روزنامه هاآرتص :تنها راهحل ممکن عادت به زندگی با ایران هسته ای
۳ آبان ۱۴۰۱
۱۲:۱۴:۲۲
این 4 گزینه شامل :
دفاع فعال، دفاع انفعالی، تهاجم نظامی و زمین گیر شدن.
اما اتخاذ هر یک از این رویکردها منوط به صرف بودجه هنگفتی است که باید درنظر گرفته شود.انتخاب هر یک از گزینه های یک، دو و سه به نوعی اشتباه استراتژیک بزرگی محسوب می شود. متأسفانه در حال حاضر این اتفاق افتاده است زیرا سال های متمادی است که اسرائیل سیاست گزینه دفاع فعال را برای خود انتخاب کرده است که سرمایهگذاری زیاد اسرائیل را بر گسترش سیستم دفاعی- موشکی آرو (Arrow) در این زمینه است که در ادامه همان گسترش نسل سوم ازاین سیستم ضد موشک بالستیک آرو Arrow می باشد و به اصطلاح برای مقابله با موشک های اتمی ایران در نظر گرفته شده است.دفاع انفعالی که بهمعنای ساخت تأسیسات اتمی در اسرائیل باشد، گزینه واقع بینانهای بهنظر نمیرسد زیرا صرف هزینه و سرمایهگذاری در این مورد نامعقول است. مشکل دیگر آن است که بسیاری از مردم دارای پناهگاه مناسبی در هنگام حمله نیستند و در یک حمله ناگهانی دسترسیاشان به پناهگاه بسیار محدود است که البته این گزینه نیز 4 دهه است که توسط امریکا بهدلیل غیر واقعبینانه بودن متروک مانده است.عده دیگر که به گزینه حمله معتقد بودند، حالا فهمیدهاند که حمله به چنین تأسیساتی بهدلیل آنکه در اعماق زمین ساخته شده و با حملات هوایی نمی شود آنها را از بین برد. همچنین اطلاعات دقیقی در مورد سایتهای هستهای در ایران در دست نیست و ممکن است که سایتهای دیگری وجود داشته باشد که ما از آن اطلاعی نداریم، بنابراین گزنیه حمله نیز غیرممکن است.کابینه جدید باید از تجربیات گذشته درس بگیرد که قضیه غزه از این دست می باشد زیرا حمله اسرائیل تنها باعث تقویت حمایت ازرژیم مورد تهاجم خواهد شد.آنچه باقی می ماند همان گزینه چهارم است که در شرایط حاضر و با توجه به منابع خارجی، تنها گزینه قابل اطمینان و دارای اعتبار همان استراتژی بازدارندگی و زمینگیری است. الان زمان آن رسیده است که روی این گزینه بیشتر سرمایهگذاری کنیم. بنا بر شواهدی که از منابع خارجی در دست است، اسرائیل در حال افزایش ظرفیتهای بازدارندهای مانند افزایش ظرفیت ضد تهاجمی برای زیر دریاییهایش است. این استراتژی تنها راهحلی است که بر مبنای آن بتوان از ایران هستهای جلوگیری کرد.
دفاع فعال، دفاع انفعالی، تهاجم نظامی و زمین گیر شدن.
اما اتخاذ هر یک از این رویکردها منوط به صرف بودجه هنگفتی است که باید درنظر گرفته شود.انتخاب هر یک از گزینه های یک، دو و سه به نوعی اشتباه استراتژیک بزرگی محسوب می شود. متأسفانه در حال حاضر این اتفاق افتاده است زیرا سال های متمادی است که اسرائیل سیاست گزینه دفاع فعال را برای خود انتخاب کرده است که سرمایهگذاری زیاد اسرائیل را بر گسترش سیستم دفاعی- موشکی آرو (Arrow) در این زمینه است که در ادامه همان گسترش نسل سوم ازاین سیستم ضد موشک بالستیک آرو Arrow می باشد و به اصطلاح برای مقابله با موشک های اتمی ایران در نظر گرفته شده است.دفاع انفعالی که بهمعنای ساخت تأسیسات اتمی در اسرائیل باشد، گزینه واقع بینانهای بهنظر نمیرسد زیرا صرف هزینه و سرمایهگذاری در این مورد نامعقول است. مشکل دیگر آن است که بسیاری از مردم دارای پناهگاه مناسبی در هنگام حمله نیستند و در یک حمله ناگهانی دسترسیاشان به پناهگاه بسیار محدود است که البته این گزینه نیز 4 دهه است که توسط امریکا بهدلیل غیر واقعبینانه بودن متروک مانده است.عده دیگر که به گزینه حمله معتقد بودند، حالا فهمیدهاند که حمله به چنین تأسیساتی بهدلیل آنکه در اعماق زمین ساخته شده و با حملات هوایی نمی شود آنها را از بین برد. همچنین اطلاعات دقیقی در مورد سایتهای هستهای در ایران در دست نیست و ممکن است که سایتهای دیگری وجود داشته باشد که ما از آن اطلاعی نداریم، بنابراین گزنیه حمله نیز غیرممکن است.کابینه جدید باید از تجربیات گذشته درس بگیرد که قضیه غزه از این دست می باشد زیرا حمله اسرائیل تنها باعث تقویت حمایت ازرژیم مورد تهاجم خواهد شد.آنچه باقی می ماند همان گزینه چهارم است که در شرایط حاضر و با توجه به منابع خارجی، تنها گزینه قابل اطمینان و دارای اعتبار همان استراتژی بازدارندگی و زمینگیری است. الان زمان آن رسیده است که روی این گزینه بیشتر سرمایهگذاری کنیم. بنا بر شواهدی که از منابع خارجی در دست است، اسرائیل در حال افزایش ظرفیتهای بازدارندهای مانند افزایش ظرفیت ضد تهاجمی برای زیر دریاییهایش است. این استراتژی تنها راهحلی است که بر مبنای آن بتوان از ایران هستهای جلوگیری کرد.
اشتراک گذاری:
بازدید: