آمریکا - عربستان، در گردباد مثلث سنی و هلا...
۳ آبان ۱۴۰۱
۱۲:۱۴:۲۴
منبع: روزنامه الحیات چاپ لندن
برگردان: فرزان شهیدی
اختلافات آمریکا وعربستان سعودی بر سر عراق بیش از گذشته آشکار شده است. عربستان از ابتدا معتقد بود حمله به عراق موجب تقویت ایران و وابستگی بغداد به تهران خواهد شد. یکی از مقامات سفارت عربستان در واشنگتن چند ماه پیش فاش کرد اگر آمریکا سیاست های خود را در عراق تغییر ندهد عربستان به حمایت تسلیحاتی از اهل سنت عراق خواهد پرداخت. البته این مقام به خاطر این اظهارات ـ که غیرمسئولانه خوانده شد ـ به ریاض فراخوان شد، اما دیری نپایید که ملک عبدالله پادشاه عربستان در نشست سران عرب از غیرقانونی بودن اشغال عراق سخن گفت.پس از آن نوبت به آمریکا رسید تا اسرار ومواضع خود را فاش سازد. زلمای خلیل زاد سفیر واشنگتن در سازمان ملل که قبلا در کسوت سفارت بغداد بود، اعلام کرد: نه تنها ایران وسوریه به ناامنی های عراق دامن می زنند، بلکه برخی از همسایگان عراق که هم پیمان آمریکا هستند به تخریب دولت نوری مالکی می پردازند. تردیدی نیست که مقصود خلیل زاد از این سخنان عربستان بوده است. روزنامه نیویورک تایمز نیز در همین راستا اخباری درباره خشم دولتمردان آمریکایی نسبت به هم پیمانان سعودی خود منتشر ساخت. روزنامه گاردین چاپ انگلیس هم اعلام کرد آمریکا وانگلیس از ابتدا از عربستان خواسته بودند از دولت مالکی حمایت کند وتاکید کرده اند که سقوط مالکی حتی بر عربستان آثار منفی برجای خواهد گذارد. اما به نظر می رسد ریاض بر خلاف این توصیه ها عمل کرده است، تا جایی که طبق گزارش دستگاه های اطلاعاتی آمریکا اکثر افراد انتحاری در داخل عراق سعودی هستند ودولت عربستان مانع خروج آن ها به سوی عراق نمی شود. سوال آن است که عربستان با آن که هم پیمان دیرین واشنگتن است، چرا درباره عراق تا این حد با آمریکا اختلاف دارد؟ برای پاسخ به این سوال باید به تبیین مواضع واقعی دو طرف پرداخت. موضع عربستان را می توان در این عبارت خلاصه کرد: آمریکا با ایران درگیر است، اما در واقع عراق را به ایران تسلیم کرده است که در صدد بسط هلال شیعی در خاورمیانه است. سوال مقامات ریاض آن است که آیا از طریق دولت مالکی که هم پیمان وبلکه عامل جمهوری اسلامی ایران است می توان به مقابله با تهران برخاست؟در واقع آمریکایی ها با نوعی پارادوکس مواجه شده اند که برای حل آن چاره ای جز بازی سیاسی واتخاذ مواضع دوگانه ندارند. از یک سو اشغالگران آمریکایی قادر به گسست پیمان خود با شیعیان عراق نیستند ونمی توانند با اهل سنت عراق هم پیمان شوند. لذا روی گرداندن از شیعیان واقبال به اهل سنت به معنای رویارویی با شیعیان عراق خواهد بود وبه اعتقاد ناظران این رویارویی، آمریکا را وارد دوزخی هولناک در عراق خواهد کرد که چه بسا فرجام آن درگیری مستقیم با ایران باشد.بنابراین آمریکا چاره ای جز هم پیمانی با اکثریت شیعه عراق ندارد، هر چند این شیعیان از آن سو هم پیمان ایران باشند. به اعتقاد عربستان این تناقض موجب ضعف آمریکا وتقویت جمهوری اسلامی ایران نه تنها در عراق بلکه در سطح منطقه شده است. عربستان از آمریکا می پرسد چگونه با جنبش حماس که سنی است به این بهانه که هم پیمان ایران است مقابله می کنید، اما با نوری مالکی که شیعه و وابسته به ایران است هیچ برخوردی نمی کنید؟ برخی گزارش ها حاکی است که عربستان اسنادی به دست آورده است که نشان می دهد مالکی عامل ایران است و عجیب اینکه این اسناد در سطح وسیعی در بغداد پخش شده است، اما آمریکایی ها اعلام کرده اند این اسناد جعلی است و مالکی عامل ایران نیست.اما انگیزه واستدلال آمریکا در حمایت از دولت مالکی چیست؟ سران واشنگتن قائل به آنند که تخریب مالکی موجب می شود رویای ثبات وامنیت عراق برباد رفته وآشوب وجنگ داخلی این کشور را فراخواهد گیرد و زبانه های این جنگ طبعا به کشورهای منطقه واز جمله عربستان سرایت خواهد کرد. اما به نظر می رسد موضع عربستان بر این اصل مبتنی است که جنگ داخلی در عراق بهتر از سیطره ایران بر این کشور به نام دولت مالکی است.در هر حال، دو هم پیمان قدیمی یعنی آمریکا وعربستان دچار اختلافات عمیقی شده اند وهر دو آینده عراق را برای خود فاجعه بار می دانند. بوش از تقابل با اکثریت شیعه در عراق واهمه دارد وملک عبدالله نگران سیطره کامل ایران بر عراق است. بوش اکنون ناچار به مقابله با مثلث سنی در عراق است وباید هلال شیعی را به فراموشی بسپارد و در مقابل ملک عبدالله معتقد است باید به حمایت از اهل سنت عراق در برابر شیعیان وحامی منطقه ای آنان یعنی جمهوری اسلامی ایران پرداخت.ظاهرا برای این اختلافات دورنمای روشنی متصور نیست، اما سوال عراقی ها آن است که عراق تا کی قربانی سیاست ها واهداف قدرت های منطقه ای وفرامنطقه ای خواهد بود؟ وآیا ملت ستمدیده عراق در آینده نزدیک شاهد ثبات واستقلال کشورش خواهد بود؟
برگردان: فرزان شهیدی
اختلافات آمریکا وعربستان سعودی بر سر عراق بیش از گذشته آشکار شده است. عربستان از ابتدا معتقد بود حمله به عراق موجب تقویت ایران و وابستگی بغداد به تهران خواهد شد. یکی از مقامات سفارت عربستان در واشنگتن چند ماه پیش فاش کرد اگر آمریکا سیاست های خود را در عراق تغییر ندهد عربستان به حمایت تسلیحاتی از اهل سنت عراق خواهد پرداخت. البته این مقام به خاطر این اظهارات ـ که غیرمسئولانه خوانده شد ـ به ریاض فراخوان شد، اما دیری نپایید که ملک عبدالله پادشاه عربستان در نشست سران عرب از غیرقانونی بودن اشغال عراق سخن گفت.پس از آن نوبت به آمریکا رسید تا اسرار ومواضع خود را فاش سازد. زلمای خلیل زاد سفیر واشنگتن در سازمان ملل که قبلا در کسوت سفارت بغداد بود، اعلام کرد: نه تنها ایران وسوریه به ناامنی های عراق دامن می زنند، بلکه برخی از همسایگان عراق که هم پیمان آمریکا هستند به تخریب دولت نوری مالکی می پردازند. تردیدی نیست که مقصود خلیل زاد از این سخنان عربستان بوده است. روزنامه نیویورک تایمز نیز در همین راستا اخباری درباره خشم دولتمردان آمریکایی نسبت به هم پیمانان سعودی خود منتشر ساخت. روزنامه گاردین چاپ انگلیس هم اعلام کرد آمریکا وانگلیس از ابتدا از عربستان خواسته بودند از دولت مالکی حمایت کند وتاکید کرده اند که سقوط مالکی حتی بر عربستان آثار منفی برجای خواهد گذارد. اما به نظر می رسد ریاض بر خلاف این توصیه ها عمل کرده است، تا جایی که طبق گزارش دستگاه های اطلاعاتی آمریکا اکثر افراد انتحاری در داخل عراق سعودی هستند ودولت عربستان مانع خروج آن ها به سوی عراق نمی شود. سوال آن است که عربستان با آن که هم پیمان دیرین واشنگتن است، چرا درباره عراق تا این حد با آمریکا اختلاف دارد؟ برای پاسخ به این سوال باید به تبیین مواضع واقعی دو طرف پرداخت. موضع عربستان را می توان در این عبارت خلاصه کرد: آمریکا با ایران درگیر است، اما در واقع عراق را به ایران تسلیم کرده است که در صدد بسط هلال شیعی در خاورمیانه است. سوال مقامات ریاض آن است که آیا از طریق دولت مالکی که هم پیمان وبلکه عامل جمهوری اسلامی ایران است می توان به مقابله با تهران برخاست؟در واقع آمریکایی ها با نوعی پارادوکس مواجه شده اند که برای حل آن چاره ای جز بازی سیاسی واتخاذ مواضع دوگانه ندارند. از یک سو اشغالگران آمریکایی قادر به گسست پیمان خود با شیعیان عراق نیستند ونمی توانند با اهل سنت عراق هم پیمان شوند. لذا روی گرداندن از شیعیان واقبال به اهل سنت به معنای رویارویی با شیعیان عراق خواهد بود وبه اعتقاد ناظران این رویارویی، آمریکا را وارد دوزخی هولناک در عراق خواهد کرد که چه بسا فرجام آن درگیری مستقیم با ایران باشد.بنابراین آمریکا چاره ای جز هم پیمانی با اکثریت شیعه عراق ندارد، هر چند این شیعیان از آن سو هم پیمان ایران باشند. به اعتقاد عربستان این تناقض موجب ضعف آمریکا وتقویت جمهوری اسلامی ایران نه تنها در عراق بلکه در سطح منطقه شده است. عربستان از آمریکا می پرسد چگونه با جنبش حماس که سنی است به این بهانه که هم پیمان ایران است مقابله می کنید، اما با نوری مالکی که شیعه و وابسته به ایران است هیچ برخوردی نمی کنید؟ برخی گزارش ها حاکی است که عربستان اسنادی به دست آورده است که نشان می دهد مالکی عامل ایران است و عجیب اینکه این اسناد در سطح وسیعی در بغداد پخش شده است، اما آمریکایی ها اعلام کرده اند این اسناد جعلی است و مالکی عامل ایران نیست.اما انگیزه واستدلال آمریکا در حمایت از دولت مالکی چیست؟ سران واشنگتن قائل به آنند که تخریب مالکی موجب می شود رویای ثبات وامنیت عراق برباد رفته وآشوب وجنگ داخلی این کشور را فراخواهد گیرد و زبانه های این جنگ طبعا به کشورهای منطقه واز جمله عربستان سرایت خواهد کرد. اما به نظر می رسد موضع عربستان بر این اصل مبتنی است که جنگ داخلی در عراق بهتر از سیطره ایران بر این کشور به نام دولت مالکی است.در هر حال، دو هم پیمان قدیمی یعنی آمریکا وعربستان دچار اختلافات عمیقی شده اند وهر دو آینده عراق را برای خود فاجعه بار می دانند. بوش از تقابل با اکثریت شیعه در عراق واهمه دارد وملک عبدالله نگران سیطره کامل ایران بر عراق است. بوش اکنون ناچار به مقابله با مثلث سنی در عراق است وباید هلال شیعی را به فراموشی بسپارد و در مقابل ملک عبدالله معتقد است باید به حمایت از اهل سنت عراق در برابر شیعیان وحامی منطقه ای آنان یعنی جمهوری اسلامی ایران پرداخت.ظاهرا برای این اختلافات دورنمای روشنی متصور نیست، اما سوال عراقی ها آن است که عراق تا کی قربانی سیاست ها واهداف قدرت های منطقه ای وفرامنطقه ای خواهد بود؟ وآیا ملت ستمدیده عراق در آینده نزدیک شاهد ثبات واستقلال کشورش خواهد بود؟
اشتراک گذاری:
بازدید: