آلترناتیو برای عضویت در ناتو
ثالثاٌ روابط غرب با روسیه به پایین ترین درجه خود پس از اتمام " جنگ سرد " رسیده است . گسترش ناتو ، از بین بردن سیستم کنترل تسلیحات استراتژیکی ، استقرار سیستم ضد موشکی در اروپا و همچنین عدم تمایل غرب برای انجام مذاکرات در مورد مسائل دارای اهمیت خاص خود با مسکو ، عواملی برای احساس ناراحتی روسیه شده ، چون روسیه کشور ابرقدرت تلقی نمی شود .
عضویت گرجستان و اوکراین در ناتو اقدام خطرناکی است . اگر غرب مایل به بهبود وضعیت در اروپا و تبدیل روسیه به عنوان شریک خود در حل مشکلات است ، باید این موارد را در نظر بگیرد .
گرجستان و اوکراین شایسته کمک و مساعدت ناتو و اتحادیه اروپا هستند و دیر یا زود آنان در سازمان پذیرفته می شوند . اما تنها حل مشکلات درازمدت برای تإمین امنیت آن ها فایده نخواهد داشت . آن ها بخشی ازتحولات دولت اوباما درسیاست غرب نسبت به روسیه هستند که متحدین اروپایی بی صبرانه انتظار دارند . مسائل کنترل تسلیحات استراتژیکی ، عدم گسترش تسلیحات کشتار جمعی و دفاع ضد موشکی نیز در قالب این تحولات باید قرار گیرند .
برای حل مشکلات گرجستان و اوکراین دو نکته خیلی اهمیت دارد :
اول : گفتگوی غرب و روسیه در مورد مشکلات امنیتی اروپا دوما تصمیمات جدید نسبت به مسائلی که به بهبود کل وضعیت مساعدت می کنند . دیمیتری مدوداف و نیکولا سارکوزی و دولت های اروپا از این پیشنهاد حمایت کردند .
دوم : مشکلات امنیتی و نظامی می تواند تنها از طریق احیای قرارداد در مورد نیروهای متعارف در اروپا حل شوند . این قرارداد در سال 1990 منعقد گردیده و موافقتنامه اضافی آن در سال 1999 به امضا رسید که قرارداد مزبور را مطابق با شرایط تغییر داده اند . اولویت این موافقتنامه این است که حد و مرز نیروها و تسلیحات متعارف ، انهدام تجهیزات نظامی ، انجام نظارت و همچنین مقررات استقرار ارتش های خارجی را در مناطق جقرافیایی تعیین می کند .
این قرارداد به خاطر شرایط مربوط به ناتو و روسیه در حال حاضر مسکوت گذاشته شده است . آغاز حل مشکلات در دودهه اخیر ضروری و حیاتی است . این روند به عامل تغییرات سودمند در روابط کشورهای غربی و روسیه در می آید که سلسله مشکلات امنیتی گرجستان و اوکراین را نیز حل خواهد کرد .
