آمریکا پایگاه هوایی را در گرجستان مستقر خواهد کرد .
آمریکا و همه کشورهای غربی بخوبی درک می کنند که گرجستان دارای اهمیت خاص راهبردی و سوق الجیشی بوده و مورد تجاوز روسیه واقع شده است .
دروضعیت بحران مالی درجهان ، اگر روسیه این مناطق را اشغال نکند و تحت کنترل خود نگیرد این کشور خارج از طرح های بزرگ اقتصادی قرار خواهد گرفت . با توجه به سیاست نرم و بی اثر غرب در مقابل روسیه، تجاوز این کشور روز به روز واقعی تر به نظر می رسد.
درکنار این وضعیت ، آمریکا فعال تر شده است . مناقشه روسیه و گرجستان به معنی اقدامات علیه منافع آمریکا از جانب روسیه است . لذا همکاری آمریکا و گرجستان تنها در قالب دفاع از تمامیت ارضی گرجستان بررسی نمی شود . تنها گرجستان قادر به ضمانت و تإمین امنیت خود نیست . لذا آمریکا با توجه به منافع و روابط همکاری خود کمک نظامی برای گرجستان را مناسب می داند .
دراین شرایط ، آمریکا احتمالاٌ تصمیم به انعقاد قرارداد همکاری نظامی و سیاسی با گرجستان را در زمینه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی یعنی قرارداد همه جانبه را به زودی اتخاذ خواهد کرد .
قرارداد همه جانبه اصول عمومی یعنی مشارکت راهبردی بین گرجستان و آمریکا را تعیین خواهد کرد و سپس گام های مشخص برداشته می شود .
انعقاد فوری این قرارداد به این خاطر ضروری است که ، اگر امنیت نباشد همکاری سیاسی- اقتصادی ، فرهنگی و غیره تحقق نخواهد یافت . همکاری نظامی به معنی تحکیم و تقویت سیستم امنیتی است که برای صلح ضرورت دارد . در شرایط صلح و ثبات حفظ ثبات امکان پذیر خواهد بود ، در شرایط ثبات ، توسعه اقتصادی کشور و غیره نیز امکان پذیر خواهد بود . البته گرجی ها نیز دوست ندارند گرجستان وابسته به یک کشور دیگر باشد ، اما همکاری نزدیک با آمریکا برای گرجستان حائز اهمیت است . گرجستان چاره ای ندارد . نه بی طرفی و نه مشارکت با روسیه ، گرجستان را نجات نخواهد داد . زیرا که در صورت هرگونه مشارکت گرجستان با روسیه ، تمایلات و عقاید کرملین استعمار طلبی است . آمریکا از گرجستان دور است و علاقه مستقیم به اشغال مناطق گرجستان ندارد . آمریکا دارای منافع راهبردی در گرجستان است .
با توجه به این وضعیت ، قرارداد همه جانبه منعقد می شود که بر اساس آن اصول عمومی تعیین خواهد شد و سپس وضعیت موجود اقدامات بعدی را مشخص می کند . در مرحله اول آمریکا ممکن است پایگاه هوایی را در گرجستان مستقر نماید که مسائل حمل و نقلی را به عهده خواهد داشت . سپس بنابه وضعیت خاورمیانه یا آسیای مرکزی یا روسیه آمریکا و گرجستان ، به طور مشترک تصمیم به استقرار یا عدم استقرار پایگاه نظامی در گرجستان را اتخاذ خواهند کرد . یعنی استقرار پایگاه نظامی آمریکا در گرجستان بستگی به وضعیت موجود در آینده نزدیک خواهد داشت .
علاوه بر این ، جهان در انتظار ملاقات اوباما و مدوداف است . در این دیدار منافع و راهبردهای هر دو کشور به طور واضح و علنی مشخص می شود . اگر ما از متحدین آمریکا هستیم ، باید امیدوار باشیم که آمریکا در مذاکرات با روسیه منافع ما را در نظر خواهد گرفت و مسائل اوستیای جنوبی و آبخازیا از طریق مذاکرات حل می شود .
آمریکا قصد جنگیدن با روسیه را ندارد و ما باید این مساله را به خوبی درک کنیم . استقرار پایگاه های آمریکا در خاک گرجستان جنبه پیشگیرانه خواهد داشت . همچنین این اقدام ، گرجستان را از حملات روسیه به گرجستان تضمین خواهد کرد و در صورت حمله روسیه به گرجستان ، آمریکا اقدامات متقابل را انجام خواهد داد . بنابر این ، مناقشه تجاوزگرانه متوقف می شود و مسائل در قالب سیاسی حل و فصل خواهد شد .
پایگاه های نظامی آمریکا در گرجستان مستقر نمی شوند .
منبع مقاله : روزنامه کویریس پالیترا چاپ تفلیس گرجستان چهارشنبه 4/10/87
قرارداد دوجانبه همکاری آمریکا و گرجستان شامل مساله استقرار پایگاه های نظامی را شامل نخواهد شد .
استقرار نظامیان کشور خارجی حتی درکشور دوست نشانگر ضعف دولت است .اما حضور نظامیان کشور اشغالگر خارجی فاجعه است. درچنین وضعیتی دعوت از نیروهای نظامی کشور دوست برای ضمانت دفاع ازاشغالگران ممکن است عمل درستی باشد. دروضعیت سخت امروزه وقتی خطر از سرگیری عملیات های نظامی واقعی شده است ، بد نیست نیروهای نظامی کشورهای دوست از گرجستان دفاع کنند . امید گرجستان نسبت به ناتو به خیال و افسانه تبدیل شده است . فهرست کشورهای نه چندان کم در ائتلاف شمالی آتلانتیک که دوست ندارند گرجستان را در کنار خودشان ببینند و همچنین از عصبانیت روسیه خودداری می کنند ، مشخص شده است. وقتی ناتو از پذیرفتن گرجستان در طرح عملیات خودداری می کند جای تردید است که ماده 5 را به اجرا در آورد و برای کشوری مانند گرجستان خون بریزد .
بنابراین،امید عضویت درائتلاف شمالی آتلانتیک مساله آینده خیلی دوراست و گرجستان باید بیشتر واقع بین و عملگرا باشد .
عمگرایی گرجستان با انعقاد قرارداد مستقیم دو جانبه با کشوری ابراز می شود که در صورت ضرورت از کشور ما دفاع می کند .
چنین قرارداد دوجانبه از نظری مقرون به صرفه است که در صورت ضرورت تصمیم فوری نیاز به انتظار موافقت ائتلاف ندارد و حتی سال های دیگر اگر گرجستان به عضویت ناتو درآید هیچ گونه تضمینی وجود ندارد که حداقل یک کشور علیه تصمیمی مبنی بر دفاع از گرجستان مخالفت ننماید .
کشور واقعی که توانایی و تمایل دفاع از گرجستان را دارد آمریکا است .
لایحه قرارداد دوجانبه بین گرجستان و آمریکا در حال تدوین است . اکثر جمیعت گرجستان حالا امیدوار شده اند که ، پایگاه های نظامی آمریکا در گرجستان ایجاد می شوند و از تجاوز بعدی اشغالگران روس از گرجستان دفاع می کنند .
چنین افراد مایوس و ناامید می شوند اگر به آن ها خبر بدهیم که ، در لایحه قرارداد دوجانبه حرفی در مورد استقرار پایگاه های نظامی آمریکا در گرجستان نیست و آنان حتی در آینده در گرجستان حضور نخواهند داشت.علیرغم اشاره ها به دوستی و محبت آمریکایی ها نسبت به گرجستان ، واشنگتن در این مرحله پایگاه های خود را در چندین کیلومتر فاصله از پایگاه های نظامی روسیه در آخالگوری یا منطقه سامگرلو مستقر نخواهد کرد. البته مسکو و واشنگتن به کرات در کشور ثالث ( در ویتنام ، در افغانستان ) در مقابل یک دیگر قرار می گرفتند ، اما پایگاه های نظامی این دو کشور هرگز در فاصله 30 تا20 کیلومتری از یکدیگر در کشورثالث مستقرنبوده اند .
درچنین وضعیتی بهترین روش خواهد بود اگر پنتاگون برای ایجاد سیستم متحد دفاع هوایی و تإمین تجهیزات مربوطه به گرجستان کمک خواهد کرد .
منشورهمکاری بین آمریکا و گرجستان چند روز دیگر به امضا خواهد رسید . در حال حاضر نمایندگان قوه مجریه دو کشور سندی را مورد بررسی قرار می دهند که، جزئیات آن هنوز محرمانه است. وزیر امور خارجه از اظهارنظر در این خصوص خودداری می کند. بنابر اظهارات داویت دارچیاشویلی رئیس کمیته همگرایی با اروپا چهار اولویت از جمله اقتصاد ، فرهنگ و آموزش ، تحکیم ساختار های دموکراتیک و مسائل دفاعی و امنیتی در قرارداد مذکور تعیین شده است. اما نوع همکاری در هر زمینه فوق الذکر طبق مذاکرات و قراردادهای جدید مشخص خواهد شد . تنها مساله ای که دارچیاشویلی اشاره کرد آن است که در این قرارداد به مسائل امنیتی توجه بیشتری نسبت به قرارداد آمریکا و اوکراین معطوف خواهد شد . دارچیاشویلی افزود : مساله استقرار نیروهای نظامی آمریکا یا کشور خارجی در گرجستان مساله ای جداگانه است و طبق قانون اساسی گرجستان در این خصوص پارلمان باید تصمیم بگیرد
