سردی روابط آمریکا و اسرائیل
۳ آبان ۱۴۰۱
۱۲:۱۷:۵۲
از طرف دیگر اسرائیل
سعی می کند از وضعیت موجود به نحو احسن استفاده کند و ناکامی موجود در
مذاکرات را بهانه ای برای امتیاز ندادن بر شمارند، آنها می گویند در سایه
اختلافات داخلی و دو دستگی در سلطه فلسطینی، نمی توان هیچ پیشرفتی در
مذاکرات داشت. به نظر می رسد "بنیامین نتانیاهو" در سایه چنین وضعیتی به
دنبال مذاکرات و راهکارهای فرا منطقه ای و گسترده تر است تا بتواند
چالشهای و موانع فراملی قضیه کشور فلسطین را حل کند. این امر با سیاستهای
جدید اوباما که تمایل دارد روابط خود را با کشورهای عربی بهبود بخشد،
کاملا همخوانی دارد.
روز سه شنبه اوباما با ملک عبدالله پادشاه اردن دیدار داشت و دولت اوباما به هر در و دیورای می زند که طرح صلح عربستان را به کرسی بنشاند. اوباما در این مورد صراحتا گفت "نمی توان تا بی نهایت مذاکره را ادامه داد. ولی در مقابل نتانیاهو از طرح صلح عربستان که خواهان بازگشت به خط مرز سال 1967 می باشد، متنفر است وی از طرح نقشه راه نیز راضی نیست و از هر چه به راهکار تشکیل دو کشور همسایه تعلق دارد، نفرت دارد ولی در مقابل نتانیاهو با توجه به تجربه سابق خود خوب می داند که "فشارهای فشرده آمریکا" به دولتش چه معنی دارد.
در گذشته اسرائیل بر روابط مستحکمی با کشورهای غیر عربی در منطقه اعتماد داشت ولی اکنون وضعیت تغییر کرده است. نتانیاهو و مشاورانش اکنون سخن از پیمانهای استراتژیک جدیدی می زنند، و دیدار دوستان عمرو سلیمان وزیر امنیت مصر و لیبرمان وزیر خارجه اسرائیل که مدتی پیش سخن از بمباران سد اسوان بر سر ملت مصر زده بود، در واقع به همین موضوع اشاره دارد.
نتانیاهو بر این باور است که سازش بین اسرائیلی ها و فلسطینی ها شکست خورده است و اکنون فرصت مناسبی است که به دنبال پیمانهای منطقه ای و فراختری باشیم. در جهان تجارت به سادگی می توان شرکتهای گسترده تری را ایجاد کرد که تنها از طریق اتحاد شرکتها می توان به آن رسید. و آمریکائی ها این امر را خوب می دانند.
در واقع در داخل کشور اسرائیل سه باند وجود دارد، که هر کدام در طرح نتانیاهو که قرار است در سفرش به واشنگتن به اوباما ارائه شود تاثیر می گذارند . این سه باند عبارتند از نتانیاهو و اطرافیان وی و باند پرز و باراک و همچنین افیگدور لیبرمان ، اگر باند پرز و باراک همه کاره بود، همین فردا ملک عبد الله پادشاه عربستان و اسد و سایر سران عرب برای امضای طرح صلح عربستان به اسرائیل دعوت می شدند. پرز حاضر است به مرزهای 67 بازگردد. البته مجموعه شهرکها باقی می ماندند ولی در مقابل آنها سرزمینهای دیگری به فلسطینی ها داده می شد. پرز با تقسیم قدس موافق است ولی لیبرمان به هیچ وجه حاضر نیست نام این طرح را بشنود، زیرا در آن نامی از حق بازگشت فلسطینی ها ذکر شده است ولی در واقع در هنگام مذاکره، لیبرمان دست و دلبازتر خواهد بود و علی رغم اینکه وی به لجاجت مشهور است ولی در آن موقع وضعیت فرق می کند.
در این راستا نتانیاهو در وسط ایستاده است و سعی می کند از هر طرف یک سری امور را مورد استفاده قرار داده تا طرح سیاسی خود را تکمیل کند ، البته وی نام آنرا "طرح صلح" نمی گذارد. و در این مورد وی تصمیم ندارد عقب نشینی کند . به نظر می رسد نتانیاهو و اوباما در مسائل کلیدی متعددی اختلاف نظر داشته باشند ، نتانیاهو از فلسطینی ها می خواهد اسرائیل را به عنوان کشور قوم یهود به رسمیت بشناسند و البته بجای کشور فلسطین وی از کلمه رژیم فلسطین (کیان) استفاده خواهد کرد که وی اصرار دارد خالی از سلاح بوده و حق امضای معاهدات خارجی را نداشته و اسرائیل بر همه معابر آن مسلط باشد.
نتانیاهو می گوید اگر دیگران (حکومتهای سابق) تصمیم داشتند آپارتمان پنج اتاقه ای را به فلسطینی ها بدهند و بعدا سه اتاق را از آنها بگیرند، ما تصمیم داریم از همان اول همان دو اتاق را به آنها بدهیم . البته مخالفان نتانیاهو بر این باور هستند که وی چرخه مذاکرات را به آغاز سال دو هزار بر می گرداند و نتایج خشونت باری بر این امر حاکم خواهد بود.
روز سه شنبه اوباما با ملک عبدالله پادشاه اردن دیدار داشت و دولت اوباما به هر در و دیورای می زند که طرح صلح عربستان را به کرسی بنشاند. اوباما در این مورد صراحتا گفت "نمی توان تا بی نهایت مذاکره را ادامه داد. ولی در مقابل نتانیاهو از طرح صلح عربستان که خواهان بازگشت به خط مرز سال 1967 می باشد، متنفر است وی از طرح نقشه راه نیز راضی نیست و از هر چه به راهکار تشکیل دو کشور همسایه تعلق دارد، نفرت دارد ولی در مقابل نتانیاهو با توجه به تجربه سابق خود خوب می داند که "فشارهای فشرده آمریکا" به دولتش چه معنی دارد.
در گذشته اسرائیل بر روابط مستحکمی با کشورهای غیر عربی در منطقه اعتماد داشت ولی اکنون وضعیت تغییر کرده است. نتانیاهو و مشاورانش اکنون سخن از پیمانهای استراتژیک جدیدی می زنند، و دیدار دوستان عمرو سلیمان وزیر امنیت مصر و لیبرمان وزیر خارجه اسرائیل که مدتی پیش سخن از بمباران سد اسوان بر سر ملت مصر زده بود، در واقع به همین موضوع اشاره دارد.
نتانیاهو بر این باور است که سازش بین اسرائیلی ها و فلسطینی ها شکست خورده است و اکنون فرصت مناسبی است که به دنبال پیمانهای منطقه ای و فراختری باشیم. در جهان تجارت به سادگی می توان شرکتهای گسترده تری را ایجاد کرد که تنها از طریق اتحاد شرکتها می توان به آن رسید. و آمریکائی ها این امر را خوب می دانند.
در واقع در داخل کشور اسرائیل سه باند وجود دارد، که هر کدام در طرح نتانیاهو که قرار است در سفرش به واشنگتن به اوباما ارائه شود تاثیر می گذارند . این سه باند عبارتند از نتانیاهو و اطرافیان وی و باند پرز و باراک و همچنین افیگدور لیبرمان ، اگر باند پرز و باراک همه کاره بود، همین فردا ملک عبد الله پادشاه عربستان و اسد و سایر سران عرب برای امضای طرح صلح عربستان به اسرائیل دعوت می شدند. پرز حاضر است به مرزهای 67 بازگردد. البته مجموعه شهرکها باقی می ماندند ولی در مقابل آنها سرزمینهای دیگری به فلسطینی ها داده می شد. پرز با تقسیم قدس موافق است ولی لیبرمان به هیچ وجه حاضر نیست نام این طرح را بشنود، زیرا در آن نامی از حق بازگشت فلسطینی ها ذکر شده است ولی در واقع در هنگام مذاکره، لیبرمان دست و دلبازتر خواهد بود و علی رغم اینکه وی به لجاجت مشهور است ولی در آن موقع وضعیت فرق می کند.
در این راستا نتانیاهو در وسط ایستاده است و سعی می کند از هر طرف یک سری امور را مورد استفاده قرار داده تا طرح سیاسی خود را تکمیل کند ، البته وی نام آنرا "طرح صلح" نمی گذارد. و در این مورد وی تصمیم ندارد عقب نشینی کند . به نظر می رسد نتانیاهو و اوباما در مسائل کلیدی متعددی اختلاف نظر داشته باشند ، نتانیاهو از فلسطینی ها می خواهد اسرائیل را به عنوان کشور قوم یهود به رسمیت بشناسند و البته بجای کشور فلسطین وی از کلمه رژیم فلسطین (کیان) استفاده خواهد کرد که وی اصرار دارد خالی از سلاح بوده و حق امضای معاهدات خارجی را نداشته و اسرائیل بر همه معابر آن مسلط باشد.
نتانیاهو می گوید اگر دیگران (حکومتهای سابق) تصمیم داشتند آپارتمان پنج اتاقه ای را به فلسطینی ها بدهند و بعدا سه اتاق را از آنها بگیرند، ما تصمیم داریم از همان اول همان دو اتاق را به آنها بدهیم . البته مخالفان نتانیاهو بر این باور هستند که وی چرخه مذاکرات را به آغاز سال دو هزار بر می گرداند و نتایج خشونت باری بر این امر حاکم خواهد بود.
اشتراک گذاری:
بازدید: