آمریکا نباید زخمهای ایرانیان را فراموش کند
۳ آبان ۱۴۰۱
۱۲:۱۴:۲۴
رولا خلف ـ فاینانشال تایمز
شلیک اولین ماهواره ایرانی، بعد از دو هفته از روی کار آمدن اوباما در کاخ سفید، پیام کاملا واضحی از ایران به ایالات متحده است که ایران کاملا مصمم است اگر بخواهد مذاکره و گفتگو نماید، تنها از موضع قوی با ایالات متحده خواهد بود.
در این راستا شلیک این موشک واضحترین پیام در این سلسله پیامها بود که موجب نگرانی شدیدی در غرب شد، ولی پیامهای دیگری نیز وجود داشت مانند ممانعت ایران از ورود تیم آمریکائی بدمینتون به مسابقات ورزشی در ایران. همچنین اعمال فشار بر شورای فرهنگی بریتانیا که هفته گذشته تصمیم گرفت فعالیتهای خود را در تهران متوقف کند.
البته این رویدادها، حاکی از آن نیست که گفتگو و مذاکره ایران و آمریکا که جهان منتظر آن است، آغاز نشود؛ بلکه به این معنی است که هر قدم این مذاکره همراه با درگیری خواهد بود. همچنین در این اثنا ممکن است احتمال عصبانیت و سوء تفاهم از دو طرف وجود داشته باشد.
من ده روز در ایران بودم و از شهرهای مختلف بازدید کردم، ولی آنچه که مرا واقعا شوکه نمود، شک و تردیدی بود که در ذهن ایرانیان نسبت به آمریکائیها وجود دارد. علیرغم اینکه بسیاری از ایرانیهایی که با آنها دیدار کردم از اهمیت بهبود روابط بین ایران و ایالات متحده خبر میداند ولی تعداد اندکی از آنها امیدوار بودند که آمریکائیها حاضر شوند امتیازهای کافی بدهد که این گفتگو و مذاکره امر ممکنی گردد.
احساس دشمنی که در ایران نسبت به آمریکائیها وجود دارد به مراتب بیشتر از دشمنی است که در کشورهای عربی وجود دارد، شاید این امر ناشی از نظام مستقلی است که بعد از انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 بوجود آمد، هر چند که سیاستهای بوش اخیرا این اختلاف بین ایران و کشورهای عربی در دشمنی با آمریکا را کاهش داده است.
در داخل ایران اصلاحطلبان، علاقه و امید بیشتری نسبت به سیاستهای اوباما از خود نشان میدهند، ولی خارج از محیط اصلاحطلبها، هر بار سخنرانی بلندبالا از افراد مختلف در مورد اذیت و آزارهای ایالات متحده به جهان و بخصوص به ایران سخن به میان میآید.
از طرف دیگر ایران نیز باید به سؤالهای بسیاری پاسخ بدهد. ایران تاکنون نتوانسته اعتماد جهانیان را نسبت به اهداف فعالیتهای هستهای خود جلب کند. همچنین مشکلات فراوانی را در جاهای دیگر ایجاد کرده است. ایرانیان این موضوعات را موضوعاتی ساده میدانند و در مقابل توقعات و انتظارات بسیاری از ایالات متحده دارند. علاوه بر این لحن حاکم بر روابط این دو کشور بسیار تند است و زمینهای برای گفتگو در مورد آینده روابط ایجاد نمیکند.
در سفرم به ایران، یکی از صریحترین گفتگوها را با هیات تحریره روزنامه مستقل خبر در شیراز داشتم که یکی از استانهای جنوبی ایران است. آنها علاقه زیادی برای دیدن خبرنگاران بریتانیایی از خود نشان دادند، تا آنجا که سه ساعت تاخیر ما را تحمل کرده و با سینیهای پر از میوه و شیرینی منتظر ما ماندند.
در این گفتگو، مسائلی که آنها اصرار داشتند توضیح دهند، این بود که ایالات متحده واقعا باید از نیتهای بد خود برگشته باشد و این را قبول کند که ایران یک کشور قوی و دارای تکنولوژی علمی است که بدون کمک غرب به این پیشرفت رسیده است.
ولی از طرف دیگر پرتاب ماهواره صنعتی تولید داخل، برنامه هستهای ایران که جهان را نگران ساخته از دید آنها مایه عزت و افتخار آنها است و در مورد مجازات بینالمللی که بر ایران اعمال شده تا بلندپروازیهای هستهای ایران را محدود نمایند، می گویند که تلاشهای ایران برای پیشرفت هزینههای زیادی دارد، مانند اقتصاد درونگرا و پر از مانع، عدم استفاده از سرمایههای خارجی برای استفاده در صنعت نفت و گاز و ارتش بزرگی از بیکارانی که تحصیلکرده دانشگاه نیز هستند. آنها تاکید میکنند که حاضر هستند هزینه این پیشرفتها را بپردازند.
البته در این میان ایرانیانی هستند که میتوانند بین ارزشها و واقعیتها، حکیمانه و با دور اندیشی قضاوت کنند. آنها توقع دارند که در نهایت واقعگرایی بر امور حاکم شود و هم ایران و هم ایالات متحده برای ایجاد روابط بهتر حاضر به امتیازدهی شوند.
در این راستا شاید بزرگترین مانعی که ایالات متحده در مسیر خود برای آغاز مذاکره با ایران این است که به صورت مصنوعی و یا به صورت واقعی برای خود ارزش بسیاری قائل هستند که در واقع ایالات متحده نمیتواند نسبت به این امر بیتفاوت باشد. آمریکا در نهایت مجبور است این ارزشی که ایران برای خود قائل است را مورد توجه قرار داده و علاوه بر این ایالات متحده باید چندین دهه دشمنی و سوء تفاهم بین ایران و خود را هم مورد ملاحظه قرار دهد.
شلیک اولین ماهواره ایرانی، بعد از دو هفته از روی کار آمدن اوباما در کاخ سفید، پیام کاملا واضحی از ایران به ایالات متحده است که ایران کاملا مصمم است اگر بخواهد مذاکره و گفتگو نماید، تنها از موضع قوی با ایالات متحده خواهد بود.
در این راستا شلیک این موشک واضحترین پیام در این سلسله پیامها بود که موجب نگرانی شدیدی در غرب شد، ولی پیامهای دیگری نیز وجود داشت مانند ممانعت ایران از ورود تیم آمریکائی بدمینتون به مسابقات ورزشی در ایران. همچنین اعمال فشار بر شورای فرهنگی بریتانیا که هفته گذشته تصمیم گرفت فعالیتهای خود را در تهران متوقف کند.
البته این رویدادها، حاکی از آن نیست که گفتگو و مذاکره ایران و آمریکا که جهان منتظر آن است، آغاز نشود؛ بلکه به این معنی است که هر قدم این مذاکره همراه با درگیری خواهد بود. همچنین در این اثنا ممکن است احتمال عصبانیت و سوء تفاهم از دو طرف وجود داشته باشد.
من ده روز در ایران بودم و از شهرهای مختلف بازدید کردم، ولی آنچه که مرا واقعا شوکه نمود، شک و تردیدی بود که در ذهن ایرانیان نسبت به آمریکائیها وجود دارد. علیرغم اینکه بسیاری از ایرانیهایی که با آنها دیدار کردم از اهمیت بهبود روابط بین ایران و ایالات متحده خبر میداند ولی تعداد اندکی از آنها امیدوار بودند که آمریکائیها حاضر شوند امتیازهای کافی بدهد که این گفتگو و مذاکره امر ممکنی گردد.
احساس دشمنی که در ایران نسبت به آمریکائیها وجود دارد به مراتب بیشتر از دشمنی است که در کشورهای عربی وجود دارد، شاید این امر ناشی از نظام مستقلی است که بعد از انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 بوجود آمد، هر چند که سیاستهای بوش اخیرا این اختلاف بین ایران و کشورهای عربی در دشمنی با آمریکا را کاهش داده است.
در داخل ایران اصلاحطلبان، علاقه و امید بیشتری نسبت به سیاستهای اوباما از خود نشان میدهند، ولی خارج از محیط اصلاحطلبها، هر بار سخنرانی بلندبالا از افراد مختلف در مورد اذیت و آزارهای ایالات متحده به جهان و بخصوص به ایران سخن به میان میآید.
از طرف دیگر ایران نیز باید به سؤالهای بسیاری پاسخ بدهد. ایران تاکنون نتوانسته اعتماد جهانیان را نسبت به اهداف فعالیتهای هستهای خود جلب کند. همچنین مشکلات فراوانی را در جاهای دیگر ایجاد کرده است. ایرانیان این موضوعات را موضوعاتی ساده میدانند و در مقابل توقعات و انتظارات بسیاری از ایالات متحده دارند. علاوه بر این لحن حاکم بر روابط این دو کشور بسیار تند است و زمینهای برای گفتگو در مورد آینده روابط ایجاد نمیکند.
در سفرم به ایران، یکی از صریحترین گفتگوها را با هیات تحریره روزنامه مستقل خبر در شیراز داشتم که یکی از استانهای جنوبی ایران است. آنها علاقه زیادی برای دیدن خبرنگاران بریتانیایی از خود نشان دادند، تا آنجا که سه ساعت تاخیر ما را تحمل کرده و با سینیهای پر از میوه و شیرینی منتظر ما ماندند.
در این گفتگو، مسائلی که آنها اصرار داشتند توضیح دهند، این بود که ایالات متحده واقعا باید از نیتهای بد خود برگشته باشد و این را قبول کند که ایران یک کشور قوی و دارای تکنولوژی علمی است که بدون کمک غرب به این پیشرفت رسیده است.
ولی از طرف دیگر پرتاب ماهواره صنعتی تولید داخل، برنامه هستهای ایران که جهان را نگران ساخته از دید آنها مایه عزت و افتخار آنها است و در مورد مجازات بینالمللی که بر ایران اعمال شده تا بلندپروازیهای هستهای ایران را محدود نمایند، می گویند که تلاشهای ایران برای پیشرفت هزینههای زیادی دارد، مانند اقتصاد درونگرا و پر از مانع، عدم استفاده از سرمایههای خارجی برای استفاده در صنعت نفت و گاز و ارتش بزرگی از بیکارانی که تحصیلکرده دانشگاه نیز هستند. آنها تاکید میکنند که حاضر هستند هزینه این پیشرفتها را بپردازند.
البته در این میان ایرانیانی هستند که میتوانند بین ارزشها و واقعیتها، حکیمانه و با دور اندیشی قضاوت کنند. آنها توقع دارند که در نهایت واقعگرایی بر امور حاکم شود و هم ایران و هم ایالات متحده برای ایجاد روابط بهتر حاضر به امتیازدهی شوند.
در این راستا شاید بزرگترین مانعی که ایالات متحده در مسیر خود برای آغاز مذاکره با ایران این است که به صورت مصنوعی و یا به صورت واقعی برای خود ارزش بسیاری قائل هستند که در واقع ایالات متحده نمیتواند نسبت به این امر بیتفاوت باشد. آمریکا در نهایت مجبور است این ارزشی که ایران برای خود قائل است را مورد توجه قرار داده و علاوه بر این ایالات متحده باید چندین دهه دشمنی و سوء تفاهم بین ایران و خود را هم مورد ملاحظه قرار دهد.
اشتراک گذاری:
بازدید: