گزارش ازکنفرانسی در باره روابط ایران و آمریکا
سه هفته پیش کنفرانسی درمرکزفلچردانشگاه تافتزبرگزارشد که درباره ایران و امریکا، که روی مسایل سیاست خارجی متمرکز بود . کارشناسان و مسئولین عالی رتبه ای دراین کنفرانس شرکت داشتند.ازجمله نیکلاس برنز، آدمیرال فالن، ژنرال ابی زید، و آدم هایی هم از کادر دانشگاهی،مانند گری سیک، شهرام چوبین سخنرانی کردند.
خلاصه حرف ها این بود که تخاصم با ایران به جایی نمی رسد. در این کنفرانس تاکید شد باید با ایران مذاکره کرد، و حتی در حوزه هایی مانند افغانستان باید همکاری کرد . بعضی از کارشناسان گفتند مساله اتمی را بی دلیل بیش ازحد بزرگ کردیم و با این کار به ایرانی ها امتیاز دادیم. مساله پیش روی امریکا این نیست که آیا مذاکره بکند یا نه، این است که کی، کجا، در چه قالبی، و بر سر چه چیزی مذاکره بکند. آیا باید همه چیز را یکجا مورد مذاکره قرار داد (معامله بزرگ)؟ یا تک به تک بر سر مسایل مورد نظر گفتگو کرد؟ تنها کسی که ازجنگ صحبت کرد یک استاد دانشگاه اسراییلی امریکایی بود که رییس مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه برندایز در امریکا بود، به نام فلدمن. او می گفت باید یک حمله جراحی محدود به ایران کرد. باقی هیچ کس این حرف را نزد. متخصصان افغانستان و پاکستان می گفتند که بدون ایران نمی شود این مناطق حساس و خطرناک را آرام کرد. متاسفانه هیچ صدایی ایران را نمایندگی نمی کرد. تنها یک خبرنگارفلسطینی تبار لبنانی شده مقیم اردن که تابعیت مضاعف آمریکا را هم داشت آخرین سخنران بود که گفت امریکا باید به ایران با احترام برخورد کند. او تنها کسی بود که از مواضع مشروع ایران دفاع کرد. اسمش هست
" رامی خوری" روزنامه ستاره را درلبنان درمی آورد اوآدم کارکشته وخوش صحبتی به نظر می رسید .
