اخبار | تکنولوژی | آموزش | طراحی سایت و سئو

«وَانْقَطَعَ الرَّجاء» برای بقیهٔ عمر. 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

انگار با یک چاقوی کند افتاده باشند به جانم. پاره‌پاره‌ام کنند، خون تمام زمین را بپوشاند، جنازه‌ام بو گیرد؛ اما هنوز زنده باشم.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

توی آن روزهای سیاه برای رفیقم نوشته بودم: «اگه قرار نیست خوب شه، کاش لااقل راحت شه». چطور توانسته بودم؟

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

یک نفر که زورش خیلی بیشتر است، بردارد قصهٔ این روزهایمان را بنویسد. کلمه به کلمه، با اسم‌های مستعار و سخت. دربارهٔ مردمی که سنگ به شکم‌هایشان بسته بودند و عوض خون، توی رگ‌هایشان زهر جاری بود.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

انگار به برق وسط چشم‌هایمان شلیک کرده‌اند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

از بند اول انگشت اشاره‌ام خجالت می‌کشم. 

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

یک گور دسته‌جمعی از این سر تا آن سر نقشه هست که به‌نوبت می‌رویم سرجایمان دراز می‌کشیم. بی‌غسل و کفن، بی‌احترام و تشییع، بی‌سنگ‌قبر.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

بیشتر از همهٔ روزهای زندگی‌ام لازم دارم خدا داشته باشم و هرچقدر دست‌هایم را بالا می‌برم، نمی‌گیردشان.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

پرسیدم: «یعنی ممکنه رماتیسم باشه؟» ابرویش را بالا برد و گفت: «حالت خوبش اینه که رماتیسم باشه». بعد، یخبندان شد.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،

معلممان تعریف کرده بود «ضحاک باید مغز دو تا آدم را می‌خورد» و من آن روز تا خانه دویده بودم که ثابت کنم قصه راست نیست، که بقیه طور دیگری برایم تعریفش کنند.

اشتراک گذاری:

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: ،