و …) بوده است بازگردانند. این گروه آمریکایی قبلا نیز بیانیه‏ای را مبنی بر اینکه خطر مصرف نوشابه‏های گازدار همچون مصرف سیگار باید عنوان شود، به سازمان غذا و داروی سازمان ملل ارائه داده‏اند. (خطراتی از جمله دیابت، اضافه وزن و مشکلات دهان و دندان و معده).

۲ – چیپس و سیب زمینی سرخ شده
این خوردنی دوست داشتنی بخصوص در میان نسل جوان، شامل آکریلامید است که این ماده عامل بسیاری از سرطانها و صدمه به بافتهای عصبی بدن می‏باشد که هنگامیکه غذا در دماهای بالا پخته و یا تفت داده شود بوجود می‏آید. آقای Dale Hattis استاد دانشگاه Clark آمریکا چنین می‏گوید : “من تخمین می‏زنم که سالانه بیش از هزاران سرطان به دلیل عامل آکریلامید در آمریکا شناسایی می‏شود.”

هنگامیکه CSPI آزمایشات متعددی را بر روی انواع فرنچ فرایز یا همان سیب زمینی سرخ شده و انواع چیپس انجام داد، اینطور نتیجه شد که مقدار آکریلامید موجود در یک وعده غذای آمادۀ تهیه شده از بیرون، ۳۰۰ برابر مقدار مجاز در یک لیوان آب از نظر آژانس محافظت از محیط زیست (EPA) است.

اما این کل داستان نیست؛ این نوع خوردنی خوشمزه شامل چربی‏های ترانس بالا می‏باشد که این نوع چربی‏ها عامل اصلی انسداد رگهای خونی و همچنین افزایش سطح کلسترول بد خون و کاهش کلسترول خوب خون هستند (به روایت نویسنده) و همچینین عامل افزایش ریسک حملات قلبی، دیابت و سرطان نیز می‏باشند.

در کل در نظر داشته باشیم که فرنچ فرایز و چیپس و امثالهم شامل دو عامل مهم سرطانزا می باشند.

۳ – انواع دونات (نان سرخ شده)
فرآورده‏ای بسیار خوشمزه! اما در صورتیکه بیشتر دقت نماییم می‏بینیم که چیزی جز آرد و شکر و روغن ندارد. روغن با ترانس بالا که کیفیت آن نیز برای ما معلوم نیست. همچنین طعنم دهنده‏های مصنوعی را فراموش نکنیم. “وقتی آنها را می‏بینیم، فقط به گردی وسط آن دقت می‏کنیم” این را Carla Wolper متخصص تغذیه در مرکز تحقیقات چاقی نیویورک عنوان نموده است.

ضمنا به نظر شما یک عدد دونات چقدر می‏تواند ارزش غذایی داشته باشد؟ آیا به خوردنش می ‏ارزد؟

۴ – انواع کیک‏ها و بیسکوییت‏ها و کلوچه‏های آماده
این مجموعه شامل انواع کیک، بیسکوییت، کیک‏های بسته بندی و … می‏شود. عامل اصلی که در این نوع فرآورده‏ها بد است همان روغن ترانس بالا بعلاوه مواد نگهدارنده و طعم دهنده‏های صنعتی است. همچنین نکته قابل تامل این است که این مجموعه مواد غذایی که به صورت صنعتی تهیه می‏شود، شامل مقادیر بیشتری از روغن می‏باشند.

اگر برای شما سخت است که عادت روزانه خود را کنار گذاشته و انواع کیک را از صبحانه خود حذف کنید، حداقل سعی کنید تا این مدل محصولات را از نان فانتزی نزدیک محل زندگی خود تهیه نمایید که حداقل از عاری بودن از مواد نگهدارنده و طعم دهنده‏های مجاز در آن مطمئن شوید. همچنین از استفاده از روغن کره به جای مارگارین اطمینان حاصل نمایید.

۵ – گوشت‏های فرآوری شده (سوسیس، کالباس و …)
این دسته از محصولات شامل گوشت فرآوری شده (شامل سوسیس، کالباس، همبرگر، رست بیف آماده و …) دربردارندۀ مواد سرطانزایی بوده که مهمترین آنها سدیم نیترات می‏باشد. سدیم نیترات یک مادۀ سرطانزای بسیار خطرناک بوده که هیچ جایی در بین رژیم‏های غذایی انسان ندارد، این جملۀ متخصص تغذیه، Mike Adams نویسنده نشریه Grocery Warning است.

با توجه به تحقیقی که دانشگاه هاوایی در نتیجه ۷ سال بررسی بر روی ۲۰۰۰۰۰ نفر از افرادی که مرتبا از این نوع مواد غذایی استفاده می‏کرده‏اند انجام شده است، این طور نتیجه شده که ۶۷% از آنها خطر ابتلا به سرطان پانکراس را در مقابل افرادی که از این نوع مواد مصرف نمی‏کرده‏اند، در خود افزایش داده‏اند.

پس چرا وقتی هیچ اجباری به مصرف این نوع غذاها نیست، خطر ابتلا به بیماریهای مختلف را در خود افزایش دهیم؟

۶ – غذاهای کنسرو شده
یک قوطی غذای کنسرو شده مانند قرمه سبزی و یا سوپ شاید برای ما خیلی جالب و خوشمزه و همچنین پرکاربرد (مثلا برای راه مسافرت) باشد. ولی باید این را دانست که یک قوطی غذای کنسرو شده شامل مقدار زیادی چربی ترانس بالا، سدیم و طعم دهنده‏های مصنوعی مانند MSG (یک نوع طعم دهندۀ غذاهای کنسروی) است. همچنین یک بشقاب غذای کنسروی مانند قورمه سبزی یا سوپ، گاه تا ۱۰۰۰ میلی‏گرم نمک افزوده دارد که هر کس معمولا به تنهایی یک بشقاب بیشتر می‏خورد.

این در حالیست که متخصصین تغذیه توصیه می‏کنند که حداکثر نمکی که در یک روز بدن ما نیاز دارد، ۲۴۰۰ میلی‏گرم است.

۷ - انواع کره حیوانی و گیاهی (مارگارین)
دو نوع خوردنی مختلف وجود دارند که به خاطر دو دلیل برای سلامتی مضر می‏باشند، و جالب اینکه جایگزینی هر کدام با هم باز هم همان اثر را دارد!

مارگارین اصالتا یک نوع روغن هیدروژنه می‏باشد. یک قاشق غذاخوری مارگارین شامل ۳۰ کالری انرژی، ۳/۵ گرم چربی و نیم گرم چربی اشباع شده دارد. در کل روغنهای هیدروژنه بیشترین مقدار ترانس را دارا می‏باشند.

کره حیوانی، به اندازه مارگارین خطرناک نیست اما یک قاشق غذاخوری آن شامل ۱/۵ گرم چربی اشباع شده می‏باشد. در هر صورت باید درنظر داشت که هم کره و هم مارگارین، هر دو عامل مهمی در بروز بیماریهای قلبی می‏باشند.

نتیجه گیری نویسنده :

الف) به نظر من اینها همه درست است و همچنین بسیاری از غذاهای دیگر موجود است که شاید مشتق شده از همین غذاهای پایه باشند. مثلا پیتزا یا اسنک و … . من شخصا ترجیح می‏دهم بیشتر عمر کنم تا اینکه به نیاز حس چشایی خود پاسخ گویم.

ب) غذاهای بیرون (فست فود) اصلا خوب نیست و مهمترین عامل بیماریهایی نظیر سرطان پانکراس، بیماریهای معده و … است. با اینحال که ممکن است فست فودها آلوده بوده و بیماریهای اورژانسی ایجاد نمایند.

ج) دو مورد از عوامل مهم بیماری‏زا و سرطانزا همانا روغن‏های ترانس بالا و طعم دهنده‏های شیمیایی است

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

یک دوش چند دقیقه ای آب ولرم می‏تواند در خواب خوب و راحت بسیار تاثیرگذار باشد. همچنین لباس مناسب و راحت باعث آرامش در حین خواب می شود.

در صورتیکه از صدای اتومبیلها و … رنج می‏برید می‏توانید با ایجاد وایت نویز آرامش صوتی را برای خود بسازید.

قبل از خواب کمی مطالعه حتی در حد یک صفحه بسیار بسیار مفید است. دلایل زیادی هم دارد که می‏توان به ثابت ماندن چشمها در یک نقطه ثابت اشاره کرد.

کشیدن عضلات نیز در نوع خود می‏تواند بسیار تاثیرگذار بوده و یک احساس آرامش را بوجود آورد.

تاریکی نیز در روند خواب بسیار تاثیرگذار است. آرامش واقعی در تاریکی و خاموشی است. حتی یک چراغ روشن می‏تواند اغتشاش ذهنی بوجود آورد و مانع خواب گردد.

بعضی از غذاها در افزایش برخورداری از خوابی خوش و راحت تاثیرگذار هستند. این نوع غذاها بیشتر به دلیل تحریک در روند ترشح هورمون سروتونین (یک عامل مهم جهت تنظیم روند خواب، دمای بدن، عصبانیت و …) و همچنین ملاتونین (عامل مهم در تشخیص روز و شب و وقت خواب و بیداری) که کمبود ملاتونین باعث افزایش بی خوابی می‏گردد. (ضمنا استرس باعث کاهش سطح ملاتونین در بدن می‏شود). این نوع خوردنیها باعث آرامش جسمی نیز هستند.

 موز : شامل مقادیری از ملاتونین و سروتونین است که دو عامل مهم در آرامش خواب و خواب راحت هستند. همچنین مقادیر منیزیم در موز دارای اثر آرامبخش بر روی عضلات است.
 شیر گرم : همیشه یک لیوان شیر گرم عامل خوابی خوش و راحت بوده است. همانطور که مادربزرگ و پدربزرگهای ما اکثرا هنگام خواب یک لیوان شیر می‏خورده اند. شیر دارای تریپتوفان (آمینو اسیدی که اثر تسکین بخشی دارد) همچنین کلسیم موجود در شیر باعث تحریک مغر در استفاده از تریپتوفان می‏شود.
چای بابونه : بابونه یکی از درمانهای طبیعی از زمانهای بسیار قدیم بوده است که امروزه نیز جهت بسیاری از ناراحتی های اعصاب و … نیز تجویز می‏شود. این گیاه که بیشتر به صورت چای استفاده می‏شود نه تنها به دلیل خاصیت آرام بخشی بلکه به دلیل دارا بودن اثر تسکینی، از بهترینها جهت داشتن خوابی آرام است.
 عسل : گلوکز موجود در عسل عاملی برای کم کردن مقدار اورکسین است (اورکسین عاملی است در هوشیاری تاثیر دارد).
 سیب زمینی : باعث از بین بردن اسیدهایی است که امکان اخلاط با آمینو اسید تریپتوفان (آمینو اسیدی که اثر تسکین بخشی دارد) می شود. سیب زمینی پخته شده در صورتیکه با شیر نوشیده شود، اثر خواب آور بیشتری از خود نشان خواهد داد.
 مغز بادام : این خشکبار شامل هر دو عامل مهم خوب خوابیدن یعنی تریپتوفان و منیزیم است.
 بلغور جو، سوپ جو : عامل افزایش تولید ملاتونین در بدن است.
نان گندم کامل : باعث می‏گردد انسولین در بدن آزاد شده و به تبع آن تریپتوفان بیشتری به مغر رسیده و نتیجتا سروتونین بیشتری ترشح شود.
 گوشت بوقلمون : منبعی غنی از تریپتوفان است. البته باید در نظر داشت که منظور همان شکم خالی است نه اینکه بوقلمون شکم پر (زیرا باعث سنگین شدن معده و به تبع آن بی خوابی می‏شود)
تخم کتان : این دانه های روغنی کوچک منبع بزرگی از امگا ۳ هستند لذا به عنوان بهبود دهنده مود بدن عمل می‏نمایند. همچنین به عنوان عاملی جهت سم زدایی نیز می‏توان آنها

را مصرف نمود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،